◉ درباره: مسجد کبود تبریز مسجدی برجای مانده از دوره حکومت قره قویونلوهاست. این مسجد امروزه در خیابان امام، مابین خیابان خاقانی و چهارراه منصور در شهر تبریز واقع شده است. ویژگی منحصربه‎فرد مسجد کبود، رنگ لاجوردی کاشی‎های آن است. تلفیق این رنگ با آجرهای سازه، باعث شده تا به این مسجد لقب «فیروزه جهان اسلام» بدهند. از دیگر دلایل شهرت این مسجد سبک معرق کاشی‎کاری‎های آن است. بانی ساخت مسجد کبود «ابوالمظفر جهانشاه بن قره یوسف» از امرای قره قوینلو بود. مسجد کبود تنها بخشی از مجموعه‎ای با نام «مظفریه» بوده که در دوران قدیم سازه‎های دیگری از جمله مدرسه، مسجد، خانقاه، کتابخانه و چندین بخش دیگر را نیز در بر‌می‌گرفته است. اما امروز از مجموعه عظیم مظفریه تنها مسجد آن باقی مانده است. با این‎که مسجد کبود تبریز در زلزله سال 1158 خورشیدی آسیب جدی دیده است، اما هنوز جزئیات و تزئینات ظریف طلاکاری را بر روی سقف آن می‌توان دید. مسجد کبود که در میان مردم تبریز به «گُوی مَچید» هم مشهور است، مورد توجه بسیاری از سیاحان و گردشگران خارجی قرارگرفته است. از جمله مشهورترین این سفرنامه‎نویسان می‎توان به تاورنیه، سیاح مشهور فرانسوی و مادام ژان دیولافوا، که به‌همراه همسرش برای انجام کاوش‎های باستان‎شناسی به ایران سفر کرده بودند، اشاره کرد.
اوضاع نابه‎سامان و ویرانی مسجد تا پایان دوره قاجار ادامه داشت تا این‎که از دوره پهلوی اول و هم‎زمان با تشکیل «انجمن حفاظت از آثار تاریخی ایران»، مرمت آن در دستور کار قرارگرفت. مسجد کبود تبریز با شیوه معماری آذری تولید شده است. این بنا دارای دو گنبد اصلی و جنوبی است. این گنبدها هرکدام بر روی دو صحن بزرگ و کوچک‌تر واقع شده‌اند. علاوه بر این دو گنبد بزرگ، هفت گنبد کوچک بر روی سقف شبستان و همچنین راهروهای ورودی قرار دارد. صحن اصلی مسجد در زیر گنبد آن واقع شده است. سردابه مسجد در جنوب صحن کوچک مسجد قرار دارد که احتمال می‎رود دو مقبره موجود در آن مربوط به جهانشاه و دخترش باشد.

منبع: وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی / https://www.visitiran.ir