بررسی رابطه دیافراگم و عمق میدان در عکاسی


فاصله بین نزدیکترین تا دورترین نقطه‌ای که در عکس کاملا” واضح به نطر می‌رسد عمق میدان وضوح نام دارد. افزایش و کاهش عمق میدان وضوح به سه عامل بستگی دارد:
۱- اندازه دیافراگم
۲- فاصله اولین نقطه وضوح تا دوربین
۳- فاصله کانونی لنز مورد استفاده

۱- اندازه دیافراگم
در هنگام عکاسی هر چه از دیافراگم بازتری مثلا” f.2,8 استفاده کنیم عمق میدان وضوح کمتر و هر چه از دیافراگم های بسته تر مثلا” f.16 استفاده کنیم عمق میدان وضوح بیشتر خواهد شد.

۲- فاصله اولین نقطه وضوح تا دوربین
عامل دیگری که در کاهش یا افزایش عمق میدان وضوح موثر است دوری یا نزدیکی موضوعی است که روی آن واضح سازی کرده‌ایم. با کاهش فاصله دوربین تا موضوع عمق میدان تصویر کم می‌شود. مثلا” اگر با دیاگرافم ثابت f.8 یک بار روی موضوعی در یک متری دوربین واضح سازی کنیم و بار دیگر روی فاصله ۵ متری خواهیم دید که عمق میدان وضوح در عکس دوم بسیار بیشتر از عکس اول است. با اینکه دیافراگم در هر دو عکس یکی بوده است.

۳- فاصله کانونی لنز مورد استفاده
هرچه فاصله کانونی لنز کمتر باشد عمق میدان وضوح بیشتر و هر چه فاصله کانونی بیشتر باشد عمق میدان وضوح کمتر است. به عبارت ساده تر لنزهای واید دارای فاصله کانونی بیشتری نسبت به لنزهای تله هستند.

عمق میدان چیست؟
عمق میدان به محدوده ای (فاصله ای به موازات لنز دوربین) گفته می شود که اجسام درون آن واضح ثبت می شوند.
اینکه این محدوده فوکوس (که در آن اجسام واضح هستند) چقدر باشد بستگی به انتخاب دیافراگم، فاصله کانونی و فاصله سوژه تا لنز دارد. فرمول ها و جداولی وجود دارند که این محدوده را با توجه به متغیر های شما به صورت دقیق محاسبه می کنند، اما ما در این مطلب به این مقدار جزئیات کاری نداریم. هدف اصلی ما نحوه کار کردن با دیافراگم است.

تغییر دادن دیافراگم
برای اینکه بتوانید دیافراگم را تنظیم کنید، ابتدا باید از مد عکاسی اتوماتیک پرهیز کنید، بنابراین باید مد عکاسی را روی M یا AV (یا A) قرار دهید. یادتان باشد هرچه عدد دیافراگم (f-stop) که به آن ضریب F می گوییم کوچکتر باشد، منطقه کوچکتری در فوکوس خواهند بود، یا به عبارت دیگر عمق میدان کوچک تر خواهد بود.
برای مثال: استفاده از f/22 عکسی را نتیجه می دهد که در آن تقریباً همه چیز واضح است (عمق میدان بزرگ است)، که خیلی متفاوت نسبت به عکسی با f/1.8 است، با f/1.8 تنها محدوده کوچکی از عکس فوکوس است (عمق میدان کوچک است).
این ها دیافراگم هایی هستند که می خواهیم از آنها استفاده کنیم و با آنها بازی کنیم. با توجه به لنزی که از آن استفاده می کنیم، می توانیم با استفاده از دیافراگم باز عمق میدانی کم ایجاد کنیم و جلوه زیبایی به عکس بدهیم.

نکته
گاهی اوقات برای نشان دادن محدوده اعداد دیافراگم از واژه های Wide (باز یا عریض) یا Narrow (بسته یا کم پهنا) استفاده می شود، هر چه عدد دیافراگم کوچک تر باشد، از لحاظ فیزیکی دیافراگم باز تر است. می توانید قطر بدنه یک لوله را تصور کنید، که هر چقدر قطر این لوله کم تر باشد فضای بیشتری داخل آن وجود دارد، و هر چه قطر بدنه این لوله بیشتر باشد فضای کم تری داخل آن وجود دارد، و اگر این مسأله بیشتر شما را گیج می کند، می توانید این اعداد را کسری از عدد یک تصور کنید (مثلاً ۱/۸ بزرگ تر از ۱/۲۲ است).

فوکوس خود را بر روی نقطه ای خاص انجام دهید
دوربین شما انتخاب می کند که بر روی چه چیزی فوکوس کند، معمولاً سوژه ای نزدیک به دوربین و مرکز کادر را انتخاب کرده و روی آن فوکوس می کند. اگر در مرکز کادر چیزی پیدا نکند، یا اگر فضا بزرگتر باشد، ممکن است نقطه فوکوس دیگری را انتخاب کند و روی آن نقطه فوکوس کند.
حقیقت این است که اگر به دوربین کمک نکنید و به او نگویید روی چه نقطه ای فوکوس کند، دوربین خود جای شما تصمیم می گیرد. ما می خواهیم در کنترل کامل باشیم و محل فوکوس دوربین را انتخاب کنیم. بله، ما می خواهیم هنری عمل کنیم، اما باز هم می خواهیم عکس هایمان واضح باشند.
در بعضی مواقع، نزدیک ترین سوژه به دوربین جایی نیست که ما بخواهیم فوکوس کنیم، بنابراین از قابلیت دوربین خود استفاده کنید و نقطه فوکوس را به صورت دستی انتخاب کنید تا دوربین در جایی که شما می خواهید فوکوس کند.

داستان بسازید
بهترین راه برای استفاده از عمق میدان کم، گفتن یک داستان با عکس است. این کار را اینگونه می توانید انجام دهید که المان های مختلفی در عکس داشته باشید و با استفاده از فوکوس و عمق میدان تاکید کنید که چه چیز در تصویر «مهمتر» است.
برای مثال، مهمترین قسمت فوکوس در عکس پرتره، مدل و به خصوص چشمان او است. اما وقتی پس زمینه ای پشت او می گذارید، این پس زمینه خود بیانگر داستانی است. با در نظر گرفتن عمق میدان کم برای عکس پرتره ای که پس زمینه نسبتاً شلوغی دارد، در عین نشان دادن داستان موجود در پس زمینه، لطافت زیبایی هم به عکس می دهید و اهمیت مدل را در عکس نشان داده اید.

الگو ها – Patterns
استفاده از عمق میدان کم برای عکاسی از یک الگو (pattern) هم می تواند کار بسیار جذابی باشد، به این شکل که زمانی که یک جسم در کادر تکرار شده است با عمق میدان پایین می توانید آن را نا متناهی و طولانی تر نشان دهید و جلوه عکس را نیز بالا ببرید. می توانید با عکاسی از زاویه ای خاص قدرت عمق میدان عکس را بالا ببرید. همچنین با ترکیب بندی خوب می توانید نتیجه بسیار خوبی بگیرید.

حذف عوامل اضافی
با عمق میدان کم، می توانیم سوژه خود را از صحنه ای شلوغ جدا کنیم. این کار در عکاسی پرتره بسیار عالی است، زیرا در حالی که مدلمان را در فضایی واقعی قرار داده ایم، می توانیم با عمق میدان کم و قرار دادن رنگ ها و اشکال مختلف در پس زمینه به عکس جلوه دهیم و اهمیت مدل را نیز در عکس نشان دهیم و این عوامل پس زمینه مزاحم چشم بیننده نشوند.
این تکنیک برای عکاسی در طبیعت هم مناسب است، چرا که می توانیم با این کار درختان، بوته ها و یا هر عامل مزاحمی را کاملا محو کنیم و با فوکوس روی مدل، او را از فضا جدا کنیم.

عاملی را برای پرت کردن حواس بیننده اضافه کنید
با این که این کار به نظر متناقض با اصول عکاسی می رسد، اما اضافه کردن عواملی به کادر به صورت تار می تواند افکت بسیار جذابی ایجاد کند و همچنین به ترکیب بندی عکس نیز کمک کند. با این کار می توانیم از عوامل محاصره کننده سوژه به شکلی خلاقانه استفاده کنیم. به اشکال تاری که خارج از محدوده فوکوس هستند «بوکه – bokeh» گفته می شود، بوکه در صورتی که خیلی با سوژه فاصله داشته باشد و عمق میدان خیلی کوچکی داشته باشیم به شکل دایره (یا شکلی نزدیک به آن) در می آید.
استفاده از نور های پس زمینه و ثبت آنها به صورت بوکه بسیار خاص و جذاب است، همچنین می توانید این بوکه ها را جلوتر از سوژه و یا در اطراف او هم به وجود بیاورید و از آنها در عکستان استفاده کنید. خلاق باشید و شرایط مختلف را امتحان کنید!

فریم
یک راه خلاقانه دیگر در استفاده از عمق میدان کم این است که برای سوژه خود با اجسام خارج از فوکوس فریمی یا قاب بسازیم. این کار مستقیماً چشم بیننده را به داخل این قاب ساختگی می کشاند. این ترفند برای عکس های خودمانی و پرتره از صورت، عکس های شما را خیلی جذاب تر می کند.
وقتی مسأله عکاسی شما باشد، این شما هستید که عمق میدان عکس را مشخص می کنید. شما تصمیم می گیرید که عمق میدان کم باشد یا زیاد. می توانید با انتخاب دیافراگمی بسته (انتخاب f بالا مانند f/22) عمق میدان بزرگی داشته باشید، اما ممکن است برای داشتن نور خوب در عکس با چنین شرایطی مجبور شوید از سرعت شاتر پایین یا ایزو بالایی استفاده کنید.

همه چیز درباره هنر دانستنی های ویکی پدیا هنری ارزشمند روش چگونه تهیه راه انجام تمام مطالب جزوه مقاله نوشته مطلب دانشنامه ویکیپدیا هر آنچه تاثیر خواندنی گنجینه راهنما آموزش آشنایی با دانش راهنمایی چگونگی جمع آوری تحقیق دانشجویی هنرگردی آنلاین هزارویک

مرتبط:

دکمه بازگشت به بالا