حسین سیاوش کسرایی

Siavash Kasrai

فهرست

تخصص:

طراح و نقاش، شاعر و نویسنده

 

معرفی:

حسین سیاوش کسرایی (به انگلیسی: Siavash Kasrai) هنرمند ایرانی، متولد 5 اسفند 1305 هشت‌بهشت اصفهان و درگذشته 19 بهمن 1374 وین اتریش است.

نقاشی‌های سیاوش کسرایی، تجسم دنیایی خیالی هستند. در ذهن شاعرانه او لحظاتی شکل می‌گیرند و به همان آرامی که می‌آیند، محو می‌شوند. فضای نقاشی، گرچه دارای تخیلی سوررئالیستی است، اما حاصل تجربه لحظات زندگی کسرایی نیز هست؛ لحظه‌هایی که برای او همواره با درد اجین بود.

 
او در نقاشی‌هایش از مرزهای خیال، ره به گذشته کهن سرزمین مادری می‌سپرد و تنهایی و غم دوران را در انگاره‌های نام آشنای وطن بازمی‌جوید. در تصویر پیش رو، سوژه نقاشی، همان نقش کهن ایرانی یعنی گل و مرغ است، اما فضای حاصل، تماماً رهاورد ذهنیت و تجربه هنرمند از زندگی در عصر حاضر است.اثر حاضر از آخرین آثار رنگ‌وروغن کسرایی است.

 
در حالی که اکثر آثار کسرایی آبرنگ هستند و از همین رو این تابلو می‌تواند دارای ارزشی افزون باشد. بیابانی وسیع و فاقد هرگونه زندگی بستر بوم را پرکرده است. فضای سرد و تهی با حفره‌هایی پر شده‌اند و غربتی عجیب را رقم می‌زنند. سرزمینی ناآشنا که از حضور انسان تهی است. رنگ‌های به کار رفته در نقاشی از مایه‌های زرد، کرم و قهوه‌ای بر بی‌جان بودن نقاشی صحه می‌گذارند.

 
در این میان بر شاخه درختی کهن، پرنده‌ای است که «وجود» را فرامی‌خواند و مرز «بود» را به «نبود» پیوند می‌زند. واپسین لحظات حضور او بر شاخسار درخت یادآور نگاه عارفانه ایرانی بر عرصه گیتی است. در نگاه ایرانی، مرغ همیشه استعاره‌ای است از روح آدمی که در قفس تن گرفتار آمده و در آرزوی رهایی است؛ همان گونه که در نقاشی کسرایی همه چیز در اضمحلالی عجیب ذوب می‌شود و هرآن همچون برگی از صفحه زندگی ورق می‌خورد.نگاه شاعرانه و عارفانه کسرایی را نمی‌توان یکسر فاقد امید دانست.

 
در پس نقاشی ظاهراً ناامیدانه و شاید آن سوی پرده‌ای که در حال شکست است، می‌توان به چشم‌اندازی تازه امید داشت. جهانی بدون رنج، تازه و پرامید که بتوان لَختی در آن آرامش را تجربه کرد.

 
کسرائی دانش‌آموخته دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و از بنیان‌گذاران انجمن ادبی شمع سوخته بود. او سالیان دراز در حزب تودهٔ ایران فعالیت داشت.

 
سیاوش کسرائی، سَراینده منظومهٔ آرش کمانگیر، نخستین منظومه حماسی نیمایی است. وی یکی از شاگردان نیما یوشیج بود که به سبک شعر او وفادار ماند. از جمله مجموعه شعرهای به‌جای مانده از سیاوش کسرائی، می‌توان به مجموعه شعر آوا، مهره سرخ، در هوای مرغ آمین، هدیه برای خاک، تراشه‌های تبر، خانگی، با دماوند خاموش و خون سیاوش اشاره کرد.

 
کسرائی از خردسالی در تهران به سر می‌برد؛ دوره ابتدایی را در مدرسه ادب، و بعد در مدرسه نظام و دارالفنون مشغول به تحصیل است. در 1329 از دانشکده حقوق دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل می‌شود و برای خدمت سربازی به دانشکده افسری می‌رود.

 
در 1331 کسرائی در سازمان همکاری بهداشت، وابسته به برنامه اصل چهار ترومن، شروع به کار می‌کند، و در نشریه‌های بهداشت همگانی در ناحیه دریای خزر و زندگی و بهداشت نقش دارد. از اواسط دهه 1330 تا اواخر دهه 1350 کسرائی در سازمانهای مربوط به مسکن عمومی (بانک ساختمانی، وزارت آبادانی و مسکن، وزارت مسکن و شهرسازی) تقریباً بی‌وقفه مشغول است. در اوائل تا اواسط دهه 1350 در حالت تعلیق خدمت اداری، کسرائی در بخش تبلیغات گروه صنعتی بهشهر کار می‌کند. در کنار مشاغل دائمی، در مقاطع مختلف، کسرائی به تدریس ادبیات در دانشگاه‌های تهران و زاهدان می‌پردازد.

 
سیاوش کسرائی پس از پایان یافتن حزب توده در ایران در زمستان سال 1361 به همراه خانواده‌اش از طریق زاهدان از ایران خارج شد. ابتدا در کابل و سپس در مسکو و پس از فروپاشی شوروی به وین مهاجرت کرد.

 
سیاوش کسرائی پس از خروج از ایران و در طول اقامت‌اش در افغانستان، در رادیو زحمت‌کشان که از شهر کابل پخش می‌شد، مشغول به فعالیت شد. ابوالفضل محققی از همکاران سابق سیاوش کسرائی در رادیو زحمت‌کشان، ادعا می‌کند که در زمان تصدی وی به عنوان «مسئول بخش ادبی رادیو»، هیچ‌گاه شعری از احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث یا فروغ فرخزاد خوانده و پخش نشد.

 
سیاوش کسرائی از «نسل چهارم» و از آخرین نسل مهاجران ایرانی به اتحاد جماهیر شوروی بود. او از سال 1987 تا 1995 در شوروی زندگی کرد. سیاوش کسرایی از زندگی در شوروی رنج می‌کشید و تجربه درونی و رنج روحی خود را در سروده «دلم هوای آفتاب می‌کند» وصف کرده‌است. وی در سن 69 سالگی پس از عمل جراحی قلب و ابتلاء به ذات‌الریه در وین، پایتخت اتریش درگذشت و در «بخش هنرمندان» گورستان مرکزی شهر وین، پایتخت اتریش، به خاک سپرده شد.

 
در 20مین سالمرگ سیاوش کسرایی، آرامگاه او در نزدیکی بخش هنرمندان گورستان مرکزی وین در زمره آرامگاه مشاهیر و نام‌آوران قرار گرفت.

وصیت
سیاوش کسرایی، بر طبق وصیتش هوشنگ ابتهاج را متولی آثارش کرده‌است.

• آدرس:

 
• تلفن:

 
• وبسایت:
صفحه در ویکی‌پدیا

 
• اینستاگرام:

 

• رویدادهای جاری:

🗓 درحال حاضر رویدادی موجود نمی‌باشد

• رمزینه:

📲 جهت اشتراک گذاری آسان با تلفن‌های هوشمند، این کد را اسکن نمائید.

گالری تصاویر:

همکاری معرفی زندگینامه و بیوگرافی و کارنامه هنری و عکس و خانواده و همسر هنرمندان هنر هفتم هنرپیشه بازیگر کجاست همه چیز درباره زندگی و اینستاگرام راه‌های تماس خصوصی لو رفته و ارتباط شبکه‌های اجتماعی افراد مشهور کیست بهتر بشناسیم انجمن همه بازیگران سینما و تیاتر و تلویزیون زنده متولد کدام شهر و استان و درگذشت هنر

مرتبط:

هنرمندان ایرانی بزرگان و پیشکسوتان هنر هنرمندان نقاش هنرمندان عکاس هنرمندان خطاطی و خوشنویسی هنرمندان هنر دیجیتال هنرمندان مجسمه ساز هنرمندان صنایع دستی هنرمندان تصویرگر هنرمندان مدلینگ هنرمندان سینما
ads تبلیغات در گالری لیلیت
اینستاگرام گالری لیلیت
دکمه بازگشت به بالا
fa Lang