تاریخ مراکش شامل چهار پایتخت است: فاس، مراکش، رباط و مکنس. دومی تنها برای مدت کوتاهی بین سال‌های 1673 و 1727 به عنوان پایتخت امپراتوری عمل کرد، اما این دوره زمانی بود که «ورسای» مراکش بود. امروزه این مکان در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و این تور مجازی هوایی بر روی این مکان منحصربفرد متمرکز شده است.

اولین سکونتگاه در قرن هشتم در اینجا با نام کسبح، «قلعه» تأسیس شد. دو قرن بعد، این شهر توسط قبیله بربر میکناسا تسخیر شد که نام آن را به این مکان دادند. در قرن یازدهم، سلسله آلموروید مکنس را به یک شهرک نظامی تبدیل کرد. این شهر در زمان سلطنت سلسله علاوی پایتخت مراکش شد. یکی از سلطان‌های آن، مولای اسماعیل بن شریف، مکنس را به شهری چشمگیر با ساختمان‌های باشکوه تبدیل کرد و بدین ترتیب مکنس را به یک شگفتی اصیل معماری تبدیل کرد.

مانند بسیاری دیگر از شهرهای باستانی مراکش، مکنس به مدینا، مرکز تاریخی و بخشی مدرن از شهر تقسیم شده است. مولای اسماعیل بن شریف با آرزوی محافظت از شهر در برابر بربرها دستور داد مدینه را با دیواری به طول 10 کیلومتر محاصره کنند. دروازه ساخته شده در این دیوار، باب المنصور، زیباترین دروازه مراکش به حساب می‌آید.

میدان ال هدیم قلب مدینا است. در روزگار سلطان افسانه‌ای، از آن مکان برای اعلام احکام امیری و اعدام‌های عمومی استفاده می‌شد. اکنون این مکان یک مکان تفریحی محبوب برای شهروندان و گردشگران است.

یکی دیگر از میدان‌های بخش تاریخی شهر، میدان لالا عودا است که به خاطر مسجد بزرگ سلطنتی‌اش معروف است: اینجا مقبره مولای اسماعیل بن شریف است. حاکم در ابتدا قصد داشت تا زمانی‌که هنوز زنده بود آن را بسازد و بهترین صنعتگران را برای ساخت آن دعوت کرد. این گونه بود که این بنا نه تنها به یک مقبره بلکه نمونه‌ای قابل توجه از معماری و طراحی اسلامی تبدیل شد. حیاط با موزاییک، کنده کاری و فواره تزئین شده است. کف با فرش‌های مجلل پوشانده شده است و در پشت تالار درخت شجره نامه سلسله علویان را می‌بینید. مقبره یک مکان مقدس نادر در مراکش است که برای همه مردم صرف نظر از مذهبشان باز است.

در نزدیکی لالا عودا و مقبره، مجموعه ساختمانی خارق العاده دیگری به نام کوبت الخیاطین وجود دارد: غرفه‌ای که در آن سلطان مولای اسماعیل سفرای خارجی را پذیرفت. درست زیر آن، زندان قنات قره وجود دارد که طبق شایعات، هیچ کس از آن برنگشته بود. این سازه ها، مانند بسیاری از ساختمان‌های دیگر در مکنس، برای نشان دادن عظمت و شکوه مراکش در نظر گرفته شده بودند.

در مرز جنوبی مدینا، مجموعه باشکوه Heri es-Souani را می‌بینیم. انبارهای غله، اصطبل و حوض آب در مجموع 1.4 هکتار مساحت دارند. در مقایسه با سایر بناهای تاریخی مدینه، این مجموعه دارای جزئیات تزئینی نیست زیرا هدف اولیه ایجاد مکانی مطمئن و امن بوده است. و معماری‌ها این کار را کردند. این ساختمان که 180 متر طول و 70 متر عرض دارد، می‌تواند ذخیره 5 ساله غلات را برای یک ارتش نگه‌دارد. و به لطف ضخامت دیوارها 4 متر، دما هرگز حتی در گرمترین روزها از 18 درجه سانتیگراد بالاتر نمی رود.

اصطبل‌هایی برای حدود 12000 اسب و شتر در پشت این مجموعه تولید شده است. امروزه به‌نظر می‌رسد “جنگل” از ستون‌ها و طاق: سقف به تدریج توسط زمان و یا زلزله تخریب شده است. و در نهایت آب انبار به ابعاد 300×140 متر و عمق 3 متر نه تنها آب مورد نیاز شهر را تامین می‌کرد، بلکه مکانی تفریحی برای افراد مرفه و استخر آموزشی رزمندگان بود. این و بسیاری شواهد دیگر از گذشته توسط یونسکو در یک مکان به نام شهر تاریخی مکنس متحد شد.

وقتی در مراکش بودیم، نمی‌توانستیم فرصت بازدید از برخی مناطق طبیعی را از دست بدهیم و در آفریقا، کویر است. در جنوب شرقی این کشور، ارگ چبی، یکی از دو بزرگ‌ترین ارگ در صحرا وجود دارد.

ارگ کلمه عربی برای تپه‌های شنی بزرگ در شمال آفریقا است. این منطقه از تپه‌های شنی و برچان با پوشش گیاهی کم یا بدون پوشش گیاهی است. منطقه ارگ ​​چبی از شمال به جنوب 22 کیلومتر و از شرق به غرب 5 کیلومتر است. خود را در میان یک صحرای صخره‌ای صاف با شن‌هایش دائماً درحال حرکت یافته است. تپه‌های کوچکتر در امتداد کناره‌های تپه‌های بزرگتر و پشته‌های شنی مهاجرت می‌کنند، برخی از آن‌ها 150 متر ارتفاع دارند! انباشته‌های رنگارنگ ماسه‌های نارنجی روشن بسیار زیبا هستند.

با مراکش، تاریخ باستانی و آواز بی‌صدا کویر آن آشنا شوید.

عکس های  استانیسلاو سدوف  و سرگئی شاندین