در سال 1147، به منظور گسترش قلمرو پرتغال، پادشاه آفونسو اول (همچنین به نام آفونسو “فاتح” یا “بزرگ” شناخته می‌شود) کنترل دهکده و قلعه‌ای به نام سینترا را به‌دست گرفت. بعداً وضعیت یک پایتخت به لیسبون منتقل شد و سینترا که در 23 کیلومتری شمال غربی واقع شده بود به استراحتگاه سلطنتی تبدیل شد و به سرعت شروع به توسعه کرد. روستای احاطه شده توسط جنگل‌ها و کوه‌ها به عنوان مکانی برای تفریح، گردش و شکار انتخاب شد و اغلب اشراف محلی از آن بازدید می‌کردند. یکی پس از دیگری اقامتگاه‌های تابستانی مجلل بسیاری در اینجا ساخته شد، گویی هر صاحبی می‌خواهد از یکدیگر فراتر رود.

در حال حاضر سینترا تعداد زیادی از گنجینه‌های معماری را حفظ کرده است و به عنوان میراث جهانی یونسکو اعلام شده است. قابل توجه‌ترین اشیاء عبارتند از کاخ ملی، قلعه مورها، صومعه کاپوچین‌ها و املاک Quinta da Regaleira. سینترا با تراموای سینترا به سواحل اقیانوس اطلس متصل می‌شود، که می‌تواند به عنوان یک “موزه زنده” نیز عمل کند: برخی از ترامواهای بسیار قدیمی که بیش از صد سال پیش تولید شده اند، هنوز خط را اداره می‌کنند.

هر مناظر سینترا تاریخ جالب خود را دارد، اما این بار تور ما تنها به یک بنای تاریخی منحصربفرد اختصاص دارد – کاخ ملی پنا (Palácio Nacional da Pena). ایجاد آن را مدیون شاهزاده فردیناند ساکس کوبورگ و گوتا، شوهر ملکه ماریا دوم پرتغال است. خانواده سلطنتی قبلاً یک اقامتگاه در مرکز سینترا داشتند، اما شاهزاده تصمیم گرفت هدیه‌ای زیبا به همسرش بدهد و در سال 1838 ساخت قلعه را به سبک احیای رمانسک در بالای تپه‌ای در بالای قصر آغاز کرد. شهر پیش از این، این مکان توسط ویرانه‌های صومعه اشغال شده بود که در اثر زلزله بزرگ سال 1755 ویران شده بود. با این حال، کلیسای کوچک مرمری و پایه صومعه توانسته از آسیب قابل توجهی جلوگیری کند، بنابراین معماران از آن به عنوان پایه‌ای برای ساخت این صومعه استفاده کردند. قلعه

اما نه ملکه و نه شاهزاده نمی توانستند به درستی از این ملک استفاده کنند: ماریا دوم در سال 1853 درگذشت، با این حال شاهزاده فردیناند هنوز دربارهٔ ساختمان این “حال” مشکل داشت، او زنده نماند تا آن را نیز به پایان برساند. در سال 1889 این کاخ به مالکیت دولت پرتغال درآمد. آخرین ساکن کاخ ملکه آملی اورلئان بود: در سال 1910 انقلاب جمهوری خواه در پرتغال رخ داد و ملکه کشور را در تبعید ترک کرد، درحالی‌که کاخ به عنوان یک بنای تاریخی ملی طبقه بندی شد و به موزه تبدیل شد.

با گذشت زمان رنگ‌های نمای قرمز و زرد کاملاً خاکستری محو شدند، اما در پایان قرن بیستم کاخ دوباره رنگ‌آمیزی شد و رنگ‌های اصلی بازسازی شدند. فضای داخلی آن همانطورکه ملکه آملی بجا گذاشته بود حفظ شده است، اما با این حال، توجه عمده به ظاهر بیرونی و پارک اطراف آن جلب شده است.

ایجاد کاخ و پارک پنا چندین دهه طول کشید و چندین سبک کاملاً متفاوت را گرد هم آورده است: نئو گوتیک، نئو مانوئلین، نئو مسلمان و نئو رنسانس. معماران از معروف‌ترین و برجسته‌ترین شاهکارها الهام گرفته‌اند، بنابراین می‌توان به برج بلم، قلعه‌های باواریا و بسیاری دیگر از نمونه‌های عالی معماری جهان اشاره کرد.

به محض ورود به حیاط داخلی، بازدیدکنندگان با نیوت پذیرایی می‌کنند: نیمی مرد، نیمی ماهی، موهای آن به تدریج به شاخه‌های درخت انگور تبدیل می‌شود. این تصویر نماد تمثیل آفرینش جهان از چهار عنصر آتش، آب، آسمان و زمین است.

پارک پنا با مساحت 270 هکتار دارای گیاهانی از سراسر جهان است: مگنولیا آمریکای شمالی، کاملیا ژاپنی، سرخس استرالیایی، سرو و سروهای مختلف. سیستم مسیرها و خطوط پارک هزارتویی را تشکیل می‌دهد و تراس‌ها مناظری زیبا از سینترا و اطراف را ارائه می‌دهند. در یک روز صاف، حتی لیسبون از اینجا به راحتی قابل مشاهده است و پرواز انجام شده با کمک پانورامای ما به شما امکان می‌دهد همین الان از این مکان رمانتیک لذت ببرید.

عکس های  استاس سدوف ، سرگئی شاندین