یکی از مشهورترین شهرهای جهان – شیکاگو – نام خود را از کلمه “shikaakwa” گرفته است که به معنای هندی “Lily وحشی” است. در واقع، این شهر شبیه یک گل زیبا است، اگرچه نمای فعلی آن بیش از قرن گذشته شکل گرفته است.

شیکاگو روح و فردیت خاص خود را دارد. در این شهر می‌توان سه دوره مختلف از معماری جهان را به طور همزمان تحسین کرد. در واقع، این برای چنین کشور جوانی مانند ایالات متحده بسیار غیرعادی است. می‌توانیم به خاطر آتش‌سوزی معروف سال 1871، که تقریباً شیکاگو را از روی زمین محو کرد، تشکر کنیم.

اکنون نمی توان علت آتش سوزی را مشخص کرد. روایت‌های مختلفی از آنچه اتفاق افتاده بود وجود داشت: از گاوی که یک چراغ نفتی را واژگون کرد تا یک دنباله دار. خواه نه، آتش تا سه روز اکتبر شعله ور بود. پس از ویران کردن جنوب غربی، آتش از شاخه جنوبی رودخانه شیکاگو فراتر رفت و به نابودی کل تاریخ 38 ساله شهر ادامه داد.

اما پس از آن شیکاگو عملاً از ابتدا ساخته شد و امکان تبدیل جسورانه‌ترین آزمایش‌های معماری آن زمان را به واقعیت تبدیل کرد. به هر حال، اولین آسمان خراش‌ها در ایالات متحده در همان شهر ظاهر شدند: قیمت زمین بسیار بالا بود، بنابراین شهر چاره‌ای جز بزرگ شدن نداشت. 

امروزه 3 ساختمان از 60 ساختمان بلند دنیا در شیکاگو قرار دارند. برج 442 متری ویلیس (سیرز) در میان آن‌ها قرار دارد و دومین ساختمان مرتفع ایالات متحده است. شیکاگو نیز از نظر تعداد آسمان خراش‌ها در ایالات متحده جایگاه دوم را دارد: 114 ساختمان با ارتفاع بیش از 180 متر. شهر نیویورک با 216 آسمان خراش در جایگاه اول قرار دارد.

در کنار این، نباید فکر کنید که شیکاگو فقط شهری از آسمان‌خراش‌های سخت‌گیر با انسان‌های کوچک است. قسمت اصلی آن شامل ساختمانهای 2-3 طبقه است که به سبک کاملاً کلاسیک به‌همراه پروپیلاها، رواقها و طاق نماها هستند. سواحل و پارک‌هایی در شیکاگو از جمله پارک معروف گرانت و پارک هزاره وجود دارد. مجسمه‌های شهر نیز در همه ژانرهای هنری نمایش داده می‌شوند: از کلاسیک گرفته تا فناوری پیشرفته.

And besides achievements in urban planning, Chicago has another thing to be proud of. Walt Disney, Michel Obama, Hillary Clinton, Ekaterina Yushenko, Ernest Hemmingway, Anastasia and many others are in the number of its famous natives. The classic American author Theodor Dreiser called Chicago ‘Florence of the Western States’ and ‘Literary capital of America’; now Chicago is considered to be a theatre capital of the country.

هنگام قدم زدن در امتداد اسکله (یا داشتن منظره پرنده از شهر)، به‌نظر می‌رسد که شیکاگو در ساحل دریا واقع شده است. آب تا جایی که چشم می‌تواند به هر سمتی پخش شود. با این حال، این یک دریا نیست، بلکه میشیگان است – یکی از دریاچه‌های بزرگ آمریکا. نام آن هندی به معنای “دریاچه بزرگ” است. طول این دریاچه 500 کیلومتر و عرض آن 190 کیلومتر است و مساحت کل آن 57750 کیلومتر مربع است و میشیگان را به یکی از 5 دریاچه بزرگ جهان تبدیل کرده است.

و یک چیز جالب دیگر دربارهٔ شیکاگو وجود دارد. تنها رودخانه‌ای در جهان وجود دارد که در جهت معکوس جریان دارد. رودخانه شیکاگو است. در سال 1990 جریان آن به دلیل یک سوال بسیار رایج داخلی کاملاً معکوس شد. در اواخر قرن هجدهم، در زمان رشد شهرنشینی، شهر دچار مشکل بزرگی شد زیرا فاضلاب به دریاچه میشیگان ریخته شد، بنابراین منجر به کمبود آب خالص شد. این مشکل از طریق معکوس کامل جریان رودخانه همراه با ساخت کارخانه‌های تصفیه فاضلاب به سمت رودخانه ایلینویز حل شد.

صحبت درباره شیکاگو بی‌پایان خواهد بود، اما هیچ کلمه‌ای برای توصیف جذابیت و شکوه آن وجود ندارد. شهری که طبیعت را تحت سلطه خود در آورد و با آن مخالفت نکرد. شهری که در معماری حرف تازه‌ای (و نه تنها!) زد. شهر رکوردها و افراد مشهور – ارزش دیدن را دارد، نه اینکه صرفاً دربارهٔ آن صحبت کنیم.

عکس مایک ریفمن