یک پانورامای جدید بر فراز مجسمه آزادی به تور مجازی که در سال 2007 بر فراز نیویورک فیلمبرداری شد اضافه شده است. متأسفانه، خلبان نتوانست نزدیک‌تر شود اگرچه قبل از شروع کار قول داده بود 100 متر به مجسمه نزدیک شود. در این صورت گردشگران را می‌بینیم که در داخل تاج روی سر لیبرتی قدم می‌زنند .

خوب، چه چیزی بین ماشین دوخت، مبارزات بوکس، روسیه و آزادی مشترک است؟ پاسخ درست یک مجسمه است، این مجسمه خاص و مشهور در سراسر جهان مجسمه آزادی در نیویورک است.

این هدیه شهروندان فرانسوی که به مناسبت یکصد سالگرد انقلاب آمریکا تقدیم شده بود، به کارت ویزیت شهر و تمام کشور، نماد آزادی و دموکراسی تبدیل شد. با این حال، نمونه اولیه یک نماد برای صورت و بدن… همسر آیزاک زینگر بود که خالق ماشین‌های دوخت به همین نام بود.

چنین “هدایایی” عظیمی به عنوان غافلگیر کننده داده نمی شود و جزئیات ژست سخاوتمندانه برای قرن‌ها مورد بحث قرارگرفته است. طبق توافق دوجانبه، آمریکا باید یک پایه بسازد و فرانسه باید مجسمه را بسازد و آن را در ایالات متحده امریکا نصب کند. با این حال، در پایان قرن نوزدهم کمبود پول در دو طرف اقیانوس اطلس وجود داشت. 

بدون شک، دیر یا زود (و نه دیرتر به دلیل اینکه “حضور” 10 سال برای سالگرد تاخیر داشت) بودجه پیدا شد. برای ساخت مجسمه از بتن آلمانی (مواد پایه) و مس روسی (مواد خود مجسمه) استفاده شده است.

تصور می‌شود که نویسنده مجسمه فردریک آگوست بارتولدی مجسمه ساز است. اما این بنا نه تنها با تلاش او بلکه به لطف گوستاو ایفل معروف، نویسنده برج معروف ایفل، پدیدار شد. دقیقاً او ساختار داخلی را طراحی کرد که به مجسمه دوام می‌بخشد.

مدت طولانی است که خدمات فانوس دریایی ایالات متحده مسئول حفظ نماد اصلی آزادی در شرایط خوب بوده است. اما پس از آن به عنوان اثر ملی اعلام شد و به منطقه مسئولیت خدمات پارک ملی تبدیل شد.

ارتفاع مجسمه آزادی از قسمت بالای پایه تا مشعل 46.05 متر است. اگر مجسمه را با پایه آن اندازه گیری کنیم، ارتفاع از زمین تا بالای مشعل 92.99 متر است. حتی قسمت‌های کوچک مجسمه آزادی از اشکال ریز فاصله دارد: فقط دماغه آن بیش از یک متر است.

7 پرتو در تاج مجسمه وجود دارد. آنها نماد 7 دریا و 7 قاره هستند. برای بالا رفتن از مجسمه آزادی باید بر 192 قدم غلبه کرد. از زمین تا تاج 354 قدم وجود دارد، اما مشعل برای دیده شدن گردشگران بسته است.

حفظ چنین گنجی کار آسانی نیست و مجسمه بارها آسیب دیده است. به عنوان مثال، ضربه انفجار در جزیره همسایه در سال 1916 به لیبرتی و به ویژه مشعل آن آسیب زد. اما پس از بازسازی در سال 1982، مجسمه دارای نور لیزر است که به آن اجازه می‌دهد در تاریکی بدرخشد.

در دهه 80، این بنای یادبود مورد ترفند دیوید کاپرفیلد، توهم‌پرداز معروف شد. او می‌توانست متوجه شود که مجسمه برای مدت کوتاهی با کمک یک فرستنده رادیویی قابل حمل، رادارها و روشنایی ناپدید شد.

در حال حاضر بنای یادبود برای گشت و گذار باز شده است، هرچند، هر از گاهی، امکان بازدید از آن مانند پس از اقدام وحشتناک 11 سپتامبر 2001 محدود می‌شود. اگر به بالاترین نقطه صعود کنید (این یک مکان است. تاج درحال حاضر)، شما می‌توانید مناظر زیبا از بندر نیویورک و انتهای جنوبی منهتن را تحسین کنید. اما تماشای این غول از دید یک خارجی بسیار جالب‌تر است! من به شما پیشنهاد می‌کنم این سفر جذاب را درک کنید.