این یک تصادف خوشحال کننده بود که تیم هوایی را به جزیره ساخالین هدایت کرد. در ابتدا، ما یک فیلمبرداری در جزایر کوریل برنامه ریزی کرده بودیم، اما تابستان آن سال یک حساب کاربری TikTok ایجاد کردیم و “مرکز اطلاعات گردشگری GoSakhalin” در میان دنبال کنندگان ما وجود داشت. به محض دیدن پست‌های ما با ما تماس گرفتند. ما نمی توانستیم چنین پیشنهاد فوق‌العاده‌ای را نادیده بگیریم: از ما دعوت شده بود که از دیدنی‌ترین مکان‌های این جزیره با پشتیبانی دفتر رسمی توریستی دیدن کنیم و همه اینها در مطلوب‌ترین زمان برای یک عکاس! البته ما این دعوت را پذیرفتیم.

همانطور که به‌نظر می‌رسد رسیدن به ساخالین چندان دشوار نیست. فرودگاه Yuzhno-Sakhalinsk این بخش از شرق دور را با بسیاری از شهرهای مهم دیگر روسیه متصل می‌کند. نقطه شروع خوبی برای دیدن بسیاری از بناهای طبیعی است، اما خود شهر در نوع خود جالب است. از هر طرف توسط کوه‌ها احاطه شده و در محدوده زلزله قرار دارد. به همین دلیل است که آسمان خراش وجود ندارد، اما همه ساختمان ها، چه مدرن و چه تاریخی، جذاب و به خوبی نگهداری شده به‌نظر می‌رسند: شهر به میراث خود افتخار می‌کند. احتمالاً مشهورترین نقطه عطف معماری شهر عمارت موزه منطقه‌ای ساخالین است. این ساختمان ژاپنی که در سال 1937 ساخته شد، تنها نمونه‌ای از سبک معماری سنتی به نام teikan yoshiki نه تنها در ساخالین بلکه در کل روسیه است.

با این حال، جالب‌ترین مکان‌های جزیره، عملا، در میانه ناکجاآباد هستند: مکان‌هایی که به سختی قابل دسترسی هستند. فقط کرایه ماشین کافی نیست، به چادر، قایق، مشعل، باران و خیلی چیزهای دیگر هم نیاز دارید. اما لازم نیست آن را با خود از مسکو بیاورید یا حتی در محل خرید کنید: استفاده از خدمات شرکت‌های توریستی ساخالین بسیار راحت‌تر است. کارشناسان محلی با تجهیزات مورد نیاز که از تمام واقعیت‌های به روز مطلع هستند می‌توانند شما را به خلوت‌ترین مکان‌ها برسانند.

تنها چیزی که نمی توانند تضمین کنند آب و هوا است. در این راستا، ما بسیار خوش شانس بودیم که فانوس دریایی آنیوا را که در گوشه جنوب شرقی ساخالین قرار دارد، گرفتیم. این بنای تاریخی و مهندسی شگفت انگیز به طور هماهنگ با چشم انداز اطراف همزیستی می‌کند. اما برای ما، تقریباً به طور کامل در ابرها پیچیده شده بود. ما در پای فانوس دریایی اردو زدیم، اما پهپاد مرطوب ما به سختی می‌توانست پرواز کند و دوربین‌ها به سرعت خیس شدند. برای چند روز، از این تفریح ​​در فضای باز و ماهی تازه صید لذت بردیم، اما پس از آن، تصمیم گرفتیم به مقصد بعدی خود حرکت کنیم: زمانی برای از دست دادن وجود نداشت.

ما فقط در تلاش دوم که دوباره به آنجا برگشتیم موفق شدیم فانوس دریایی را تصرف کنیم. و این بار، یک شب در داخل دیوارهای آن ماندیم! اما وقتی نوبت به کیپ اوستافیا رسید، اولین تلاش برای ما خوش شانس بود.

خلیج زیبا خود را در حدود 30 کیلومتری خشکی پیدا کرد و فاصله گرفتن از فانوس دریایی یک ماجراجویی با تأثیرات کاملاً باورنکردنی است. مسیر از ساحل خلیج آنیوا می‌گذرد: تنگه بین کوه‌ها دارای الگوی آب و هوای نیمه گرمسیری و جنگل‌های انبوه مخروطی و برگریز با بیدمشکی غول پیکر است. این دماغه با ارتفاع 50 متری می‌تواند منظره پانورامایی لذت بخشی از مناظر خیره کننده ارائه دهد، درحالی‌که در پای آن صخره‌های کوچکی به شکل عجیب و غریب وجود دارد که توسط امواج ایجاد شده اند.

یکی دیگر از نقاط دیدنی ساخالین با تاریخ منحصربفرد خود در نزدیکی آن قرار دارد: دریاچه‌های آبی یا فیروزه ای. در آغاز قرن بیستم، روستای نزدیک نوویکووو یک معدن زغال سنگ بود. اما بعدها، در دهه 1960، سنگ معدنی حاوی عنصر فلزی کمیاب ژرمانیوم (Ge) در این زمینه یافت شد. این یک نیمه هادی کامل است که در تولید ترانزیستورها بسیار مورد نیاز است. ذخایر این عنصر تا سال 2005 تمام شده بود. پس از آن، مشاغل خالی پر از آب زیرزمینی و باران شد. این آب هنوز با محصول جانبی حاصل از توسعه، نمک‌های تیو اسید، رنگ آمیزی آب به رنگ آبی روشن اشباع شده است.

و این تنها بخش کوچکی از آنچه در ساخالین دیدیم است. امیدواریم از این تور هوایی لذت برده باشید! در همین حال، تور مجازی بعدی به مقصد بعدی ما، کوریل جنوبی اختصاص داده خواهد شد.

تیم هوایی مایل است از رومانوف اولگ گنادویچ، مدیر  مرکز اطلاعات توریستی GoSakhalin و کارکنان شرکت‌های  Aniva Tour  و  Adrenalin Tour  برای کمک در روند فیلمبرداری تشکر کند.