آگاپانتوس (نگهداری + پرورش)

بومی شمال آفریقا بوده و دارای ریزوم‌های ضخیم است. برای کاشت در گلدان‌های بزرگ یا حاشیه گلخانه مناسب است اما در نواحی با آب و هوای معتدل می‌توان آن را در محل‌های محفوظ از سرما در خارج از گلخانه نیز پرورش داد. ساقه گلدهنده آن بسیار بلند (100 – 75 سانتی متر ) و گل‌های سفید یا آبی رنگ در انتهای آن به صورت چتری قرار گرفته که چتر حاصل به سه فرم گرد، نیمه آویخته و آویخته دیده می‌شود. برگ‌های آن کشیده و نواری شکل است که به صورت متقابل قرار دارند. این گیاه از هر لحاظ شبیه خورشیدی است با این تفاوت که گل‌های آن قدری کوچکتر از گل‌های خورشیدی است، اما در مقابل تعداد آنها زیادتر است ( 50 – 30 عدد ). در یک واریته گل‌ها پرپر و در واریته دیگر، برگ‌ها ابلق است. در زمستان به حالت خفته درمی آید در صورتی که در گلدان بزرگی کاشته شود، سال‌ها رشد و نمو کرده و هر سال گل می‌دهد. شبیه خورشیدی برای تزیین گلخانه‌های سرد در زمستان به کار می‌رود و در شمال ایران جهت تزیینات در هوای آزاد به مقدار زیاد استفاده می‌شود.

گلدهی:

در زمستان به حالت خفته درمی آید و در بهار و تابستان وپاییز (اغلب تابستان) گل می‌دهد که در این زمان کود و آب کافی نیاز دارد.

نیاز ها:

آگاپانتوس جزو گل هایی است که جهت رشد مطلوب، به دمای بالا نیاز دارد. در حالت خفتگی سرما را تا حدود 10 درجه و یا کمتر (6-4 درجه) تحمل می‌کند. نیاز به نور کامل آفتاب دارد نیاز آبی آن متوسط است و خاک بین دو آبیاری نباید خشک شود. خاک لازم برای کشت، خاکی است با PH کمی قلیلیی که مخلوطی از خکبرگ و کمی ماسه باشد. در فصل گلدهی نیاز فراوان به کود و آب دارد.

افزایش:

افزایش این گیاه مشابه خورشیدی به وسیله کاشت بذر و یا تقسیم بوته انجام می‌شود که بذرکاری در بهار در دمای 15 –13 درجه انجام می‌شود. گیاهان به دست آمده از بذر، پس از 2 تا 5 سال گل می‌دهند. تقسیم بوته در بهار انجام می‌شود. تقسیم گیاهان به طور معمول از گلدهی آنها در سال بعد جلوگیری می‌کند!

.