گیاه شمشاد رونده (نگهداری + پرورش)

شمشاد معمولی همانی است که در بیشتر خیابان‌های شهر شاهدش هستید. این گیاه بومی مناطق غربی و جنوب اروپا بوده و از دسته گیاهان همیشه سبز بشمار می‌رود. این گیاه اغلب از 1 تا 9 متر ارتفاع می‌گیرد و برگ‌های آن کوچک به رنگ‌های سبز تیره، چرمی، بدون دندانه، به شکل سرنیزه ای هستند. این گل از دسته گل‌های زینتی نیست و به رنگ سبز روشن یافت می‌شود. در واقع از شمشاد‌ها به عنوان طراحی‌های فضای سبز و به عنوان پرچین استفاده می‌شود که میتواند دیواری ضخیم برای حیاط شما ایجاد کند. شمشاد مناسب برای حیاط هایی است که آفتاب تا سایه داشته باشند و باید خاک آنها را همیشه مرطوب نگهدارید

وجود ریشه‌های هوایی روی ساقه به آن اجازه می‌دهد که از درخت و سایر قیم‌ها بالا رود. رشد نونهال شمشاد پیچ بالارونده و شبیه انگور است و در زمان گسترش روی زمین ریشه دار شده و زمین را می‌پوشاند. زمانی که به سطوح عمودی می‌رسد به سمت بالا حرکت کرده و با ریشه‌های خود در طول ساقه به تکیه گاه می‌چسبد. رشد عمودی انشعابات بوته مانندی ایجاد کرده و گیاهان حاصل از این انشعابات بیشتر حالت بوته ای دارند تا پیچنده. بنابراین واریته‌های نامگذاری شده آن برخی پیچ و برخی درختچه هستند.

مزیت بزرگ شمشاد پیچ این است که همیشه سبز بوده و دارای برگ با رنگ‌های مهیج است. منشأ syn. E. radicans) E. furtunei ‘radicanns’ چین و ژاپن است و در نقاط آفتابی به خوبی رشد می‌کند. به خاطر حالت خزنده آن به عنوان گیاه زمین پوش می‌تواند به کار رود که پوششی پهن شونده و گاهی مواج ایجاد می‌کند. این گیاه گاهی گل فراوانی داده که توسط حشرات مورد چرا قرار گرفته و میوه‌های رنگی حاصل می‌شود. بذرها می‌توانند پس از رسیدن در شاسی سرد جهت افزایش کشت شوند. رقم‌های زیر را می‌توان به عنوان گیاه زمین پوش استفاده کرد.

f. ‘colorata: پوشش یکنواختی ایجاد می‌کند. برگ‌های آن در پاییز و زمستان به رنگ ارغوانی در می‌آید.

نیازها:

انواع مختلف گوشوارک دامنه وسیعی از شرایط از جمله سایه تا آفتاب، خاک‌های شنی تا رسی و آبیاری مرتب تا متوسط را تحمل می‌کنند. به سرما مقاوم و گیاهان بعد از چندین سال پوشش محکمی را ایجاد می‌کنند.

افزایش:

با کاشت بذر تازه رسیده و یا ریشه دار کردن قلمه قابل افزایش است.

شمشاد اهوازی گیاهی دارای ارزش‌های منحصر به فرد و پر کاربرد در محوطه سازی و ایجاد فضای سبز است. این گونه از جنس Clerodendron در خانواده Verbenaceae بومی نواحی ساحلی در آسیای گرمسیری، سواحل اقیانوس آرام و همچنین جزایر هاوایی می‌باشد. این گونه هم اکنون بیشتر در هاوایی،استرالیا،غرب هند و در مناطق با آب و هوای گرم توزیع شده است.

هر چند گیاهی معطر و با گل‌های زیبا و شاخ و برگ سبز و جذاب است، تجربیات باغبانان نشان می‌دهد تمایلات تهاجمی دارد و قادر به رشد در نزدیکی اقیانوس با جزر و مد بالا است، و دارای پتانسیل بالقوه تبدیل شدن به علف هرز در سواحل است.

این درختچه همیشه سبز وسیع 1 تا 1.8 متر میتواند بلند شود. ساقه‌های آن چوبی و صاف است. برگهای تخم مرغی و بیضوی شکل 5 تا 10 سانتی متری بلند با نوک نوک تیز ، سبز ، صاف و کمی براق دارد.

این گیاه پرچین با ارزش با شاخ و برگ همیشه سبز دارای گل‌های معطر سفید است که پرچم قرمز ظریفی از آن بیرون زده است.

دانه‌های متعدد آن برای پرندگان جذاب است و به تکثیر و رشد رویشی و تهاجمی آن کمک میکند.هرچند تهاجم، بیشتر در اماکن ساحلی رخ میدهد.

در صورتی که فاصله کاشت هر نهال را نزدیک به یک متر بگیریم ، در مدت 2 تا 3 سال می‌تواند به طور کامل دیواره ای به ارتفاع 2 متر را پوشش دهد.

شمشاد اهوازی از جمله گیاهان زینتی میباشد که نیاز به مراقبت بیشتری دارد. دمای مناسب آن حدود 20 درجه سانتیگراد است. رطوبت مورد نیاز آن بالا است و بهتر در نور آفتاب غیر مستقیم که از جنوب می‌آید

قرار گیرد.استراحت و هرس گیاه در طی فصل زمستان ضروری است.

خاک مناسب:

خاک مناسب آن خاک گلدان (خاک هایی که بتوانند آب را تا تخلیه کامل حفظ کنند) می‌باشد. خاک خریداری شده می‌بایست به خوبی هوادهی شده و با شن و ماسه و یا پرلیت و پیت ماس مناسب سازی شود. اگر یک ترکیب ایده آل می‌خواهید به این ترتیب عمل کنید: 1 قسمت خاک باغچه ، 1 قسمت شن درشت و یا پرلیت ، 1 قسمت خاک پیت مرطوب و یا هوموس (قالب برگ) و مکی آهک . همیشه از یک گلدان با یک سوراخ استفاده کنید.

آبیاری :

خاک را به طور یکنواخت مرطوب نگه دارید. بهتر است از آب گرم استفاده کنید.

کود :

هر دو هفته یکبار با کود محلول در آب رقیق شده به نصف، گیاه را تغذیه نمایید. در طول ماه‌های زمستان آن را کاهش دهید.

شمشاد اهوازی گیاهی رونده با شاخه‌های کشیده و بلند تا حدی نیمه خشبی در نتیجه از خاصیت نقش پذیری و شکل پذیری خوبی برخوردار است و در طراحی فضای سبز شهر‌های گرمسیری کاربرد دارد

آفات گیاهی :

این گیاه مستعد ابتلا به انگل عنکبوت است. همیشه هر گیاه جدیدی را قبل از آوردن به خانه یا گلخانه خود بازرسی نمایید و از عدم وجود آفات اطمینان حاصل کنید.

تکثیر:

تکثیر شمشاد اهوازی از طرق قلمه ساقه ، خوابانیدن ساقه و تقسیم ریشه امکانپذیر است. قلمه را در بهمن و اسفند در خزانه کاشته و پس از یکسال به زمین اصلی منتقل می‌کنند. همچنین میتوان پس از آنکه قلمه در خزانه ریشه دار شد ،آن را در گلدان کاشت./منبع: سایت باغ شیشه ای و نارگیل و اسکانو