گیاه کنوملس ژاپنی (نگهداری + پرورش)

کنوملس ژاپونی گونه از درختچه‌های زینتی است که با نام “به ژاپنی” شهرت دارند. این گونه از جنس Chaenomeles در خانواده Rosaceae بومی ژاپن و چین و کره میباشد.

این گونه درختچه برگ ریز است و معمولا کوتاه تر از گونه C. speciosa است و تنها در حدود 1 متر در ارتفاع رشد میکند.

میوه آن در ژاپن 草 木瓜) Kusa boke) نامیده می‌شود .این میوه شبیه سیب کوچک به رنگ طلایی و زرد است و حاوی دانه‌های قرمز و قهوه ای می‌باشد. میوه‌های به ژاپنی خوراکی هستند اما بیشتر برای ساخت ژله و پای استفاده میشود تا مصرف خام.

گل‌های رنگارنگ آن در بهار از مارس تا می‌(اواسط اسفند تا اواخر اردیبهشت) در رنگ‌های قرمز، سفید، صورتی یا ترکیبی از آن‌ها با قطر حدود 1.5 اینچ نمایان میشود.

به ژاپنی برای پرورش به صورت بونسای نیز بسیار محبوب است

برگهای این درختچه خزان کننده بیضی شکل و کمی دندانه دار میباشد. یک واریته از این گونه برنگ سفید و واریته دیگری از آن برنگ صورتی کمرنگ وجود دارد.

سرعت رشد این گیاه متوسط تا کند است

این درختچه نيمه هميشه سبز دارای شاخه هاي گاهي خاردار ، جوانه‌های كوچك با حدود 2 فلس خارجي با برگهایی با دمبرگ كوتاه با بافت محكم است که قبل يا بعد از گل‌ها ظاهر میشوند.

گاهي در قسمتي مذكر ( گلها فقط نر ) لوبهاي كاسه گل 5 تائي کامل يا دندانه اره اي ريز ، با گلبرگهای 5 تائي ، بزرگ، و پرچم‌های 20 تائي يا بيشتر ، خامه‌های 5 تائي در قاعده پيوسته و تخمدان 5 حجره ايي که هر حجره دارای تخمك هاي بسيار است مشاهده میشود

این گیاه نیازمند آفتاب کامل است هرچند سایه خیلی کم را تحمل میکند. ترجیهاً در خاک حاصلخیز با PH کم و در کنار دیوار کاشته شود.

چون گلها در روي شاخه هاي قديمي ظاهر مي گردند براي حصول گل آوري كامل در بهار ، گياه را در فصل زمستان يا اوائل بهار هرس تند مي نمايند.

کاربرد در فضای سبز: این گیاه بطور تک بوته ای یا بصورت توده ای در باندهای خیابانها ، میادین ، پارکها و باغها کاشته می‌شود ، گاهی این درختچه را با یاس زرد توما ( از لحاظ ترکیب رنگ ) جهت زیبایی می‌کارند .

پيوند به زینتی روي درخت به معمولی، به خوبي صورت مي گيرد.

تكثير آن بوسيله قلمه در ماههاي خرداد ، تير و بعضاً در شهريور ماه و همچنین با خوابانيدن شاخه و جدا كردن بوته‌ها يا کاشت بذر در صورتیکه بخواهند واریته جدیدی بدست آورند انجام میشود

نیازها:

اقلیم:

برای مناطق حارّه مناسب نیست.بهترین نشو و نما را در مناطقِ خنک تا سرد دارد.

میزان نور و دما:

حداقل نصف روز آفتاب برایش لازم است،ولی آفتاب تمام روز را ترجیح می‌دهد.در برابر هوای آزاد و باد مقاوم است.

خاک:

خاک با زهکشی خوب را ترجیح می‌دهد،اما خاکهای سنگین را هم بهتر از بسیاری از گیاهان تحمل می‌کند.

طرز کاشت و پرورش:

تکثیر:

از طریق قلمه‌های نیمه خشبی برگرفته در اواخر تابستان و پاییز با قلمه‌های خشبیِ قسمت‌های چوبی شده‌ی در حال خواب زمستانی که در زمستان جدا می‌شود امکان پذیر است.

آبیاری:

بوته‌ی نورُسته به آبیاری منظم نیاز دارد،اما درختچه‌ی جاافتاده با محیط سازگار می‌شود و می‌تواند خشکی را تحمل کند و اگر گاه به گاه،مخصوصاً مواقعی که هوا داغ و خشک است،آن را آبیاری عمیق کنید مسلماً رشد بهتری خواهد داشت.

کوددهی:

کوددهی ضروری نیست،اما در اوایل بهار و در همان هنگام که رشد جدید از سر گرفته می‌شود می‌توان غذای کامل گیاهی به کاربرد.

مشکلات:

هیچ آفت یا بیماری خاصی ندارد،اما میوه‌های آن مستعد حمله‌ی حشراتی به نام مگس میوه است و بهتر است که میوه‌های نرسیده‌ی آلوده را جدا کنید و دور بریزید تا مجبور به سمپاشی نشوید.

گل دهی:

فصل:بهترین زمان گل دهی از اواسط تا اواخر زمستان و در نواحی خنک تر تا اوایل بهار است.