گل ستاره ای (نگهداری + پرورش)

انواع گل ستاره ای

بیش از 20 نوع از گل ستاره ای وجود دارد که گونه‌های سالانه و چند ساله هستند. دو نوع سالانه وجود دارد که در ابتدا در ایالات متحده رشد می‌کرده‌اند که گل مینای مکزیکی و گل ستاره ای زرد نام دارند. گل ستاره ای زرد تا حدودی کوچکتر از گل مینای مکزیکی است.

موارد استفاده‌ی گل ستاره ای:

بسترسازی و مرزبندی، حیات وحش، باغ‌های پرورش زنبور یا پروانه، بریدن گل ها.این گل از نظر زیبائی واقعا بی‌نظیر می‌باشد و بیشترین زمره استفاده بخاطر زینتی بودن آن است و با داشتن گلهای همانند این نمونه گل در منزل و محیط آپارتمان در گلدانها شما حس آرامش و زیبائی خواهید داشت.

اصالت گل ستاره ای:

در دورانی که ماجراجویان اسپانیایی در جستجوی ثروت‌های نهفته در مکزیک و انتقال آن‌ها به اسپانیا بودند، یکی از گنجینه هایی که یافتند، گل ستاره ای بود.
در سال 1789، این گل به وسیله‌ی همسر سفیر اسپانیا، راه خود را به سمت انگلستان پیدا کرد. نیم قرن دیگر گذشت تا اینکه گل ستاره ای به صورت غیرمستقیم از طریق انگلستان و اسپانیا و به صورت مستقیم از طریق مکزیک، وارد خاک آمریکا گردید.
باغداران همواره تمایل به بهبود مادر طبیعت دارند و این گونه است که امروزه کشت‌های متنوعی از گل ستاره ای در دسترس می‌باشد. بسته به گونه ، این گیاهان در هر منطقه و با ارتفاع 30 الی 200 سانتی متر (1 تا 7 فوت) رشد می‌کنند.

خصوصیات گل ستاره ای

• گل ستاره ای (شاه اشرفی) با نام علمی “Cosmos”بومی کشور مکزیک و آمریکای مرکزی می‌باشد.
• گل ستاره ای یک ساله است و ارتفاعی بین 60 تا 90 سانتی متر دارد. این گل آفتاب کامل را دوست دارد، اگرچه نیم سایه را نیز تحمل می‌کند ولی در نور کامل آفتاب رشد بهتری خواهد داشت.
• گل‌های این گیاه به رنگ‌های مختلف زرد، نارنجی و قرمز است که رنگین کمانی از رنگ‌ها را به نمایش می‌گذارد.
• گل ستاره از بهار تا آغاز فصل سرما قادر به گلدهی هستند ارتفاع گل ستاره بسته به نوع آن بین 30 تا 150 سانتیمتر می‌رسد . از این گل نیز می‌توان به عنوان تزیین دسته گل نیز استفاده کرد .
• بذرهای این گیاه هر ساله در پای گیاه ریخته می‌شود و خود به خود سبز می‌کند بنابراین با یک بار کاشت این گیاه می‌توان چندین سال متمادی از این گیاه را در همان مکان داشت.
• گل ستاره ای گل‌های بسیار زیبایی تولید می‌کنند و مناسب برای مرز بندی در باغچه و فضای باز است. این گلها به لحاظ زیبایی باعث جذب پروانه‌ها و پرنده‌های کوچک می‌شوند.
• گل ستاره ای گیاهی مقاوم در برابر حرارت و بلایا است و به همین دلیل قادر است در دوران خشک سالی رشد کند و در شرایط سختِ باغ‌های شهری و کشتزارهای وحشی سالم بماند.
• با داشتن منطقه ای آفتاب گیر در هر باغ، این گیاهانِ انطباق پذیر قادر هستند که به صورت گلدانی یا زمینی کاشته شوند.

شرایط نگهداری گل ستاره ای

نور:

اگرچه می‌تواند شرایط نمیه سایه را تحمل کند ولی بهتر است برای رشد بهتر، در آفتاب کامل قرار بگیرد.

آبیاری:

علی رغم اینکه برخی از گونه‌های این گیاه به خشکی مقاومت دارند ولی بهترین رشد، زمانی صورت می‌گیرد که آبیاری منظم باشد. ولی باید توجه داشت که آبیاری زمانی صورت گیرد که سطح خاک خشک شده است زیرا خیس بودن خاک و رطوبت بیش از حد، سبب توسعه بیماری‌ها قارچی و پوسیدگی گیاه می‌شود.

دما:

هر چند گل ستاره ای می‌تواند گرمای هوا را تحمل کند ولی باید توجه داشت که گرمای شدید به خصوص در روزهای تابستان به گیاه آسیب می‌زند پس باید در بعد از ظهرهای تابستان در سایه نگهداری شود. از طرفی نمی تواند سرمای زیاد را تحمل کند و اگر دما به صفر برسد، می‌میرد.

خاک:

این گیاه در خاک‌های فقیر به خوبی رشد می‌کند. فقط نکته ای که باید لحاظ شود، زهکش مناسب خاک است که گیاه دچار خفگی نشود. البته تغذیه مناسب خاک به رشد بهتر آن کمک می‌کند ولی افزایش بیش از حد مواد مغذی، باعث رشد بیش از حد گیاه می‌شود.

بذرافشانی در فضای داخلی از مارس تا آوریل و بذرافشانی در فضای خارجی بین ماه‌های آوریل تا مه صورت می‌گیرد.
می توان بذر را در اوایل بهار و 3 تا 4 هفته قبل از انتقال آن به بیرون، در فضای داخلی کاشت یا اینکه آن را مستقیماً در فضای بیرون و محلی که می‌بایست گل رشد کند، پخش کرد که در صورت برگزیدن راهکار دوم، می‌بایست اواسط یا اواخر بهار برای شروع عملیات در نظر گرفته شود. در مرحله‌ی جوانه زنی، خاک را به میزان متعادلی مرطوب نگاه دارید.
بذرافشانی داخلی:
از خاک دارای زه کشی مناسب استفاده کرده و تا عمق 3 میلی متری (8/1 اینچ) را با خاک بپوشانید. هنگامی که گیاه به قدر کافی برای فرایند حمل ونقل بزرگ شد، آن را به گلدان کوچکی انقال دهید تا در آن رشد کند. 10 الی 15 روز قبل از انتقال گیاه به بیرون، آن را با شرایط هوای بیرون مانوس کنید و در این میان هرگونه عامل مربوط به تشکیل شبنم روی گیاه و سرمازدگی را در فاصله‌ی 15 سانتی متری (6 اینچ) گیاه نگه دارید
بذرافشانی مستقیم:
زمین را به خوبی آماده کرده و با چنگگ، مسیرهای دقیقی را مهیا کنید. در صورتی که بیش از یک بار در سال از بستر مربوطه برای کاشت استفاده می‌شود، مناطق بذرافشانی شده را با حلقه ای از خاک و برچسب نشان گذاری کنید. بذرها را در عمق 1 میلی متری (یک هجدهم اینچ) و با فاصله‌ی 30 سانتی متری (12 اینچ) از یکدیگر بکارید.
بذرها را به صورت فاصله دار بکارید وگرنه در یکدیگر نفوذ کرده و جلوی رشدشان را می‌گیرند.
بذرها پس از گذشت 6 الی 8 هفته از کاشت، ظاهر می‌شوند که این موضوع را می‌توان به راحتی و با توجه به علف‌های هرز کنار این بذرها متوجه شد. بذرها را کم پشت کنید تا در نهایت باز هم فاصله‌ی 30 سانتی متری میانشان حفظ شود. بقایای حاصله از فرایند کم پشت کردن (بخش هایی از گیاه که پس از کم پشت کردن بذرهای اولیه حاصل می‌شوند) را با صرف دقت فراوان دوباره بکارید.

نحوه کاشت گل ستاره ای

کاشت مستقیم بذر:

• این گیاه به آسانی از طریق بذر تکثیر می‌شود.
• در محیطی محافظت شده و 6-4 هفته قبل از آخرین یخبندان بهاره اقدام به کاشت بذرها کنید.
• اگر هم تمایل دارید تا در فضای آزاد بذرها را بکارید معمولا از نیمه‌های فصل بهار که خاک به خوبی گرم شده است می‌توانید این عمل را انجام دهید.
• عمق کاشت بذرها کمتر از 0٫5 سانتیمتر و در حدود 3 میلیمتر است.
• بذرها را میتوان در محیطی سبک همانند خاک برگ و یا مخلوط کوکوپیت + پرلایت و یا محیط‌های سبک مشابه کاشت .
• دمای مناسب 25-18 درجه است و حدود 21-7 رو زطول میکشد تا بذرها جوانه بزنند.
• در این فاصله زمانی بهتر است که با عمل افشانه و غبارپاشی آب به بذرها آب داد تا در اثر فشار جریان آب جابجا نشوند
• اما زمانی که بذرها سبز کردند و به دلیل حساسیت گیاهان جوان به بیماری‌های قارچی دیگر عمل غبارپاشی آب را انجام ندهید و به شکل معمول این گیاهان جوان را آبیاری کنید.
• حدود 60-50 روز بعد از جوانه زنی به گلدهی می‌رسند.

زمان کاشت گل ستاره ای : اواخر زمستان و اوایل بهار بهترین زمان برای کاشت گل ستاره ای می‌باشد.

کشت نشایی:

• سینی کشت را در دمای محیط بین 20 تا 24 درجه قرار دهید
• بعد از کاشت بذرها را با دست به آرامی به سطح خاک فشار دهید.
• سپس با اسپری آب را بروی بذرها بپاشید بهتر است قبل از پاشیدن بذرها بستر کشت را مرطوب کنید
• برای حفظ رطوبت نایلون رنگ روشن بر روی بستر کشت کشیده تا رطوبت خا ک را حفظ نماید.
• معمولا بذرها بن 5 الی 10 روز شروع به جوانه زنی می‌کنند ، بعد از جوانه زنی پوشش را بردارید.
• رشد گل ستاره ای بسیار سریع بوده و پس از رشد تا ارتفاع 6 تا8 سانتیمتری گیاهان را به گلدان‌های بزرگتر انتقال دهید . در این مدت باید رطوبت خاک را حفظ نمود .

نکته: برای افزایش طول مدت گلدهی بهتر است که گلهای پژمرده به شکل منظم از گیاه جدا شوند. همچنین در میانه فصل می‌توان با کوتاه کردن ساقه هایی که بیش از اندازه بلند شده‌اند ، رشد ساقه‌های جانبی را تا حدودی تحریک کرد. این ساقه‌ها نیز گل تولید می‌کنند و به دوران گلدهی گیاه افزوده می‌شود.

آفات و بیماری گل ستاره ای

از آفات شایع این گیاه می‌توان به شته اشاره کرد که بخصوص به نواحی جوان و غنچه‌های گل حمله می‌کند که در این صورت از سموم آفت کش باید استفاده کرد. از بیماری‌ها نیز به سفیدک پودری ، کپک خاکستری و شانکر ساقه نام برد که همگی جز بیماری‌های قارچی هستند . کاشت این گیاه در مکانهای کم نور و همچنین خیس شدن پی در پی برگها در هنگام آبیاری احتمال شیوع این بیماری‌ها را افزایش می‌دهد.

هرس گل ستاره ای

برای افزایش طول مدت گلدهی بهتر است که گلهای پژمرده به شکل منظم از گیاه جدا شوند. همچنین در میانه فصل می‌توان با کوتاه کردن ساقه هایی که بیش از اندازه بلند شده‌اند ، رشد ساقه‌های جانبی را تا حدودی تحریک کرد. این ساقه‌ها نیز گل تولید می‌کنند و به دوران گلدهی گیاه افزوده می‌شود.