تجهیزات مورد نیاز راه‌اندازی استودیوی خانگی

1. رایانه

گرچه بیشتر مدل‌های رایانه ای که امروزه در بازار وجود دارند از توانایی کافی برای راه اندازی استودیوی ضبط خانگی برخوردارند، اما برای این که در پروسه ضبط و تولید محصول صدایی به مشکل بر نخورید به رایانه ای با حداقل امکانات زیر نیاز دارید:

-پردازشگر COREi 3

-4 گیگابایت رم (RAM)

-100 گیگابایت فضای خالی روی هارد دیسک

-کارت صدا (Audio Interface) ترجیحا دارای فانتو پاور

نکته ای که در مورد کارت صدا باید بدانید این است که بیشتر کارت صداهای رایج در بازار که برای مصرف کننده‌های معمولی تولید می‌شوند قابلیت پخش صدا در قالب استریو (Stereo) که شامل یک خروجی برای بلندگوی چپ و یک خروجی برای بلندگوی راست است و هچنین ضبط صدا با کیفیت 16 بیت را دارند. اگرچه این امکانات برای شروع کار ضبط دیجیتال کافی است ولی بهترین گزینه برای انجام این کار نیست و محدودیت هایی را در حین کار و به خصوص برای کیفیت صدای ضبط شده به وجود خواهند آورد.

در حال حاضر انواع مختلفی از کارت‌های صدای حرفه ای و نیمه حرفه ای با قیمت‌های مختلف که قابلیت ضبط 24 بیتی صدا (و حتی بیشتر از آن) را دارند در بازار موجود است که با مجهز کردن رایانه خود به آن می‌توانید کیفیت کار تولید شده را تا حد قابل ملاحظه ای بالا بیاورید. همچنین کارت‌های صوتی پیشرفته تر به شما امکان ضبط هم زمان دو یا چند منبع صوتی را از طریق ورودی‌های متعددی که برای آنها در نظر گرفته شده است را می‌دهند که برای ضبط هم زمان اجراهای گروهی به آن احتیاج خواهید داشت.
.

2. نرم افزار

⇠ برای ضبط، تدوین و بازپخش دیجیتال صدا شما احتیاج به نرم افزاری دارید که به اصطلاح به آن دی ای دبلیو (DAW) می‌گویند که مخفف Digital Audio Workstation یا کارگاه صدای دیجیتال است.

⇠ نرم افزارهای متفاوت دی ای دبلیو با استفاده از محیط گرافیکی شان رابطه ای بین رایانه و سخت افزار موجود را برای ضبط دیجیتال صدا فراهم می‌آورند. این نرم افزارها به شما امکانات مختلفی می‌دهند از جمله ضبط یک یا چند لایه‌ی صدا به طور هم زمان و با کیفیت‌های متفاوت؛ باز پخش هم زمان لایه‌های ضبط شده صدا؛ جابه جا کردن، بریدن، چسباندن، پاک کردن، تکرار کردن و… صداهای ضبط شده (یا به عبارت دیگر تدوین صدا)؛ ترکیب لایه‌های مختلف صدا با امکان کم و زیاد کردن بلندی صدای هر یک از لایه‌ها به طور جداگانه و نهایتا تولید خروجی نهایی صدا در قالب یک فایل صوتی واحد.

.
اسامی برخی از معروف ترین این نرم افزارها عبارتند از:

⇠ Ableton Live: قابل استفاده بر روی ویندوز و مکینتاش

⇠ Audacity: این نرم افزار رایگان و قابل استفاده بر روی ویندوز، مکینتاش و لینوکس است.

⇠ Cakewalk SONAR: قابل استفاده بر روی ویندوز

⇠ GarageBand: قابل استفاده بر روی مکینتاش

⇠ Pro Tools: قابل استفاده بر روی ویندوز و مکینتاش

⇠ Steinberg Cubase: قابل استفاده بر روی ویندوز و مکینتاش

⇠ Fl Studio : قابل استفاده روی ویندوز مکینتاش و سیستم عامل اندروید

علاوه بر اینکه بیشتر نرم افزارهای دی ای دبلیو از امکانات قابل توجه و کافی برای تغییر صداهای ضبط شده با بهره گیری از افکت‌های صدایی برخوردار هستند، در عین حال به شما این امکان را می‌دهند تا با اضافه کردن فایل‌های جدیدی که به آنها افزونه (plug-in) گفته می‌شود وسعت دامنه این افکت‌ها را گسترده تر کنید.

افکت‌های صدایی ای که از طریق افزونه‌های مختلف به نرم افزار دی ای دبلیوی خود می‌افزایید افکت‌های متنوعی مثل ریورب (reverb)، دیلی (delay)، کمپرشن (compression)، ای کیو (EQ)، ماجولیشن (modulation) و… را شامل می‌شوند. تعداد زیادی از این افزونه‌ها را می‌توانید به طور رایگان از اینترنت دریافت کنید.
.

3. میکسر و پری امپ (Mixer & Pre-Amp)

برای تقویت سیگنال ضعیفی که از میکروفون یا سازهای مجهز به پیک آپ (Pickup) و از طریق کارت صدا به رایانه فرستاده می‌شود احتیاج به پری امپ خواهید داشت. هر چند که بیشتر کارت صداهای نیمه حرفه ای و حرفه ای مجهز به پری امپ داخلی هستند، اما در صورت عدم وجود این قابلیت روی کارت صدای تان می‌توانید دستگاه پری امپ را به طور جداگانه خریداری کنید و آن را بین مسیر میکروفون یا ساز خود و کارت صدای رایانه تان قرار دهید.
گزینه دیگری که برای این کار وجود دارد تهیه میکسر صداست. میکسرها دارای دو یا چند ورودی صدا هستند و هر کدام از این ورودی‌ها به پری امپ هم مجهز است. هم چنین برای ضبط دو یا چند ساز به طور هم زمان باید از میکسر استفاده کنید.
.

4. میکروفون

میکروفون‌ها انواع مختلفی دارند که برای انجام کارهای متفاوتی ساخته شده اند. پر استفاده ترین انواع آنها میکروفون‌های داینمیک (Dynamic) و کاندنسر (Condenser) هستند. در ادامه توضیحاتی مختصر در مورد این دو نوع میکروفون خواهیم داد اما فراموش نکنید که به خاطر فراوانی انواع میکروفون‌ها و صداهایی که بر می‌دارند نهایتا انتخاب میکروفون مناسب برای ساز یا صدای خواننده به عهده‌ی خودتان است.

⇠ میکروفون‌های داینمیک: میکروفون‌های داینمیک بیشتر برای برداشتن صدای سازهایی که صدای بلندی دارند مثل گیتار الکتریک و درامز (Drums) استفاده می‌شوند. دلیل آن هم این است که این میکروفون‌ها توانایی تحمل صداهایی با قدرت بالا را دارند. هم چنین برای ضبط صدای بعضی از خواننده‌ها و به خصوص خواننده‌های مرد بهتر است از میکروفون‌های داینمیک استفاده شود. یکی از میکروفون‌های داینمیک پرطرفدار و ارزان، میکروفون Shure SM57 است که برای ضبط صدای گیتار الکتریک و اسنر درام (Snare Drum) به کرات در استودیوها استفاده شده است و به عنوان میکروفون استاندارد برای این کار شناخته می‌شود.

⇠ میکروفون‌های کاندنسر: میکروفون‌های کاندنسر بیشتر برای ضبط صدای خواننده و سازهای آکوستیک (بدون پیک آپ) استفاده می‌شوند. هم چنین این میکروفون‌ها گزینه مناسبی برای برداشتن صدای درامز (Drums) از بالای سر و به خصوص صدای سنج‌ها هستند. گر چه تا همین چند وقت پیش میکروفون‌های کاندنسر گزینه پر هزینه ای برای استودیوهای خانگی به شمار می‌رفتند اما این روزها شرکت هایی مثل بهرینجر (Behringer) میکروفون‌های کاندنسر ارزانی تولید می‌کنند که فرق زیادی با نمونه‌های گران تر تولید کمپانی‌های معروف تر ندارد.

نکته قابل توجه دیگر در مورد میکروفون‌های کاندنسر این است که این میکروفون‌ها بر خلاف میکروفون‌های داینمیک احتیاج به تامین برق از منبع خارجی دارند. گرچه می‌توان برای برخی از میکروفون‌های کاندنسر از باتری استفاده کرد ولی بیشتر این میکروفون‌ها برای تامین انرژی الکتریکی خود احتیاج به سیستمی به نام فانتوم پاور (Phantom Power) دارند. این سیستم روی بیشتر پری امپ‌ها و میکسرها وجود دارد. بنابراین اگر قصد استفاده از میکروفون‌های کاندنسر را دارید حواستان باشد که به میکسر یا پری امپی که دارای فانتوم پاور باشد نیاز خواهید داشت.
.

5. تجهیزات دیگر

الف- پایه میکروفون: از لوازم دیگری که برای استودیوی دیجیتال خانگی خود به آن احتیاج خواهید داشت پایه میکروفون است. پایه میکروفون انواع مختلفی دارد که رایج ترین آنها پایه صاف، پایه کوتاه و پایه بوم هستند.

ب- صفحه پاپ (Pop Screen): برای ضبط آواز به صفحه پاپ احتیاج پیدا خواهید کرد. این صفحه‌ها برای این ساخته شده‌اند تا جلوی صدای کوبنده ای که موقع ادای حروفی مثل «ب» و «پ» ایجاد می‌شود را بگیرند. همچنین این صفحه‌ها از میکروفون در مقابل رطوبتی که از دهان خواننده خارج می‌شود محافظت می‌کنند و استفاده از آنها به خصوص برای مراقبت از میکروفون‌های کاندنسر گران قیمت حتمن توصیه می‌شود.

پ- کابل میکروفون: برای وصل کردن میکروفون به پری امپ یا میکسرتان احتیاج به کابلی با رابط اکس ال آر (XLR) در دو سر آن دارید: نر و ماده؛
برای استودیوی دیجیتال خانگی خود معمولا به 5 تا 10 متر از این کابل برای هر میکروفون احتیاج خواهید داشت. گرچه اصراری به خریدن گران قیمت ترین این کابل‌ها نیست ولی کابل‌های خیلی ارزان هم مشکلاتی مثل افت کیفیت صدا را به هم راه خواهند داشت. یکی از نام‌های معروف تولید کننده کابل‌های مرغوب، نیوتریک (Neutrik) است.

ت- بلندگوهای مانیتور (Monitor Speakers): یکی دیگر از لوازم مهم مورد نیاز برای راه اندازی استودیوی خانگی ضبط صدا بلندگوهای مانیتور هستند. برخلاف بلندگوهای استریوی خانگی که صدای خروجی را رنگ آمیزی می‌کنند، بلندگوهای مانیتور جوری طراحی شده‌اند تا صدایی خنثا داشته باشند. کاری که میکس نهایی آن با بلندگوهای مانیتور انجام شده باشد کم و بیش روی همه بلندگوهای دیگر (مثل بلندگوهای دستگاه پخش استریوی خانگی، بلندگوهای رایانه، بلندگوهای خودرو و…) صدای خوبی خواهد داد. در صورتی که اگر میکس نهایی موسیقی تان را روی بلندگوهای معمولی انجام دهید، کار تنها روی همان بلندگوها صدای خوبی خواهد داشت و صدایی که روی بلندگوهای دیگر خواهید شنید با آن چه موقع میکس انجام داده اید فرق خواهد داشت.

بلندگوهای مانیتور بسته به کیفیت و اندازه شان در قیمت‌های مختلفی عرضه می‌شوند. از آن جایی که استودیوهای دیجیتال خانگی معمولن اتاق خوابی کوچک هستند که به این منظور تغییر کاربری پیدا کرده‌اند باید در نظر داشته باشید که باید از بلندگوهای مانیتور میدان نزدیک (Near Field) استفاده کنید.

یکی از مشکلات کار در اتاق‌های کوچک این است که این اتاق‌ها باعث تشدید و پیچیدن فرکانس‌های پایین می‌شوند که در نهایت باعث افت دامنه کلی فرکانس‌ها می‌شوند. بلندگوهای مانیتور میدان نزدیک اما با حذف بخشی از فرکانس‌های بم این مشکل را از بین می‌برند. بلندگوهای مانیتور میدان نزدیک باید در فاصله کمی از شنونده قرار بگیرند و باید طوری نصب شوند که با شنونده یک مثلث متساوی الاضلاع را تشکیل دهند.

ث- هدفون و تقویت کننده هدفون: یکی از لوازم مورد نیاز برای ضبط چندترکی (Multi-track Recording) هدفون است. شخصی که صدایش در حال ضبط شدن است احتیاج دارد صدای سازهای دیگر را که از قبل ضبط شده‌اند بشنود. در عین حال این صداها نباید بار دیگر و از طریق میکروفون ضبط شوند. این جاست که هدفون‌ها به کار می‌آیند. همچنین اگر بخواهید صدای دو یا چند موزیسین را هم زمان ضبط کنید باید برای هر کدام یک هدفون داشته باشید. در صورتی که کارت صوتی شما بیش تر از یک خروجی برای هدفون نداشته باشد شما احتیاج به یک تقویت کننده هدفون (Headphone Distribution Amplifier) خواهید داشت.

.

منابع:
.http://negare.ir