گل پامچال (نگهداری + پرورش)

پامچال (نام علمی: Primula vulgaris)، از گیاهان علفی و ماندنی تیره پامچالیان (Primulaceae) است که بیشتر گونه‌های آن توسط بشر با انجام عمل لقاح به وجود آمده اند. دمای معمولی اتاق را یعنی دمای متوسط در حد 20 درجه سانتی گراد را دوست دارد. ارتفاع گیاه بین 25 تا 60 سانتی متر متفاوت است و باید در فواصلی بین 30 تا 50 سانتی متر کاشته شوند. محل آفتابی و سایه آفتاب را دوست دارد و خاک آن باید غنی و زه کشی شده باشد.هم چنین این گل به رنگ‌های گوناگون دیده میشود. مدت گل دهی پامچال تقریباً در تمام مدت سال می‌باشد. اگر چه تمامی گونه‌های پامچال از طریق تقسیم پاجوش‌ها و انتقال آنها به محل جدید می‌توان تکثیر نمود با این حال گلکاران علاقه دارند آنها را توسط بذر تکثیر نمایند. شاید علت آن به دست آوردن گونه‌های جدیدی از گیاه باشد. به هر حال برای تکثیر گیاه از طریق بذر باید از اواخر فروردین اقدام نمود و پس از بزرگ شدن بوته ها، آنها را به صورت نهال در محل مناسب نشا کرد. برای گل دهی آن در فصل زمستان، باید درفصل پائیز بوته‌های آن را با ارتفاعی در حدود بیست و پنج سانتی متر به گلدان منتقل نمود و در گلخانه نگهداری نمود. خاک نرم حاوی خاکبرگ و شن برای آن کفایت می‌کند ولی کود باید دو هفته ای یک بار داده شود

معرفی و نگهداری گل پامچال :

یکی از زیباترین گیاهان آپارتمانی که بیشتر در فصل بهار به فروش میرسه گل پامچال هست، این گیاه عمر کوتاهی داره (البته گونه هایی الان تو بازار هست) خیلی‌ها میگن که نباید گیاهانی که خیلی زود گلهاشونو از دست میدن رو خرید و نگهداری کرد ولی اگر شما این گیاهان رو هم خوب پرورش بدین و شرایط ایده آل اونهارو فراهم کنید میشه زیادتر زنده نگهشون داشت. پس در ادامه با من همراه باشید تا تمامی نکاتی که برای نگهداری این گیاه زیبا نیاز دارید رو بهتون بگم.

معرفی گیاه پامچال

گیاه پامچال یک نوع گیاه هلفی هست که با استفاده از لقاح حدود 400 الی 500 گونه مختلف از آن در کل دنیا وجود دارد. این گیاه از خانواده Primulaceae می‌باشد که نام علمی آن primula vulgaris است پامچال بومی منطقه معتدل نیمکره شمالی, از جنوب به کوه‌های گرمسیری در اتیوپی, اندونزی و گینه نو و مناطق معتدل در جنوب آمریکا می‌باشد. این گیاه از راسته خلنگ سانان، سرده پامچال‌ها و تیره پامچالیان به حساب می‌آید. به علت گلدهی این گیاه در فصل بهار آن را به عنوان گل نورز هم میشناسند.

گل پامچال گیاهی زود رس است که در انواع گونه‌های بهاره و چند ساله میتوان پیدا کرد ولی اکثر گونه هایی که در بازار فروخته میشوند گیاهان یک ساله هستند، ولی در طبیعت و باغچه‌ها میتوان آن را به صورت گیته چند ساله نگهداری کرد. گل‌های این گیاه منفرد، فشرده، درشت و در وسط برگ‌ها می‌باشد که در رنگهای زرد، صورتی، سفید، آبی، قرمز، ارغوانی، قرمز مسی، زرد با لکه نارنجی است و در برخی گونه‌ها گل‌ها معطر در بازار یافت میشود.

نیاز ها:

دما:

پامچال به سرما مقاوم است ولی دمای مناسب برای رشد آن به طور متوسط 15-12 است. آنها را تا زمانی که 3 تا 4 جوانه گل دیده شود در دمای 5 تا 7 درجه پرورش می‌دهند و زمانی که جوانه‌های گل دیده شدند (دی- اسفند)، می‌توان در دمای 13درجه پیش رس کرد. مدت پیش رس کردن به طور معمول بین 2 تا 4 هفته است. اگر این عمل پیش از نمایان شدن جوانه‌های گل انجام شود به تشکیل گل‌های ضعیف و برگ‌های زیاد می‌انجامد. پیش رس کردن در دمای بالاتر از 13 درجه باعث بلند و ضعیف شدن ساقه گل می‌شود.

نور:

در زمستان باید از نور کامل برخوردار باشد و در مواقع دیگر فقط جهت کاهش دما باید سایه ایجاد شود وگرنه گیاه به نور کامل نیازمند است.

رطوبت:

نیاز آبی این گیاه بالاست و هرگز نباید خاک گلدان خشک شود. از نظر رطوبت نسبی، گیاه به رطوبت بالا (90-7- درصد) نیاز دارد.

خاک و کود:

بهترین خاک برای پامچال آمیخته ای از خاک باغچه (لوم)، خاکبرگ پوسیده و پیت به نسبت مساوی است. PH خاک اگر حدود 6 باشد رشد و نمو این گیاه رضایت بخش است. به آمیخته خاکی، سوپرفسفات به معمولی افزوده می‌شود. همچنین پامچال نیاز به نیتروژن و پتاسیم دارد. این گیاه در آمیخته‌های معمولی که از پیت استفاده نمی شود، به شدت به کمبود آهن دچار می‌شود. استفاده از کودهای آهن دار همواره توصیه می‌شود.

افزایش:

پامچال با کاشت بذر در مرداد و تقسیم بوته در پاییز افزایش می‌یابد. ولی روش اصلی افزایش آن بذر است. بذر پامچال به سرعت زیوایی خود را از دست می‌دهد بنابراین باید بذر تازه کشت شود. بذرهای یکساله پامچال تا 50 درصد زیوایی خود را از دست می‌دهند. گفته شده که بذر آن برای تندش به نور احتیاج دارد، بنابراین بذرها وقتی در سطح کاشته می‌شوند و بدون پوشش گذارده شوند به به خوبی می‌تندند. در اصفهان بذر این گیاه از اواسط تا اواخر بهار کشت می‌شود. 1 تا 2 گرم بذر آن در یک مترمربع بستر آماده، کشت می‌شود. بذر پامچال در محیط مرطوب و در 15 درجه ظرف 2 تا 3 هفته می‌تندد. در دمای بالاتر از 21درجه تندش صورت نمی گیرد و اگر تابستان کاشته شود موجب بروز مشکلاتی می‌شود. بنابراین با توجه به دمای محیط در زمان کاشت و نیاز این گیاه به هوای خنک، فراهم کردن این شرایط به طور مصنوعی ضروری است. پس از 4هفته ، گیاهانی که تا 3 سانتیمتر رشد کرده‌اند به گلدان‌های استکانی منتقل و وقتی که گیاهان بزرگ شدند به گلدان نشایی منتقل می‌شوند. در این انتقال جوانه انتهایی آنها باید سالم بماند. در پاییز در دمای 10 درجه جوانه‌های گل تشکیل شده، و در شاسی سرد گیاهان به تدریج در زمستان به گل می‌نشیند.

گلدهی:

به طور کلی، گلدان‌های پامجال در یک شاسی سرد به تدریج در زمستان به گل می‌روند. برای تحریک گلدهی، گونه‌های مختلف پامچال نیازهایویژه ای دارند. به عنوان مثال P. malacoides در شرایط روز کوتاه و دمای خنک به گل می‌رود ولی روزهای بلند، مانع گلدهی آن می‌شود. P. obconica نیاز به تیمازر سرمایی و یا دوره نوری خاصی ندارد.

تکثیر گل پامچال

برای تکثیر گل پامچال دو روش انجام میشود که اولی کاشت بذر در مرداد ماه و یا اوایل پاییز و دومی تقیسم بوته در پاییز می‌باشد.

روش کاشت بذر پامچال

شما برای کاشت میتوانید از اوایل پاییز بذر‌ها را در عمق حدودا 12 الی 15 سانتی متری خاک کاشته و یا از جعبه‌های مخصوص کاشت بذر استفاده کنید، که در اواخر اسفند و اوایل بهار بوته‌ها را از خزانه به گلدان‌های جدا انتقال دهید و به فضای باز و خارج از گلخانه انتقال دهید.

تکثیر به روش تقسیم بوته :

برای تکثیر گل پامچال با این روش کار ابتدا باید گیاه را کاملا آبیاری کنیم تا در هنگام جدا کردن ریشه به ریشه‌ها آسیبی نرسد حال ریشه‌ها را از هم جدا کنید و در یک گلدان جدا اما کوچک قرار دهید و از خاک سبک برای این گلدان جدید استفاده کنید.

مشکلات نگهداری گیاه پامچال:

عمده مشکلات این گیاه میتواند زردی ، سوختگی حاشیه و خود برگ‌ها در اثر آبیاری بیش از حد و قلیایی بودن خاک گلدان باشد ولی علاوه بر این موارد تمامی نشانه‌ها میتواند از کمبودن منیزیم در خاک هم باشد.

بالا بودن نیتروژن و آمونیاک بالا منجر به آسیب دیدگی ریشه و نیز مشکلات برگی شود. برگ‌های بزرگتر از حد، در اثر نیتروژن زیادی یا دمای بالا خواهند بود.منبع: سایت سبزانه و گل من و تو