گیاه نخود (نگهداری + پرورش)

خاک مورد نیاز برای کاشت نخود:

نخود بر روی اکثر خاک‌ها مخصوصا خاک‌های لومی که به اندازه کافی آهک دارد، رشد می‌کند و خاک هایی با بافت رسی و سنگین برای رشد این گیاه مناسب نمی باشد. بهتر است آهک را با شخم پاییزه با خاک مخلوط نمود. استفاده صحیح از کود نیز در کاشت این گیاه تاثیر گذار است و نخود برای افزایش رشد و محصول بیشترین نیاز را به کودهای فسفره پتاس دارو آهک دارد. وقتی گیاه نیاز به منیزیم داشته باشد از از سنگ آهک دولومیت که حاوی کلسیم و منیزیم است استفاده می‌شود. برای کاشت نخود در هر هکتار بیست کیلوگرم ازت مصرف می‌شود. نخود به شوری خاک حساس است و اگر خاک شور باشد مانع جوانه زنی نخود می‌شود. نخودهایی که در خاک‌های شور جوانه می‌زنند از پروتئین کمتری برخوردار هستند.

کاشت:

نخود را در فاصبه بین ماه‌های اسفند تا اردیبهشت می‌کارند و شخم خاک را در صورتی که خاک در حال فرسایش نباشد، در پاییز انجام می‌دهند و عمق این شخم باید ده تا دوازده سانتی متر باشد.بستر کاشت نخود باید عاری از علف هرز و حاصلخیز باشد. بذر نخود را در عمق 5/2 تا 6 سانتری در ردیف هایی با فاصله پانزده سانتی متری در ابتدای فصل بهار زمانی که دمای خاک کمتر از پنج درجه سانتی گراد نباشند، می‌کارند. کاشت نخود با یک بذر کار معمولی نیز امکان پذیر می‌باشد.

کشت متناوب نخود در یک مزرعه سبب ازدیاد حشرات و افزایش بیماری‌ها می‌شود بنابراین هر چهار تا پنج سال یک بار باید در یک مزرعه نخود کاشت.

آبیاری نخود:

آبیاری یکی از مراحل داشت گیاه نخود به حساب می‌آید. همانطور که این گیاه از کم آبی لطمه می‌بیند اما اضافی نیز برای عملکرد آن مضر می‌باشد. فاصله‌های آبیاری گیاه نخود را بسته به شرایط آب و هوایی و اقلیمی هر منطقه ای تعیین می‌کنند. آبیاری بیشترین اثر را در گل دهی گیاه دارد. گیاه نخود بین صد و ده تا دویست و چهل میلی لیتر آب مصرف می‌کند تا حدود نهصد تا سه هزار کیلوگرم در هکتار بذر تولید کند. این گیاه می‌تواند آب را از اعماق بیش از صد و پنجاه سانتی متر خاک جذب کند، بیشترین جذب آب از عمق شصت سانتی متری خاک که بیشتر ریشه‌ها در آنجا قرار دارند انجام می‌شود. در کشت دیم در مقایسه با کشت آبی نخود ریشه‌های عمیق تری تشکیل می‌دهند تا بتواند آب را جذب نماید.

آفات و بیماری هاو درمان آنها:

سه نوع بیماری در گیاه نخود وجود دارد که به شرح ذیل می‌باشد:

بیمای برق زدگی نخود که بهترین راه درمان آن کشت ارقام مقاوم نخود می‌باشد و در ایران تنها ارقام نخود سیاه زران زنجان و شماره 154 کرج به این نوع بیماری حساس نیستند.

بیماری سفیدک دروغین که با مشاهده اولین علایم آن نیاز است به مدت ده روز تا دو هفته از قارچ کاراتان یا میلدکس استفاده نمود.

بیماری بوته زردی که برای درمان باید آیش و تناوب را به کار بست.

هرس نخود:

نخود در مبارزه با علف‌های هرز بسیار ضعیف است و رشد این علف‌ها نه تنها محصول را کاهش می‌دهند بلکه برداشت محصول را نیز با مشکل مواجه می‌کنند در بین این علف‌های هرز علف خارلته از سایرین ضرر بیشتری را متحمل می‌سازد.

در زمینی که قبل از کاشت نخود در آن چمن کاشته بودند مشکل علف‌های هرز بیشتر است. هرس کردن در حد فاصل بین کاشت تا سبز شدن، گیاهچه‌های علف‌های هرز را از بین می‌برد. زمانی که نخود سبز می‌شود از هرس کردن باید پرهیز کرد تا گیاه بتواند به خوبی رشد کند. هرس کردن در مرحله چهار تا شش برگی نخود می‌تواند انجام شود، هرچند بدون خسارت نیست.

برداشت نخود:

هنگامی که برگ‌های پایینی گیاه شروع به زرد شدن می‌کنند آبیاری را به منظور جلوگیری از رشد زایشی و گل دهی گیاه قطع می‌کنند زیرا این گیاه دارای رشد نا محدود می‌باشد و این مسئله تولید یکنواخت و برداشت را دچار مشکل می‌کند. گزارشات تجربی نشان می‌دهد که بهترین زمان برداشت نخود هنگاهی است که زیر دندان بشکند اما له نشود. هرچه دانه‌های نخود بزرگتر می‌شوند، سخت تر می‌شوند. برداشت نخود با کمباین صورت می‌گیرد به همین منظور از مواد شیمیایی مناسب برای هرچه زودتر خشک شدن دانه‌ها استفاده می‌کنند . انبار کردن نخود زمانی صورت می‌گیرد که رطوبت دانه‌ها کمتر از شانزده درصد باشد. بهترین روش خشک کردن نخود جریان طبیعی هوا می‌باشد.