گیلاس سورینام به صورت درختچه ای بزرگ یا درختی کوچک با فرمی مخروطی شکل و کند رشد که میتواند تا 8 متر نیز ارتفاع داشته باشد دیده میشود. در هنگام کوبیدن یا بریدن یا خرد کردن شاخهها و برگهای این گیاهان، رزینی معطر از آنها ساتع میشود که میتواند برای افراد حساس، مشکلات تنفسی ایجاد کند.
برگها دارای آرایش متقابل و تخم مرغی – نیزه ای شکل هستند. برگهای جدید آنها به رنگهای برنزی، مسی یا مسی – صورتی دیده میشوند ولی برگهای بالغ به رنگ سبز تیره و براق و به طول بیش از 4 سانتیمتر مشاهده میگردند.
رنگ برگها در طول زمستان به قرمز تغییر مییابد. گلها دارای چهار گلبرگ به رنگ سفید بوده که در خوشههای گل بلند و باریکی ظاهر میشوند. این گلها دارای حدود 50 تا 60 عدد پرچم سفید با دانههای گرده زرد رنگ میباشند که بسیار محسوس و مشخص است.
گلهای این گیاهان به صورت گروههای چهارتایی در کنار برگها ظاهر میشوند. میوههای این گیاهان به صورت سته ای با 7 تا 8 شیار مشخص، به رنگهای سبز تا زرد در میوههای نارس و قرمز روشن تا سیاه در میوههای رسیده دیده میشوند.
گوشت این میوهها به رنگهای نارنجی تا قرمز، بسیار آبدار و دارای مزه ای ترش (در میوههای نارس) تا بسیار شیرین (در میوههای رسیده) است. هر میوهها حاوی یک بذر بزرگ و گرد است. در برخی موارد نیز هر میوه دارای دو تا سه بذر کوچک به رنگ قهوه ای روشن میباشد.
کاشت گیلاس ستاره ای
مکان کاشت
گیلاس سورینام با نواحی زیادی سازگاری کسب کرده ، مناطق گرمسیری و همچنین نیمه گرمسیری بهترین مناطق برای پرورش گیلاس ستاره ای میباشند. و در نزدیکی ساحل یا ارتفاعی معادل 1000 متر بالاتر از سطح دریا رشد میکند.
دما
گیلاس ستاره ای باید کاملا در معرض نور آفتاب قرار داشته باشد. دمای مناسب برای نهال گیلاس ستاره ای 2- تا 22 درجه سانتی گراد میباشد. اما زمانی که درخت خوب تثبیت شود میتواند دمای 5- تا 56 درجه سانتی گراد را با تنها کمی آسیب سطحی تحمل نماید.
خاک
گیلاس ستاره ای در انواع مختلف خاک رشد میکند اما در مقابل شوری آسیب پذیر است. گیلاس سورینام به کم آبی مقاوم است و اگر ریشههای محکمی داشته باشد میتواند در مقابل خشکسالیهای طولانی مدت نیز مقاومت کند. اما رطوبت بیشتر و خاک مرطوب در زمان میوه دهی باعث بالا رفتن مقدار محصول خواهد شد.
کود
برای افزایش محصول بهتر است در دورههای سه ماه یکبار کود دهی شود. همچنین آبیاری باعث محصول بهتر و مرغوبتر خواهد شد.
تکثیر
معمولاً از بذرهای این گیاه برای تکثیر آن استفاده میشود. این بذرها میتوانند برای مدت طولانی تر از یک ماه زنده بمانند. بذرهای کشت شده پس از 3 تا 4 هفته جوانه خواهند زد. اکثر نهالهای بذری نیز در برابر انتقال موفق عمل میکنند.
در هندوستان، استفاده از روش خوابانیدن نیز برای تکثیر این گیاهان موفقیت آمیز بوده است. همچنین میتوان نهالهای حاصل را پیوند زد. اما گیاهان پیوند شده تمایل به تولید پاجوشهای زیاد در زیر محل پیوند دارند.
گیاهان کشت شده پس از حدود 2 سال میتوانند میوه تولید کنند. اما در صورت مساعد نبودن شرایط ممکن است میوه دهی 5 تا 6 سال، و یا در برخی موارد حدود 10 سال به تأخیر بیافتد.
مراقبت از گیلاس سورینام
نهال گیلاس ستاره ای رشد کندی دارد و اگر شرایط سخت و نامطلوب باشد 5 تا 6 سال و حتی در مواردی تا ده سال میوه دهی به تاخیر میافتد. نهال گیلاس سورینام در برخی موارد بعد از دو سال میوه دهی را شروع میکند. اگر گیلاس سورینام را هرس نکنید، میتوانید محصول بیشتر و بهتری برداشت نمایید.
آفات و بیماری ها
درخت گیلاس سورینام در بسیاری از کشورها مانند اسراعیل به هرگونه آفتی مقاوم شده است. درخت گیلاس ستاره ای در برابر خشکی مقاوم است و با رنج زیادی از درجات دما سازگاری دارد.
کاربردها
جوشاندهی غنچههای گیلاس سورینام را به عنوان دارویی بر ضد آنفولانزا، سرماخوردگی، سردرد و مشکلات عضلات مثل سفتی ، قولنج و گرفتگی عضلانی استفاده میشود.
خوردن گیلاس سورینام رسیده برای کودکان بسیار لذت بخش است. چون هسته گیلاس سورینام سمی است وقتی میخواهیم از این میوه برای غذا استفاده نمایید باید گیلاس سورینام را از یک طرف برش داده و هسته را خارج نمایید.
.
منبع: ساعدنیوز | https://saednews.com
مجله گل و گیاه
