📚 دانشنامه: آشنایی کامل با اصطلاحات طبیعت گردی | ژورنال و مجلات

اصطلاحات مربوط به طبیعت

یال | Ridge: به محل برخورد دو دامنه شیب دار می‌گویند که در بالاترین نقطه تماس خود هستند.
دره | Valley: دره‌ها را که همه می‌شناسیم، به فرورفتگی هایی که میان دو کوه یا تپه ایجاد شده، دره می‌گویند. آن‌ها می‌توانند به شکل U یا V باشند.
دامنه | Sidehill : بخشی از بدنه کوه هستند که معمولا به صورت شیب دار دیده می‌شوند. بسیاری از مسیرهای طبیعت گردی در دامنه‌ها وجود دارد.
خط الرأس | Drainage divide: از اصطلاحات طبیعت گردی خط الرأس می‌باشد که به میان‌آب یا آب پخشان هم معروف است، به بلندترین یال میان دو یا چند قله گفته می‌شود که می‌توان آن را برخورد دو دامنه در بالای کوه دانست که آب باران از آنجا تقسیم می‌شود.
گردنه | Mountain pass: گردنه‌ها ناحیه ای از خط الرأس کوه هستند که ارتفاع کمتری را نسبت به قله‌های دوطرف دارند. معمولا زمانی که می‌خواهید یک رشته کوه را رد کنید باید از گردنه عبور کنید که در مواقع زیادی در گردنه‌ها راه ماشین رو کشیده می‌شود.

صخره | Rock: سنگ‌های یکپارچه و معمولا بزرگی صخره به حساب می‌آیند که بتوان آن‌ها را با یک طناب 40 متری صعود کرد.
دیواره | Escarpment: معمولا به پرتگاه‌های ممتدی که توسط فرسایش به وجود آمده‌اند دیواره می‌گویند. دیواره‌ها اکثرا شیب تندی دارند و برای صعود آن‌ها به طناب بیش از 40 متر نیاز است.
طاق | Natural Arch: طاق یا طاق طبیعی یکی از اصطلاحات طبیعت گردی است که به تشکل‌های صخره ای می‌گویند که شبیه طاق درست شده اند. طاق‌ها در دهانه ورودی غار، سواحل و … دیده می‌شوند.
جنگل‌های هیرکانی | Caspian Hyrcanian mixed forests: از آنجایی که طبیعت گردی در شمال کشور بسیار رونق دارد، احتمالا نام جنگل‌های هیرکانی زیاد به گوشتان می‌خورد. این جنگل ها، مناطق متراکم شمال کشور هستند که از دوره سوم زمین شناسی تا به حال باقی مانده اند.
تنگ | Gorge: معمولا به دره‌های باریک و عمیقی که با کوه یا دیواره محاصره شده اند، تنگ می‌گویند.
رمل | Sand dunes: به تپه شنی هایی که در کویرها مشاهده می‌کنید، رمل گفته می‌شود.

اصطلاحات طبیعت گردی در مسیر و اقامت

مسیر پاکوب: معمولا از زبان تور لیدر یا همسفران شنیده اید که پاکوب را دنبال کنید. راه پاکوب مسیری است که در اثر رفت و آمد افراد در مناطق کوهستانی، جنگل ها، مراتع و … ایجاد شده که بهتر است در طبیعت گردی از این راه‌ها استفاده کنید.
مسیر مالرو: مسیرهایی که در اثر رفت و آمد حیوانات اهلی معمولا در دامنه‌ها ایجاد شده، مسیر مالرو می‌گویند. برخی مواقع مسیر مالرو و مسیر پاکوب در یک منطقه یکی است.
شب مانی: اصطلاحی است که برای اقامت در شب مخصوصا به صورت کمپ گفته می‌شود.
کمپ یا کمپ کردن: این مورد از اصطلاحات طبیعت گردی به این معنی است که شما در جایی از طبیعت چادر برپا کرده و شب را در آنجا درون چادر خود سپری می‌کند.

جان پناه: این اصطلاح که بیشتر در کوهنوردی رایج است به اتاقی کوچک در ارتفاعات می‌گویند که برای کوهنوردان ساخته شده تا بتوانند به صورت موقت در آن استراحت کنند.
پناهگاه: پناهگاه‌ها از جان پناه‌ها بزرگ تر هستند و ممکن است امکاناتی نیز در آن‌ها برای کوهنوردان وجود داشته باشد.
ارتفاع زدگی: این اصطلاح نیز بیشتر در زمان هایی که شما در ارتفاعات بالا طبیعت گردی یا کوهنوردی می‌کنید احتمال دارد که شنیده شود. ارتفاع زدگی حالتی است که ناشی از کاهش میزان اکسیژن در ارتفاعات بالا رخ می‌دهد که نشانه هایی مانند سرگیجه، سیاهی رفتن چشم ها، ضعف و … دارد.

اصطلاحات طبیعت گردی مربوط به لوازم سفر

اسکارف: اسکارف‌ها به دستمال‌های مخصوص گفته می‌شود که حالت ارتجاعی خوبی دارد و در طبیعت گردی به عنوان دستمال سر، ماسک، چشم بند و … استفاده می‌شود.
GPS: دستگاه‌های مسیریابی هستند که در آن می‌توانید نقاطی را مشخص کرده و توسط آن‌ها مسیرتان را در جنگل، کوه و … پیدا کنید.
گاز: گاز که کوتاه شده اجاق گاز سفری است به کپسول و سرشعله هایی گفته می‌شود که معمولا کوچک و سبک هستند و در مسیرهای طبیعت گردی استفاده می‌شوند.
کوله‌های یک روزه: این نوع کوله‌ها که معمولا بین 8 تا 28 لیتری یا در برخی مواقع، 40 لیتری هستند، سایز کوچکی دارند و در سفرهای یک روزه به کار می‌روند.
کوله‌های چند روزه: این کوله‌های طبیعت گردی، سایز بزرگتری دارند که در سفرهای کوله گردی و چند روزه ای که شاید شهرگردی هم دارد، به کار می‌روند.
باتوم: این وسیله یک نوع عصا است که در مسیرهای طبیعت گردی به کار می‌رود. باتوم یا عصای کوهنوردی باعث می‌شود که وزن بدن شما تقسیم شده، کمتر خسته شوید و در نهایت آسیب شما را کم خواهد کرد.

لباس بیس: به طور کلی طبیعت گردان اعتقاد دارند که برای سفر یا به طور کلی بیشتر ورزش‌ها باید لباس‌ها را لایه لایه انتخاب کرد. این مورد از اصطلاحات طبیعت گردی که لباس بیس یا base layer یا لایه اول گفته می‌شود، لباسی است که معمولا نازک با آستین‌های بلند است که نباید جایگزین لباس اصلی شما شود. البته در برخی مواقع می‌توان این لباس را بدون پوشیدن لباس دیگری استفاده کرد.
پُلار: نوعی از لباس هایی مانند کاپشن که 100% پلی استر هستند و ترکیبی از کرک مصنوعی و یک لایه پایل (پنبه ای) در خود جای داده اند. پلارها در مقابل باد، بسیار مقاوم می‌باشند.
هِدلمپ: یا هدلایت، چراغ هایی هستند که معمولا روی پیشانی شما قرار می‌گیرند تا روشنایی در شب داشته باشند.
کفش ترِکینگ: این کفش‌ها معمول در طبیعت گردی‌ها به کار گرفته می‌شوند و از کفش کوه کمی سبک تر هستند.
کیسه خواب: همانطور که از نام آن پیداست، اصطلاحی است که به کیسه ای که شما در آن قرار می‌گیرد و می‌خواهید گفته می‌شود. معمولا به همراه کیسه خواب، اصطلاح زیر انداز کیسه خواب را نیز خواهید شنید.
گِتر: آن‌ها پوششی هستند که از معمولا به طول کفش تا بالای ساقتان هستند که برای جلوگیری از ورود برف به درون کفش روی کفش بسته می‌ شود.

پانچو: این لوازم که انواع مختلفی هم دارند به لباس‌های بی‌آستین یا آستین دار ضد آب می‌گویند که در مواقع بارانی پوشیده می‌شود.
روکش کوله: کوله‌های طبیعت گردی معمولا روکش هایی دارند که ضد آب بوده و برخی مواقع به خاطر کثیف نشدن استفاده می‌شود. رنگ این روکش‌ها معمولا جیغ است چراکه در هوای بارانی و مه آلود دیگر همسفران بتوانند شما را پیدا کنند.
چادر دوپوش، چادر قابل تنفس: چادرهای طبیعت گردی را که برپا می‌کنید، معمولا چادرهای قابل تنفسی را می‌بیند که سقف آن‌ها حالت توری داشته و پنجره هایی نیز دارد. چادرهای دوپوش آن هایی هستند که علاوه یک پوشش جداگانه دارند که در مواقع بارانی روی چادر انداخته شده و توسط میخ هایی در زمین فرو می‌روند. پوشش دوم چادر را باید به گونه ای بنا کنید که با پوشش اولیه چادر برخورد نداشته باشد.

آتش زنه: وسیله ای که با اصطکاک جرقه زده و می‌توانید با آن آتش روشن کنید.
ژل آتش زا: این ژل‌ها معمولا آبی رنگ هستند و قدرت اشتعال پذیری داشته و روی هیزم ریخته می‌شوند تا بتوانید راحت آتش خود را برپا کنید.
کمل بک: این مورد از اصطلاحات طبیعت گردی به کیسه آبی گفته می‌شود که پشت کوله پشتی قرار گرفته و توسط یک لوله می‌توانید آب موجود در آن را بنوشید.