گل مریم گلی (نگهداری + پرورش)

مراحل کاشت مریم گلی (Salvia یا Sage)

1 – بذر مریم گلی یا گیاه آن را تهیه کنید. اگر می‌خواهید از بذر مریم گلی استفاده کنید، در اواخر بهار آن‌ها را در گلدان یا زمین بکارید. بذرهای مریم گلی را با لایه بسیار نازکی خاک بپوشانید. فاصله بذرها از هم باید 50 سانتی متر باشد.

اگر بخواهید از گیاه مریم گلی برای کاشت استفاده کنید، یک قلمه از آن جدا کرده و برای کاشت گیاه جدید از آن استفاده کنید.

2 – خاک را آماده کنید. مریم گلی در خاک رسی غنی که زهکشی خوبی داشته باشد به خوبی رشد می‌کند. PH خاک باید 6 تا 6/5 باشد.

اگر از خاک رسی استفاده می‌کنید، سعی کنید آن را با مقداری شن و ماسه و مواد آلی مخلوط کنید زیرا باعث سبک شدن خاک می‌شود و زهکشی آن را بهبود می‌بخشد.

3 – زمانی که گیاه مریم گلی کوچک است، باید خاک را مرطوب نگه دارید، ولی زمانی که گیاه مریم گلی به بلوغ رسید فقط زمانی که خاک اطراف گل خشک شد به آن آب دهید. مریم گلی گیاهی مقاوم است و تا حد زیادی خشکی را تحمل می‌کند.

4 – در حالت ایده آل مریم گلی باید در نور کامل باشد، ولی در مناطق گرمتر در سایه هم زنده می‌ماند. اگر گیاه مریم گلی بیش از حد در سایه بماند، به صورت پایه دار رشد می‌کند و افتاده می‌شود، بنابراین اگر مریم گلی در جایی نگه داری شود که نور خورشید زیاد به آن نرسد می‌توان از چراغ‌های فلورسنتی استفاده کرد.چراغ‌های فلورسنتی باید در فاصله 5 تا 10 سانتی متری از گیاه قرار بگیرند.

اگر از چراغ‌های فلورسنتی فشار بالا یا چراغ‌های فشار بالای دیگر مثل متال هالید و سدیم فشار بالا استفاده شود، باید در 1 متری گیاه قرار گیرند.

کشت غیر مستقیم

در این روش بذور را در خزانه هوای آزاد که بستر آن بر کشت میرم گلی آماده شده است، کشت می‌کنند. برای هر هکتار زمین به 250 تا 300 متر مربع خزانه و 5/1 تا 2 کیلو گرم بذر با کیفیت مطلوب نیاز است . زمانی که ارتفاع آن‌ها به 15 تا 20 سانتی متر رسید، به زمین اصلی منتقل می‌کنیم . زمان مناسب برای کشت در خزانه آزاد بهار است.

مراقبت و نگهداری

بهار سال دوم برای تسریع در رویش و افزایش عملکرد ، ساقه گیاهان از فاصله 8 تا 10 سانتی متری زمین بریده می‌شوند. پس از آن، گیاه به سرعت رشد می‌کند و شاخه‌های جدید با برگ‌های انبوه که سرشار از اسانس اندبه وجود می‌آیند. در طول رویش مریم گلی ، وجین علف‌های هرز لازم است و تأثیر فراوانی در رشد و افزایش مواد موثره گیاه دارد. علاوه بر برداشت مکانیکی علف‌های هرز، مبارزه شیمیایی با آن‌ها نیز ضرورت دارد.از بیماری‌های قارچی مریم گلی می‌توان از قارچ کله برگی و سفیدک سطحی نام برد. استعمال قارچ کش‌های مناسب و استفاده از روش‌ها به زراعی مناسب نقش عمده ای در کنترل بیماری‌های قارچی دارد.

برداشت

چنانچه تکثیر به وسیله بذر انجام گیرد و بذر به صورت مستقیم در فصل پاییز کاشته شده باشند یا نشاء‌ها در فصل پاییز به زمین اصلی منتقل شده باشند، می‌توان یک سال بعد محصول را برداشت کرد. تحقیقات انجام شده در ایران نشان می‌دهد که در سال می‌توان سه بار محصول را برداشت کرد. اولین برداشت قبل از گل دهی و اوایل خرداد انجام

می گیرد. باید توجه کرد که در هنگام برداشت به ترتیب در تابستان و پاییز انجام

می گیرد. باید توجه کرد که در هنگام برداشت ، ساقه‌های چوبی که همراه با دیگر قسمت‌های گیاه است به طور آشکاری بر کیفیت مواد دارویی گیاه تأثیر می‌گذارد.

پس از برداشت در سایه و یا در خشک کن‌های الکتریکی خشک می‌شود. در سال دوم و سوم عملکرد برگ تازه 5/2 تا 3 تن در هکتار و عملکرد پیکر رویشی تازه 5 تا 8 تن در هکتار است.

بهترین زمان برداشت مریم گلی ظهر است چون دارای بیشترین اسانس می‌باشد.

مقدار اسانس حاصل از پیکر رویشی مریم گلی 8 تا 10 کیلو گرم در هکتار است.

آماده سازی خاک

اوایل پائیز با اضافه کردن 20 تا 30 تن در هکتار کودهای حیوانی کاملاً پوسیده به خاک، زمین را شخم عمیقی می‌زنند سپس در صورت لزوم 60 تا 80 کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر و 40 تا 60 کیلوگرم در هکتار اکسید پتاس به خاک اضافه می‌کند. در اوایل بهار قبل از کشت نیز 60 تا 80 کیلوگرم در هکتار ازت به زمین می‌افزایند. اواخر زمستان یا حداکثر اوایل بهار سله‌ها و کلوخه‌ها را خرد می‌کنند. بستر را پس از تسطیح برای کشت آماده می‌نمایند.

تاریخ و فواصل کاشت

زمان مناسب برای کشت مستقیم بذر در زمین اصلی اواخر پائیز است. زمان مناسب برای کشت بذر در خزانه هوای آزاد، بهار (بین ماههای فروردین و اردیبهشت) می‌باشد.بهترین زمان برای تکثیر رویشی مریم گلی فصل پائیز می‌باشد.

گلدهی

گلدهی آن از تابستان تا پائیز ادامه دارد. رقم‌های پاکوتاه آن گل بیشتری تولید می‌کنند و به همین دلیل از محبوبیت بیشتری برخوردار هستند.

نیازها

ویژگی سلوی این است که اکثر رقم‌های آن را می‌توان همانند دیگر گیاهان تیره نعناع در نقاط نیم سایه مانند زیر درختان در باغ‌ها کشت نمود. البته کشت آن در محل‌های آفتابگیر نیز مشکلی ایجاد نمی کند. نیاز به خاک غنی دارد ولی نیتروژن زیاد باعث کاهش گلدهی و افزایش رشد رویشی می‌شود.

پرورش مریم گلی باید در زمینهای اصلاح شده، قابل نفوذ، حاصلخیز و نسبتاً مرطوب صورت گیرد. بهترین رشد آن در خاکهای رسی غنی و زهکش دار صورت می‌گیردو اراضی رو به آفتاب را ترجیح می‌دهد. گیاهی است مدیترانه ای که در طول رویش به گرما و هوای خشک نیازدارد. مقاومت آن بر گرما زیاد است. این گیاه در زمستان در دمای پایین تر از 15- درجه سانتیگراد دچار سرمازدگی شده و طی 6-5 روز خشک می‌شود. هوای گرم وخاکهایی با بافت متوسط که حاوی مقادیر مناسبی ترکیبات کلسیم باشند برای آن مناسب است. و در افزایش مواد موثره نقش زیادی دارد.خاکهای شنی و فقیر از عناصر غذایی، مناطق سرد و رطوبت فراوان از عوامل محدود کننده رشد این گیاه هستند. محدوده pH خاک برای کشت مریم گلی 2/8-9/4 است که pH مناسب آن 4/6 می‌باشد. این گیاه 7-5 سال عمر می‌کند و تا 4 سال بازدهی اقتصادی دارد. بذور در درجه حرارت 15-12 سانتی گراد شروع به رویش می‌کنند. دمای مناسب برای کاشت:22 درجه سانتیگراد در مدت 7 تا 14 روز و دمای مناسب برای رشد گیاه 15 تا 18 درجه سانتیگراد است

ترکیبات شیمیائی :اسانس ( توژان حدود 50درصد)، مواد تلخ و دی ترپن، فلاو نوئید، اسیدهای فنو لیک، تانن

هوای گرم و خاک‌های با بافت متوسط (خاک‌های شنی – رسی) که حاوی مقادیر مناسبی ترکیبات کلسیم باشند، برای کشت این گیاه مناسب بوده و در افزایش مواد موثره آن تأثیر به سزایی دارد. خاک‌های شنی بسیار نرم (ماسه بادی) و فقیر از مواد و عناصر غذایی، زمین‌های گود، مناطق سرد و رطوبت فراوان، از عوامل محدود کننده رشد این گیاه و تأثیر فراوتنی در کاهش کمیت و کیفیت مواد موثره آن دارد.

برگرداندن خاک بین ردیف‌ها به منظور تهویه، نقش عمده ای در افزایش عملکرد دارد. پی اچ خاک برای کشت مریم گلی، بین 9/4 تا (چهار و نه دهم) و 2/8 (هشت و 2 دهم) مناسب است.