گیاه گلوکسینیا (نگهداری + پرورش)

گلدهی:

با کشت بذر، پس از 8-6 ماه به گل می‌رود که در شرایط مطلوب از نظر نور، رطوبت و دما، می‌توان این مدت را به 4 ماه کاهش داد. اگر بذر کاری در پاییز انجام شود، به طور معمول در بهار و تابستان گل می‌دهد. اگر ژوخه‌های ساقه ای در اوایل بهمن کشت شوند در بهار گل می‌دهد و اگر در اوایل بهار کشت شود، گیاهان در طول تابستان به گل خواهند رفت. از آنجا که گل در محور برگ‌ها تشکیل می‌شود، هر عاملی که تشکیل برگ را افزایش دهد باعث افزایش گلدهی نیز می‌شود. فتوپریود اثری روی گلدهی ندارد و سرعت رشد توسط شدت نور و دوره روشنایی به همراه دمای مناسب کنترل می‌شود.

دما:

نیاز به دمای بالا داشته در دمای کمتر از 15 رشد آن به طور کلی متوقف می‌شود. در این دما نور مصنوعی، گلدهی را پیش می‌اندازد که موضوع حرارت و نور در اینجا ارتباطی با مسئله طول مدت روز نداشته و مربوط به ساخت مواد غذایی است. گیاه دماهای بالاتر از 29 را تحمل می‌کند. بیشترین رشد در دمای 25 بدست می‌آید. در دمای 16، رشد کند شده و در 10 گیاه از بین می‌رود. کاهش دما از 25 به 20 باعث افزایش تعداد گل، انشعاب گیاه و اندازه برگ می‌شود.

نور:

بذرهای سبز شده این گیاه نور مستقیم آفتاب را نمی پسندند و باید در سایه قرار گیرند. نور مصنوعی از زمان سبز شدن بذر تا گلدهی تأثیر محسوسی بر محصول خواهد داشت که باید پس از غروب آفتاب به مدت 4 تا 5 ساعت به گلدان‌ها نور مصنوعی تاباند که می‌توان از لامپ‌های 100 واتی التهابی یا لامپ‌های معمولی فلوئورسنت سفید و خنک استفاده کرد. حداکثر نور مورد نیاز آن 2500 شمع است. در محیط کنترل شده از نظر نور و دما و رطوبت، محصولی با کیفیت بالا می‌توان پرورش داد. ولی با توجه به درشتی گیاه، این موضوع مقرون به صرفه نیست. نور زیادگلدهی را کاهش می‌دهد. نور با شدت 3500 شمع یا بیشتر کیفیت گیاه را کاهش داده باعث ایجاد لکه‌های قهوه ای و برگ‌های سخت، زرد و لکه دار می‌شود. در صورت وجود نور و دمای کافی، دیگر نیازی به نور‌های مکمل نیست و اگر دمای شبانه به 16 برسد برای جلوگیری از تأخیر در گلدهی، نور تکمیلی مفید است.

آبیاری:

نیاز آبی این گیاه بالا است و در مراحل اولیه رشد، تنظیم دو عامل آبیاری و نور از اهمیت ویژه ای برخوردار است. باید دقت کرد که آب در طوقه گیاه به ویژه در طول شب باقی نماند چون باعث پوسیدگی می‌شود. خاک را باید همیشه مرطوب نگه داشت ولی از آبیاری بیش از حد باید خودداری کرد. خشکی بیش از حد ممکن است تشکیل جوانه گل زودرس را افزایش دهد. ریختن اب روی برگ آسیبی به برگ‌ها نمی رساند مگر اینکه دمای آن کمتر از 10 باشد. در این حالت آسیب دیدگی به صورت حلقه هایی به رنگ سفید مایل به زرد و یا لکه هایی روی برگ ظاهر می‌شود. برای رفع این مشکل می‌توان پیش از آبیاری آب را گرم کرد.

خاک:

خاک با PHکمی اسیدی (6-5/5 = PH) برای آن مناسب است. آمیخته خاکی مناسب برای این گیاه شامل دو قسمت خاک معمولی، یک قسمت ماسه، یک قسمت کود دامی پوسیده و یک قسمت پیت نرم است. گیاهان جوان گلوکسینیا، به سرعت رشد می‌کنند و باید به طور مرتب با یک برنامه کودی مناسب تغذیه شوند. چنین برنامه ای از طریق محلول پاشی با یک کود کامل حاوی نیتروژن، فسفر، پتاسیم و ریز مغذی‌ها انجام می‌شود. در این مرحله گیاه به کود پاشی عکس العمل شدید نشان می‌دهد و برگ‌ها درشت و سبز تیره می‌شوند. محلول غذایی نباید در طوقه گیاهان باقی بماند، در این صورت باعث سوختگی برگ‌ها می‌شود. خاک می‌تواند اندازه گیاه و تعداد روزهای لازم تا گلدهی را تحت تأثیر قرار دهد که PHو ظرفیت نگهداری آب خاک می‌تواند مؤثر باشد. ظرفیت نگهداری آب بالا باعث ایجاد گیاهانی با اندازه بزرگ می‌شود و عکس آن نیز می‌تواند صادق باشد.

افزایش:

از طریق کشت بذر، تقسیم ساقه ژوخه ای، قلمه انتهایی ساقه و قلمه برگ قابل افزایش است که روش تجاری آن استفاده از بذر است. بذر آن در مهر و آبان و یا دیرتر کشت می‌شود . در این صورت در بهار و تابستان محصول به گل می‌نشیند. بذر گلوکسینا بسیار ریز است و در خاک نرم باید کشت می‌شود و در صورت امکان آبیاری آن از قسمت پایین گلدان انجام شود. بذرها برای تندش نیاز به نور دارند و روی آنها نباید پوشانده شود. از طریق مه پاشی رطوبت کافی برای آنها باید فراهم شود.منبع: سایت باغ شیشه ای