گل همیشه بهار (نگهداری + پرورش)

گل همیشه بهار از خانواده Asteraceae / Composita می‌باشد.

در انگلیسی به آن pot marigold می‌گویند، ارتفاع آن به 20 تا 60 سانتی متر می‌رسد و بوته انبوه، پرپشت و محکمی دارد.

دارای ارقام یکساله و دوساله می‌باشد و تقریباً در طول سال گل می‌دهد ولی جز گل‌های یکساله در گل کاری استفاده می‌شود.

این گیاه خاستگاه مدیترانه دارد ولی در ایران در نقاط مختلف کشور به عنوان یک گل زینتی کاشته می‌شود.

گل همیشه بهار, گیاهی علفی زیبا و همیشه گل است که به صورت گلدانی در آپارتمان و به صورت کاشته شده در باغچه خانه مورد استفاده قرار میگیرد.

گل همیشه بهار، به 2شکل دمنوش در تغذیه یا به صورت موضعی خواص دارویی و درمانی بسیاری دارد.

کاشت گل همیشه بهار(calendula)

1 – یک مکانی که نور خورشید را به طور کامل دریافت می‌کند را انتخاب کنید. گل همیشه بهار برای رشد به خاک خاصی نیاز ندارد. گل همیشه بهار در هر خاکی می‌تواند رشد کند.

2 – دانه گل همیشه بهار را بعد از آخرین سرما در بهار بکارید. دانه‌ها را به عمق 1 تا 2 سانتی متر و با فاصله 10 تا 15 سانتی متر از هم بکارید.

آن‌ها را به آرامی با 0/6 سانتی متر از خاک باغ بپوشانید.

3 – بعد از کاشت بذرها مواظب باشید با آب دادن به آن‌ها بذرها را از جای خود به جای دیگر حرکت ندهید.

بعد از کاشت، روزانه به بذرهای گل همیشه بهار آب دهید و آن‌ها را مرطوب نگه دارید. 7 تا 14 روز بعد از کاشت، روزانه به بذرها آب بدهید.

4 – بعد از گذشت این مدت تنها در صورتی که خاک نیاز دارد به آن آب بدهید و خاک را مرطوب نگه دارید. خاک نباید خیس شود.

5 – زمانی که گل همیشه بهار در حدود 8 سانتی متر بلند شد آن‌ها را تنک کنید و فاصله آن‌ها را 20 به تا 30 سانتی متر برسانید.

6 – در اواسط تابستان یک لایه نازک کمپوست به گل همیشه بهار بدهید.

گل همیشه بهار به کود اضافی نیاز ندارد ولی به دلیل این که کمپوست به اندازه کافی مواد مغذی دارد و می‌تواند به گیاه برای ادامه رشد و گل دهی کمک کند از آن استفاده می‌کنند.

7 – شکوفه‌های پژمرده را برای تشویق گیاه به رشد و تولید شکوفه‌های جدید قطع کنید.

آبیاری همیشه بهار :

گل‌های همیشه بهار نسبتاً به خشکی کشیدن مقاوم هستند.

البته این به معنی عدم آسیب رسیدن به آنها به دلیل آبیاری نامناسب نیست بلکه در چنین شرایطی از بین نمی روند اما از گلدهی آنان کاسته می‌شود.

آبیاری مناسب و منظم ازجمله دلایل گلدهی خوب و افزایش مدت زمان گلدهی این گیاهان است.

نور مناسب همیشه بهار :

به مکانی با تابش نور مستقیم آفتاب به مدت حداقل 6 ساعت نیاز دارد. کمبود نور موجب ریز شدن گل ها، عدم شکوفایی گل‌ها و یا حتی عدم گلدهی گیاه می‌شود.

همچنین احتمال شیوع برخی بیماری‌های قارچی بخصوص سفیدک پودری بسیار افزایش می‌یابد.

نور شدید و زیاد در مواقعی که دمای هوا نیز گرم است می‌تواند منجر به کاهش گلدهی و سوختگی برگ‌ها شود.

بنابراین اگر در منطقه ای گرم زندگی می‌کنید گیاه را در جایی بکارید که عصر هنگام از سایه برخوردار باشد.

مصارف دارویی:

برای مصارف دارویی تمام غنچه‌ها یا فقط غنچه‌های پایه دار گل همیشه بهار را جمع آوری می‌کنند.

این کار را در یک روز آفتابی انجام می‌دهند. گل‌ها را روی سبد و در سایه با درجه حرارت 35 درجه سانتیگراد خشک می‌کنند.

گل‌های همیشه بهار محتوی یک کالندولاساپونین –اسید- تری ترپنوئید، دیگر گلوکوزیدها و کالندولوزیدها، شیره‌های تلخ و نوعی اسانس روغنی اند.

از آنها برای تحریک فعالیت کبدی و خصوصا ترشح صفرا استفاده می‌گردد. برای تسکین اسپاسم‌های معده یا روده ای نیز بکار می‌روند.