گوجه فرنگی (نگهداری + پرورش)

بسیاری از گوجه‌های تولید شده تجاری نیز در محیط‌های بدون خاک با استفاده از یک محلول کود مصنوعی پرورش داده می‌شود و قبل از این که برسند چیده می‌شوند؛ هر دو این روش‌ها منجر می‌شود ظاهر گوجه فرنگی خوب به نظر رسد اما مزه خوبی نداشته باشد . تحقیقات همچنین نشان داده‌اند که گوجه فرنگی‌های ارگانیک و داخلی ، ترکیبات شیمی پیچیده تری نسبت به میوه‌ها تولید شده تجاری دارند و طعم بهتری دارند، بلکه به احتمال زیاد گوجه فرنگی سطوح بالاتری از رنگدانه‌های لی کوپن دارند نشان داده شده است که به باز شدن رگ‌های مسدود کمک می‌کند و تصور می‌شود یکی از دلایلی که رژیم غذایی مدیترانه ای بسیار سالم همین است.

گوجه و نوع دیگر آن آلو، گونه‌های زیادی دارند و از گونه‌های مهم می‌توان به آلوی آمریکایی، آلوی اروپایی و آلوی شرقی اشاره کرد. میوه آلوهای آمریکای شمالی دارای گوشت زرد طلایی با پوست خشن بوده و مقاوم به سرما می‌باشند. آلوهای اروپایی از گونه‌های مهم آلو بشمار می‌آیند و برخی از ارقام آن برای مصرف خشکبار، کمپوت سازی و تازه خوری مورد مصرف قرار می‌گیرند. آلوهای شرقی که به آلوی ژاپنی نیز معروف هستند دارای میوه هایی با پوست خشن، مخروطی شکل و درختان این گونه آلوها سیخک فراوان تولید می‌کنند. انواع گوجه و آلو همچون سیب و آلبالو به سرمای شدید تا 35- درجه سانتی گراد مقاوم بوده و از درختان مناطق معتدل سرد بشمار می‌آیند. اما ارقام آلوهای شرقی به سرما مقاومت کمتری نشان می‌دهند. گل‌های گوجه و آلو قبل از برگ‌ها ظاهر می‌شوند. جوانه‌های بارور گوجه به صورت 3-2 عددی در جانب سیخک‌ها و شاخه‌های یک ساله قرار می‌گیرند. گوجه و آلو نیز دارای شاخه‌های کاذب می‌باشند. هر جوانه گل بین 1 الی 3 عدد گل حاصل می‌کند. برخی از ارقام آسیایی، آمریکایی و اروپایی خودناسازگار بوده و به ارقام گرده دهنده نیاز دارند.

پوسیدگی قهوه ای در ارقام آلوهای آمریکایی و اروپایی در مرحله گلدهی و رسیدن میوه و برای ارقام آسیایی در حین رسیدن میوه مشکل جدی ایجاد می‌کند. نیاز سرمایی جوانه‌های آلو و گوجه در حدود 1600-1000 ساعت بوده اما آلوهای شرقی نیاز سرمایی کمتر نسبت به گونه‌های دیگر دارند و تحت تأثیر سرماهای دیررس بهاره نیز قرار می‌گیرند.

فاصله کشت ارقام مختلف گوجه و آلو بر روی پایه‌های بذری در حدود 6-5 متر می‌باشد. گوجه، خاک‌های لومی شنی را دوست دارد و بیشتر از بقیه میوه‌های هسته دار، خاک‌های سنگین و مرطوب را تحمل می‌کند. از پایه‌های مختلف برای تکثیر آلو استفاده می‌شود. در خاک‌های سنگین و مرطوب از پایه‌های بذری آلو استفاده به عمل می‌آید. پایه‌های آلوی میروبالان نیز در خاک‌های مرطوب مقاوم می‌باشند. در خاک‌های آهکی از پایه‌های GF557 (بادام×شلیل) و GF677 (بادام×هلو) استفاده می‌شود. در خاک‌های زهکشی شده از پایه‌های بذری هلو بویژه از نماگارد استفاده می‌شود. در خاک‌های خشک می‌توان از پایه بادام استفاده کرد اما احتمال ناسازگاری با گوجه را دارد. پایه زردآلو در خاک‌های آهکی و خشک که آلوده به نماتد هستند، قابل استفاده می‌باشد. اما در اکثر موارد پایه‌های زردآلو با گوجه ناسازگاری پیوندی نشان می‌دهند. شکل مناسب برای هدایت و پرورش گوجه و آلو جامی بوده و تا سن 12 سالگی نیاز به هرس ندارند. اما بعد از آن به دلیل تولید شاخه و برگ بیشتر که موجب تراکم در تاج می‌شوند، عمل هرس ضروری می‌باشد.

آموزش مراحل و روش کاشت و پرورش گوجه فرنگی در منزل

1. از بذر آغاز کنید

بذر گوجه فرنگی بخرید :

می توانید دانه‌ها را بصورت آنلاین در محل‌های مبادله بذر، از محل و یا ازمکان‌های دیگر بخرید. همچنین می‌توانید دانه‌ها را از بخش باغ یک فروشگاه بخرید. اگر می‌خواهید دانه‌های گیاه را جمع کنید، به حداقل یک گوجه فرنگی نیاز خواهید داشت. اطمینان حاصل کنید گوجه فرنگی از گیاه موروثی یا با دانه‌های گرد افشانی است اگر گوجه فرنگی را از یک گیاه پیوندی با دانه‌های کنترل شده به طور شیمیایی انتخاب کنید، نتایج ممکن است چشمگیر نباشد.

یک گیاه گوجه فرنگی می‌تواند به صورت زیر طبقه بندی شود:

موروثی یا دورگه:

موروثی‌ها گوجه فرنگی هایی هستند که به طور ژنتیکی برای چندین نسل بدون زاد و ولد مجدد تکثیر شده اند. آن‌ها اساسا گوجه خالص هستند. گوجه‌های دورگه ترکیبی بین دو نوع هستند.

گوجه فرنگی شناخته شده و ناشناس برای شما :

این روش طبقه بندی طول زمانی را توصیف می‌کند که یک گیاه میوه تولید می‌کند. گیاهان شناخته شده چند هفته میوه تولید می‌کنند در حالی که گیاهان این دترمینت یعنی ناشناخته برای شما در کل فصل میوه تولید می‌کنند تا اینکه شرایط آب و هوایی خیلی سرد شود.

شکل:

گوجه فرنگی به چهار دسته از نظر شکل تقسیم می‌شود:

کروی، کبابی، خمیری و گیلاسی. کروی بهترین شکل آن است، کبابی بزرگ ترین و خمیری برای تهیه سس به کار می‌رود و گوجه‌های گیلاسی کوچک‌اند و اغلب در سالاد استفاده می‌شود.

2. گوجه فرنگی را نصف کنید و داخل ظرف پلاستیکی بریزید:

یک ظرف با درپوش گشاد برای چند روزمیخواهید . یک لایه از قارچ روی دانه‌ها ظاهر خواهد شد. این فرآیند می‌تواند بسیاری از بیماری‌های ناشی از بذر را از بین ببرد که می‌تواند بر تولید بعدی گیاهان تاثیر بگذارد.

3.بر روی ظرف برچسب بزنید:

اگر چندین نوع مختلف از دانه‌ها را می‌کارید، مطمئن شوید که روی ظرف برچسب بزنید تا از هر گونه اشتباهی جلوگیری کنید. درپوش را روی ظرف قرار دهید اما آن را نبندید تا اکسیژن به آن برسد.

4.خمیر را در مکانی گرم دور از نور مستقیم خورشید قرار دهید:

فرآیند تخمیر می‌تواند ظاهر و بوی ناخوشایند‌ی را به همراه داشته باشد ، بنابراین ظرف را کنار بگذارید. به عنوان مثال، می‌توانید ظرف را زیر یک دستشویی قرار دهید، یا در گاراژ ( تا زمانی که به اندازه کافی گرم باشد ).

5.ظرف را هر روز به هم بزنید تا یک لایه سفید روی سطح شکل بگیرد:

معمولا دو یا سه روز طول می‌کشد تا قارچ شکل بگیرد. دقت کنید که دانه‌ها را کمی بعد از تشکیل قارچ برداشت تا دانه‌ها در ظرف جوانه نزنند.

6.برداشت محصول:

با استفاده از دستکش لایه‌ی قارچی را بردارید. دانه‌ها در کف ظرف فرو خواهند رفت.

7.آب را در ظرف بریزید و مخلوط را رقیق کنید :

اجازه دهید دانه‌ها در کف ظرف حل شوند و به ریختن بخش‌های ناخواسته محلول روی صافی ادامه دهید. مراقب باشید دانه‌ها را دور نیندازید. بعد از این که تمام دانه‌ها را درصافی جمع کردید، آن‌ها را به طور کامل با آب بشویید.

8.دانه‌ها را روی یک سطح نچسب پخش کنید و به آن‌ها اجازه دهید تا چندین روز خشک شوند:

یک ظرف شیشه ای و یا کاشی سرامیک، ورق، تکه ای تخته یا یک پنجره تمام کارها را به خوبی انجام می‌دهد . برداشتن دانه‌های خشک از روی کاغذ یا پارچه می‌تواند بسیار دشوار باشد. زمانی که خشک می‌شوند ، می‌توانید آن‌ها را در یک کیسه پلاستیکی بسته بندی کنید تا زمانی که برای کاشت آماده باشید. دقت کنید که انواع دانه‌ها را در ظرف برچسب بزنید.

9.بذر‌ها را در مکانی خنک و تاریک نگه دارید:

همچنین می‌توانید آن‌ها را در یک ظرف محفوظ از هوا در یخچال بگذارید تا آب و هوای زمستانی را شبیه سازی کنید. بذر‌ها را در فریزر قرار ندهید، این کار به آن‌ها آسیب خواهد رساند.

گیاه گوجه فرنگی بعد از سر در آوردن از خاک رشد سریعی خواهد داشت. اگر قصد انتقال گوجه فرنگی را به محیط بیرون دارید، باید منتظر بمانید تا به 6 اینچ برسد. ضمن اینکه فضای خوبی برای پرورش گوجه فرنگی وجود داشته باشد.

دمای هوا باید به گونه ای باشد که امکان انتقال گوجه فرنگی به محیط باغچه فراهم گردد. هماهنگ شدن این گیاه با شرایط جدیدش باید از یک هفته قبل شروع شده باشد. ابتدا گیاهان را در نور خورشید و آن گاه در منطقه سایه بگذارید.

این گیاهان باید ساعاتی را در فضای باز قرار بگیرند و کم کم به این شرایط عادت کنند. ساعت قرار گیری ابتدا باید در حد یک یا 2 ساعت باشد و آن گاه بیشتر شود.

خاک در نظر گرفته برای کشت گوجه فرنگی مانند کاشت بادمجان اهمیت زیادی دارد. این خاک باید از مواد مغذی و زهکشی مناسب برخوردار باشد. با به کارگیری خزه، زهکشی خاک مناسب می‌شود. خزه قابلیت ترکیب با کمپوست یا خاک برگ را دارد. برای بهره مندی از خزه، نصف خاک را با نسبت برابر خزه نارس میکس نمایید.

میزان اسیدیته خاک برای کاشت گوجه فرنگی باید بین 6 تا 7 باشد. اگر این سطح کمتر از 6 است، باید مقداری آهک دولومیت به آن اضافه نمایید. اگر میزان اسیدیته خاک بیشتر از 7 باشد، باید دانه‌های سولفور را به خاک اضافه کنید.

برای قرار دادن نهال در خاک یک گودال مناسب حفر نمایید. این گودال باید در حدی باشد که حدود 1 تا 4 اینچ از گیاه از خاک بیرون بماند. در داخل گودال مواد آلی اضافه کنید. این کار به رشد بیشتر گیاه منجر خواهد شد.

برای کود دهی از کودهای گیاهی کم نیتروژن(غلیظ) یا کود مرغی کمک بگیرید. کود دهی باید ماهی یک بار تکرار شود. بهتر است برای استقرار گیاه از یک چوب استفاده کنید. این مسئله سبب استحکام ساقه و میوه گیاه گوجه فرنگی خواهد شد. این گیاه معمولاً هر 4 تا 7 روز آبیاری می‌شود و از این نظر شبیه به کاشت سیب زمینی می‌باشد.

برای افزایش ثمردهی این گیاه از کود گیاهی و جلبک دریایی استفاده کنید. این کار بهتر است به شکل هفتگی انجام بگیرد.

برداشت گوجه فرنگی

برای رشد فزاینده میوه‌های گوجه فرنگی، شاخه‌ها را از گیاه گوجه فرنگی جدا کنید. شاخه‌ها بین ساقه‌های اصلی و جانبی دیده می‌شوند.

.