گیاه اریکا (نگهداری + پرورش)

نخل اریکا یا نخل پروانه (Areca Palm or Butterfly Palm) یکی از گیاهان بومی مناطق گرمسیر ماداگاسکار و از خانواده اریکاسه می‌باشد.سه گیاه نخل اریکا، نخل شامادورا و نخل کنتیا هر سه از یک خانواده‌اند و شباهت بسیاری دارند اما تفاوت آن‌ها برای علاقمندان آشکار است، نخل اریکا برگ‌ها‌ی متراکم تر و روبه بالایی دارد اما دوتای دیگر عریض تر هستند و برگ هایشان باز تر از اریکا می‌باشد. ضمن اینکه برگ‌های اریکا و شامادورا ظریف تر و نازک تر از نخل کنتیا می‌باشد. نخل اریکا نسبت به دو گیاه دیگر نگهداری سخت تری دارد اما با این حال گیاهی بسیار سازگار با محیط آپارتمان‌ها و دفاتر کار است.

این گیاه برای رشد به فضایی روشن، دمای هوای نسبتا گرم و آبیاری نسبتاً بالا احتیاج دارد. اریکا رشد بسیار خوبی در شرایط معمول دارد و بسیار سازگار با محیط بیرون یا داخل آپارتمان می‌باشد. این گیاه یکی از بهترین تصفیه کننده‌های هوا میباشد چرا که تولوئن و هیدروکربن‌های مضر را از هوا تصفیه میکند همچنین این گیاه در روز بیش از 1 لیتر آب از برگهای خود تبخیر میکند که باعث مرطوب شدن هوا می‌شود.

نخل اریکا چندین ساقه دارد که از 100-80 عدد پوسته تشکیل شده اند. به بیان دیگر این پوسته‌ها بر روی هم قرار گرفته‌اند و ساقه گیاه را شکل داده اند. ساقه گل در گیاهان بالغ و در شرایط مساعد آب و هوایی از زیر پوسته ساقه‌های اصلی بیرون می‌آید. ساقه گل زرد – سبز است و میوه هایی زرد به قطر 2 سانتیمتر تولید می‌کند.

نخل اریکا پالم یک گونه گیاهی برای داخل خانه است که معمولا در خانه هایی با رطوبت بالا نگهداری می‌شود. ظاهر این نخل شبیه به چرم می‌باشد و همچنین ترجیح می‌دهد که در محیط‌های مرطوب و گرم قرار بگیرد که همین امر باعث شده به یک گیاه محبوب خانگی تبدیل شود.

نخل اریکا پالم نسبتا کمی هم گران است و بیشتر افراد، انواع کوچک آن را خریداری می‌کنند. نخل اریکا پالم تقریبا بین 15 تا 25 سانتی متر رشد می‌کند و در دوران بلوغ به رشد 1.5 متر الی 3.5 متر می‌رسد و همچنین می‌تواند تا حدود 10 سال به رشدش ادامه دهد. چند وقت یکبار نیز باید شاخ و برگ اضافی آن را ببرید تا آسیب وارد نشود.

شکل ظاهری نخل اریکا

اریکا پای یک نخل نقره ای _ سبز است که دارای برگ و ساقه‌های چرمی می‌باشد. این برگ‌ها و ساقه‌ها می‌توانند ضخیم شده و به تعداد انبوه برسند. این دسته‌های برگ هر کدام حدود 6 الی 8 عدد برگ دارند که رو به بالا منحنی شده‌اند و شکل پروانه ای به خود گرفته اند.

برگ‌های این گیاه حدود 90 تا 110 عدد کاسبرگ دارد که شکل هفت دارند. هرچقدر که این گیاه بالغ تر باشد، بیشتر به پالم بامبو شبیه می‌شود.

نام‌های مختلفی برای این گیاه مثل گیاه پروانه ای، پالم بامبو، نیشکر طلایی یا پالم ساده وجود دارد.

آب دادن

اریکا پالم را باید تا جایی آب داد که خاک آن مرطوب باشد اما نباید خاک آن در آب غوطه ور شود. بهتر است که میزان آب دادن را آزمون و خطا کنید. روزانه گیاه خود را بررسی کنید تا بیش از حد خشک نشود.

مراقب باشید که خاک مرطوب باشد، نه این که بیش از حد آب در آن جمع شود و در طول ماه‌های خنک تر زمستان باید اجازه دهید که بین هربار آب دادن، خاک خشک شود.

اریکا پالم در گلدان هایی بهتر رشد می‌کنند که خودشان رطوبت دارند و می‌توانند خاک را مرطوب نگه دارند و نیاز اریکا پالم را برطرف کنند.

نیازها:

اقلیم :

برای مناطق حارّه و سرزمین‌های داغ و لم یزرع و خشک و مناطق ساحلی مرطوب مناسب نیست.بهترین نشو و نما را در نواحی سردِ کم رطوبت دارد.

میزان نور و دما :

آفتاب کامل می‌طلبد و گردش هوا در اطراف آن باید خوب باشد.بوته‌های خَلَنگ را به تعداد زیاد در جایی کوچک نَکارید،زیرا در اطراف بوته‌ها فضای مرطوب ایجاد می‌شود.

خاک:

باید خوب زهکشی شده باشد.برای حفظ مقداری رطوبت در دوره‌های خشکی با مواد آلی فراوان تقویت گردد.فراهم کردن این شرایط برای نیل به موفقیت بسیارمشکل می‌نماید.پاشیدن شن و ماسه در سطح خاک به حفظ رطوبت خاک کمک خواهد کرد بدون آنکه رطوبت اضافی در اطراف بوته‌ها ایجاد شود.

طرز کاشت و پرورش:

تکثیر:

از طریق قلمه‌های نُک نرمِ شاخه‌های نیمه خشبیِ برداشتی در پاییز و ابتدای زمستان تکثیر می‌شود.

آبیاری :

در هوای داغ به آبیاری عمیق و منظم نیاز دارد،ولی خاک آن نباید هرگز خیس و خمیری بشود.

کوددهی :

خیلی کَم کود می‌طلبد یا هیچ کودی مورد نیازش نیست.اگر خاک باغچه خیلی ضعیف است باید مقدار کمی کود از نوع آرد استخوان یا از نوع غذای کاملِ آزالیا و کاملیا در اوایل بهار به خاک باغچه افزوده شود.

مشکلات:

در خاک‌های سنگین با رطوبت بیش از اندازه،براثر گندیدگی ریشه،به سرعت از بین خواهد رفت.در مناطق پُررطوبت با باران‌های تابستانی،بوته‌ها محتملاً به سرعت و به طور کامل خواهند مُرد.

گل دهی:

فصل: بسته به گونه‌ی منتخب،فصل گل دهی آنها فرق می‌کند.اغلب گونه‌ها از اواخر زمستان تا آخر بهار مرتب گل می‌دهند، اما گونه‌های دیگری در پاییز گلهای خود را به نمایش می‌گذارند.