کاکتوس آریوکارپوس (نگهداری + پرورش)

گیاه شناسی کاکتوس آریوکارپوس

این کاکتوس در میان تمامی گیاهان گونه ای منحصر به فرد محسوب میشود علاوه بر این رشد بسیار کمی نسبت به کاکتوس‌ها و سایر گیاهان دارد و به این صفت دیر رشد بودن در میان کلکسیونر‌های کاکتوس شناخته شده است و به همین علت زمانی که چنین گیاهی در سایز بزرگ در گلخانه ای دیده میشود نشانه ای از قدیمی و حرفه ای بودن کلکسیون محسوب میشد.

آریوکاپوس‌ها گلهایی صورتی ، سفید و ارغوانی و حتی زرد دارند که بستگی به نژاد و واریته‌ی گیاه دارد و گلها از مرکز گیاه خارج میشود و توجه داشته باشید که بذرهای مشکی گیاه که داخل کپسول هستند 3 الی 6 ماه پس از گرده افشانی بیرون می‌آیند و باید در دمای ظرف بستر بین 34 تا 42 و در رطوبت کشت شوند

گیاهی که به صورت وحشی در طبیعت باشد بسیار ظاهری متفاوت تر با گیاه گلخانه ای دارد. آریوکارپوس وحشی به صورت پخ و فلت در زمین‌های مسطح و حتی صخره ای زندگی میکند و بعضا برای محافظت از آفتاب هم سطح خاک رشد میکند.

واریته‌های معروف آریوکارپوس

Ariocarpus agavoides

این گونه در سال 1941 کشف شد، دارای پره‌های باریکی می‌باشد. این واریته از ادغام Ariocarpus و Roseocactus به دست آمده است و جز واریته‌های کم رشد و کمیاب می‌باشد. گیاهی است کوچک که معمولاً به 5 سانتی متر می‌رسد. دارای ریشه غده ای بزرگی می‌باشد که ریشه آن از خود گیاه بزرگ تر است. دارای گل‌های صورتی در مرکز گیاه می‌باشد. و به علت شباهت به گونه‌های آگاو به این نام معروف شده است.

Ariocarpus fissuratus

یکی از واریته‌های بسیار زیبا با گستردگی زیاد می‌باشد. شکل ظاهری چروکیده ای دارد که قطر آن به حدود 12 سانتی متر می‌رسد. به رنگ‌های خاکستری مایل به سبز و سبز رنگ دیده می‌شود. بر روی تنه این واریته پشم‌های سفید و زرد رنگی مشاهده می‌شود. این گونه دارای گل‌های صورتی روشنی است.

Ariocarpus kotschoubeyanus

این گونه همانند Ariocarpus agavoides جزء واریته‌های مینیاتوری و کوچک محسوب می‌شود. معمولاً قطر آن به 5 سانتی متر می‌رسد. این گونه در سال 1830 توسط بارون فون کاروینسکی کشف شد و در آن سال یک عدد از این گیاه به کلکسیونر ثروتمند فرانسوی به قیمت 1000 فرانک که در آن زمان ارزش چندین کیلو طلا را داشت فروخته شد. این گونه از لحاظ ظاهری شباهت زیادی به Ariocarpus fissuratus دارد البته بسیار کوچک تر از آن واریته است. دارای گل‌های صورتی کوچکی می‌باشد.

همراه با A. agavoides این گونه یکی از مینیاتورهای این جنس است. معمولاً بیش از قطر آن حدود 5 سانتیمتر ظاهر کلی A. fissuratus کوچک است اما توبولها نسبتاً کوچک تر و بیشتر هستند. آنها دارای یک حفره مرکزی پلاستیکی هستند، اما نرم و مرتب و چروک خورده اند. این گیاه معمولاً از یک سبز تیره و نه یک رنگ خاکستری است. گل‌های صورتی از کوتوله پشمالو مرکزی تولید می‌شود. این گونه یکی از مواردی است که احتمالاً در مجموعه‌ها دیده می‌شود.

Ariocarpus retusus

یکی از بیشترین تنوع و گستردگی را در میان آریو کارپوس‌ها دارد. قطر آن به 20 سانتی متر می‌رشد. دارای گلهای سفید رنگی می‌باشد ولی در بعضی واریته‌ها گلهای صورتی کمرنگی نیز دیده می‌شود.

Ariocarpus scapharostrus

جز واریته‌های بسیار کمیاب می‌باشد. دارای رنگ سبز پررنگ و تیره ای است. دارای گلهای بنفش زیبایی هست. رشد این گونه بسیار کند است. معمولاً در این واریته ریشه‌ها از خود گیاه بزرگ تر هستند. شاید ظاهر زیبایی نداشته باشد ولی یکی از زیباترین و گرانترین گونه‌های گیاهی در دنیا محسوب می‌شود.

Ariocarpus trigonus

این گونه یکی از بزرگ ترین گونه‌های آریوکارپوس‌ها محسوب می‌شود. قطر آن به حدود 25 سانتی متر می‌رسد. دارای گلهای درشت و زیبایی به رنگ سفید مایل به زرد است.

خاک و آبیاری:

به خاک بسیار متخلخل و قوی و البته محیط خشک نیاز دارد و آبیاری به شدت کمی نیاز دارد.

تکثیر:

از طریق بذر می‌باشد و بذرها به شدت سخت جوانه می‌زنند و برای کاشت بذر باید رطوبت 90 درصد با دما و نور بالا باشد و مخصوصاً نور قوی خورشید برای جوانه زنی نیاز دارد.

نوردهی:

نوردهی باید در مکانی پر نور باشد بهتر است پشت پنجره نور غیر مستقیم باشد.

دما:

دمای بین 10 الی 20 درجه سانتی گراد

کود دهی:

استفاده از کود ضعیف کم نیتروژن در طول فصل رشد می‌تواند رشد را تشویق کنند.