بهرام افشاری با ترکیب کم‌نظیری از توانایی در نقش‌های کمدی و جدی، امروز جدی‌ترین گزینه برای تبدیل شدن به جوان اول سینمای ایران در این دوره به شمار می‌رود.
بهرام افشاری در میان بازیگران نقش اول سینمای ایران، جایگاهی متفاوت دارد؛ بازیگری که هم در کمدی و هم در نقش‌های جدی، توانایی تثبیت موقعیت ستاره‌بودن را از خود نشان داده است. مسیری که پس از انقلاب با چهره‌هایی چون جمشید هاشم‌پور، ابوالفضل پورعرب، محمدرضا گلزار و رضا عطاران شکل گرفت، حالا می‌تواند با افشاری به نسل تازه‌ای برسد. با این حال، پرسش اصلی این است که آیا فروش بالای فیلم‌ها برای تبدیل شدن به جوان اول یک دوران کافی است؟
موفقیت تجاری چشمگیر فیلم «فسیل» به کارگردانی کریم امینی، تنها رکوردشکنی یک فیلم تجاری نبود؛ این اثر به نماد بازگشت دوباره سینمای تجاری ایران به قلب مخاطبان تبدیل شد. «فسیل» سینما رفتن دوباره مردم، تکرار تماشای یک فیلم و شکل‌گیری هیجان جمعی را زنده کرد و با جذب حدود ۷ میلیون تماشاگر، شاخ غولی را شکست که سال‌ها سالن‌های سینما را سرد و بی‌رمق کرده بود. در میان دلایل متعدد استقبال از این درام موزیکال، حضور ستاره‌گون بهرام افشاری یکی از مهم‌ترین عوامل اقبال مخاطبان بود.
بهرام افشاری، برخاسته از کشتزار غنی هنر همدان، بار دیگر نشان داد که چرخه توجه به هنرمندان خارج از مرکز چگونه می‌تواند استعدادهای درخشان را به سینمای ایران معرفی کند. او چه روی صحنه تئاتر و چه مقابل دوربین، با تسلط بر صدا، بدن و بیان، تماشاگر را بی‌نیاز از تردید می‌کند و حضوری باورپذیر می‌سازد.
افشاری در سال‌های اخیر در آثاری متنوع، توانایی خود در شخصیت‌پردازی را به نمایش گذاشته است؛ از سبوعیت یک جوان شرور در «لانتوری» تا مظلومیت یک کارگر مهاجر در «کارگر ساده نیازمندیم»، از اجرای متفاوت نقش یک ناشنوا در کمدی «چشم‌وگوش‌بسته» تا تصویر یک قربانی تمام‌عیار در «صحنه‌زنی» و حضور در نقش‌های پرخطر و موقعیت‌محور. او دیگر صرفاً با عنوان «بازیگر قدبلند سریال پایتخت» شناخته نمی‌شود، بلکه به نام خودش، بهرام افشاری، در ذهن مخاطب جا افتاده است.
با این حال، مسیر جوان اول شدن تنها از گیشه نمی‌گذرد. انتخاب‌هایی مانند حضور در پروژه‌هایی که صرفاً مبتنی بر سود موقعیتی هستند، می‌تواند این مسیر را تهدید کند. بازیگران بزرگ برای تبدیل شدن به شمایل یک دوران، فراتر از موفقیت تجاری، به گسترش موقعیت اجتماعی و هنری خود نیاز دارند؛ جایگاهی که جامعه بتواند خود را با آنها تعریف کند.
خبرها از «نه»های فراوان و «بله»های حساب‌شده بهرام افشاری حکایت دارد؛ رویکردی که اگر ادامه‌دار باشد، می‌تواند او را به جوان اول واقعی سینمای این دوران تبدیل کند. افشاری این ظرفیت را دارد که نه فقط ستاره گیشه، بلکه بازیگری ماندگار در حافظه جمعی سینمای ایران باشد.
