آسمان اثری از سلمان مقدسی است که در مرز میان معنا و انتزاع حرکت می‌کند. سیاه و سفید، اما جسورانه و پر از سکوتی که با فرم‌ها شکسته می‌شود.
ایران آرت: در این مطلب اثر آسمان سلمان مقدسی را بررسی و تحلیل می کنیم که در ابعاد ۳۴۰ در ۱۹۰ سانتی‌متر، در سال ۲۰۱۹ خلق شد تا مرزهای فرم و معنا را به چالش بکشد.
هوگو بال در کتاب فرار از زمان: خاطرات یک دادائیست (Flight Out of Time: A Dada Diary) تاکید دارد: “هنر؛ فرصتی برای گریز از زمانه‌ی دیوانه‌وار”.
هوگو بال در این کتاب به بررسی ایده‌هایش درباره‌ی هنر پیشرو و نقش آن در مقابله با ساختارهای سنتی و بحران‌های مدرنیته می‌پردازد.
تفاوت هنر پیشرو (avant-garde art) با هنر پیرو (traditional art) در شجاعت شکستن قوانین و ساختارهای رایج است، در تأکید بر بیانی نو و نگاه متفاوت.
این چالش زمانی جدی‌تر می‌شود که فاصله‌ی اثر از جریان‌های هنری هم‌عصر خود بیشتر باشد، زیرا هرچه زاویه‌ی دید هنرمند از مسیرهای متعارف دورتر باشد، پذیرش آن توسط منتقدان و جامعه‌ی هنری دشوارتر خواهد شد. از همین رو، بسیاری از هنرمندان جسارت قرار گرفتن در معرض چنین داوری نقادانه‌ای را ندارند.
اما هنر پیشرو تنها در جسارت خلاصه نمی‌شود. شناخت و مطالعه‌ی دقیق، تکنیک قوی، و ارائه‌ی هوشمندانه از عوامل موفقیت آن به شمار می‌روند.
در کنار این موارد، سطح ظرفیت و پذیرش جامعه‌ی هدف نیز نقشی کلیدی در موفقیت این جریان ایفا می‌کند.
آسمان اثری از سلمان مقدسی است که در مرز میان معنا و انتزاع حرکت می‌کند. سیاه و سفید، اما جسورانه و پر از سکوتی که با فرم‌ها شکسته می‌شود. اثری که در برابر توازن و منطق هنر کلاسیک سرکشی می‌کند؛ حرکتی که از مرکز آغاز می‌شود و بی‌پروا به سمت چپ گسترش می‌یابد.
شاخص‌ترین عنصر این اثر سلمان مقدسی ، شاید نقطه‌ی کوچکی باشد که در میانه‌ی بوم جاگذاری شده است. این نقطه، به‌رغم کوچک‌بودنش، وزنه‌ای است که تمام ترکیب‌بندی را در تعادل نگه می‌دارد. در خوشنویسی کلاسیک، خوش‌نویس نقطه‌ها را در پایان نگارش سطرها می‌افزاید، چرا که نقشی تعیین‌کننده در حفظ توازن بصری دارد.
سلمان مقدسی این مفهوم را به زبانی دیگر ترجمه کرده و در این اثر، نقطه را از یک نشانه‌ی صرف به عنصری بنیادین در ساختار تبدیل کرده است. آن‌چنان که حذفش، نظم پنهان اثر را دچار اختلال می‌کند.
آنچه آسمان را از دیگر آثار سلمان متمایز می‌کند، جسارت آن در برخورد با فضای منفی است. نیمه‌ی راست اثر، به‌جز آن نقطه‌ی کوچک، تقریباً تهی به نظر می‌رسد، اما این خلأ بخشی از ترکیب‌بندی است—همان‌گونه که سکوت، بخشی جدایی‌ناپذیر از موسیقی است. این بخش، فضایی است که فرم در آن مجال رقصیدن می‌یابد؛ رقصی میان سنگینی و رهایی، میان حضور و غیاب، میان صدا و سکوت.
آسمان سلمان مقدسی را نمی‌توان صرفاً اثری نوشتاری یا انتزاعی دانست؛ این اثر، لحظه‌ای از تلاقی سکوت و کلام، سنگینی و رهایی، کهنه و زایش دوباره است ؛ اثری که در ابعاد ۳۴۰ در ۱۹۰ سانتی‌متر، در سال ۲۰۱۹ خلق شد تا مرزهای فرم و معنا را به چالش بکشد.
_ شو روم سلمان مقدسی در الخیاط اونیو دبی
گفتنی ست سلمان مقدسی پس از نمایشگاه های موفق از ایران تا خاورمیانه و چین و روسیه ، با توجه به تجربیات و اعتبار کسب‌شده، در سال 2023 مجموعه‌ایی متفاوت و تامل برانگیز را برای ارتباط با دنیای حرفه‌ای هنر در امارات، دبی، خیابان هنری شاخص، الخیاط اونیو راه‌اندازی کرده است.
این مرحله آغاز ماجراهای جدیدی ست و به نوعی گام دوم جدی و بلند او در راستای تحقق دورنماهایی زیبا و هنرمندانه.
زندگی و تلاش‌های او نه تنها برای ارائه زیبای یک اثر هنری، بلکه نشان‌دهنده تعهد عمیقش به ایجاد زمینه تفکر برای انسان رو به تعالی است که او را به یکی از چهره‌های نوظهور اثرگذار در دنیای هنر معاصر تبدیل کرده است.
