– استحمام با گِل موجود در سواحل مخصوصاً در مکان هایی که خاکسترهای آتشفشانی و جود دارد در برخی کشورها بسیار مرسوم است. گِل درمانی تاثیری شگرفی بر روی جوان کردن چهره داشته، ضمن اینکه اثر تسکین دهنده هم دارد.
– استفاده از حمامهای گل، از دوران باستان برای مداوای بسیاری از بیماریها و به منظور زیبایی مرسوم بوده و شیوه ای رایج در عصر ملکه کلئوپاترا بوده است. در آن زمان از گل و لای دریای مرده (dead sea) روی پوست استفاده میشده تا عناصر طبیعی آن جذب پوست شود. اما امروزه از گل درمانی بعنوان روشی مفرح و برای ایجاد آرامش و تجربه ای تجملی یاد میشود.
– خستگی عضلانی، بیماریهای عصبی، مشکلات مفاصل، بیماری سیستم کلیوی و نیز مداوای مجاری ادرار، هم چنین حمام گل، اثر شگرفی بر روی بهبود و جوانی پوست دارد، باعث تمیزی بدن و نیز احساس آرامش میشود.
– در گِل درمانی، گِل، متشکل از خزه دریایی (جلبک دریایی)، خاکسترهای آتشفشانی و خاک رسی است که حاوی مواد معدنی است که با آب برگرفته از چشمههای آلی و نوشیدنی مخلوط شده است. آن طور که در داستانهای زمانهای گذشته آمده، آب و گل طبی حاوی اکسیر جوانی است و میتواند در بهبود برخی از بیماریهای پوستی مفید باشد.
.
منابع:
.http://www.zivarsunroz.ir
مجله آرایش و زیبایی
