⇠ گوشت شتر تازه اگر 24 ساعت در مغازه بماند، این علایم را پیدا می کند: چربی روی گوشت حبابهای هوا خواهد داشت؛ یعنی کف می کند، رنگ گوشت تیره شده و خودش را جمع میکند، البته رنگ چربی هم چرک و تیره می شود و دیگر کاملا سفید نخواهد بود.
⇠ گوشت در دامهای جوان بسیار نرم و فاقد خشنی و هرگونه سفتی و رنگ آن قرمز روشن است. البته در این مورد باید یادآوری شود که تیرگی و سفتی برخی گوشت ها(مخصوصا تیرگی) به دلیل کشتار صحیح و غلط نیز می تواند باشد.
⇠ ارزش گوشت از روی تردی آن ارزیابی میشود. رنگ گوشت شتر جوان شبیه گوساله و رنگ گوشت شترهای پیر و بالغ، قرمز مایل به قهوه ای است
⇠ از راههای دیگر تشخیص گوشت، نگاه کردن به رنگ و وضعیت چربی لاشه است. اگر لاشه ای دارای چربی زیاد بود و رنگ چربی آن بیشتر متمایل به کرم و زرد رنگ تر باشد، دلیل پیری دام است.
⇠ گوشت دام پیر از نظر غذایی کم ارزش، سفت و دیرپز است. هرچه رنگ چربی، کرم و زردتر باشد، این گوشت نامرغوب تر است. زردی بیش از حد هر چربی و گوشت دلیل بر بیمار بودن دام و لاشه است، لذا از خرید چنین گوشتی باید امتناع نمود. درباره چربی باید به این نکته اشاره کرد که نحوه تغذیه دام و جیرههای حاوی انرژی بیش از حد استاندارد نیز باعث تجمع بیش از حد چربی در لاشه می شود. در چنین شرایطی باید به رنگ چربی و بوی آن توجه کرد.
⇠ هنگام خرید نیز دقت کنید، چرا که رنگ تیره گوشت و چربی و مقدار چربی بیش از حد آن دلیل بر نامرغوب بودن گوشت است.
⇠ بوی گوشت نیز بسیار مهم است. گوشتی که بویی شبیه به بوی گوشت ماهی داشته باشد، نامرغوب و احتمالا مانده است و باید از خرید آن خودداری نمود.
⇠ مسأله مهم دیگر، رنگ استخوان است؛ به این صورت که هرچه رنگ استخوان تیره تر(کرم تر) باشد، دام پیرتر و گوشت نامرغوب تر است، ضمن این که در حین خرد کردن گوشت توسط قصاب می توان به استخوان دقت کرد، استخوانی که به راحتی و زود شکسته شود و رنگ سفیدتری داشته باشد، نشانه جوانی دام و مرغوبیت گوشت است. قطورتر بودن الیاف گوشت(الیاف رشته ای تر با رشتههای درشت)، تیره تر بودن رنگ آن، زردتر بودن چربی آن و تیره تر بودن استخوانهای آن، مربوط به دام پیر است.
⇠ گوشت شتر از نظر دارا بودن مواد مورد احتیاج بدن در مقایسه با سایر دامها قابل توجه میباشد و صرفا مزه آن با ذائقه برخی مردم ناسازگار است.
⇠ گوشت شتر پیر سفت بوده و خوشمزه نیست، اما به عقیده برخی از ساربانان باتجربه، گوشت مربوط به دام حاشی (شتری که مرتب از شیر مادر تغذیه شده باشد)، کیفیتی به مراتب بالاتر از گوشت بره دارد.
⇠ ارزش گوشت از روی تردی آن ارزیابی میشود. رنگ گوشت شتر جوان شبیه گوساله و رنگ گوشت شترهای پیر و بالغ، قرمز مایل به قهوه ای است. چربی آن نیز سفید و الیاف ماهیچه ها بیشتر شبیه ماهیچه های اسب می باشد.
⇠ گوشت شتر پیر سفت بوده و خوشمزه نیست، اما به عقیده برخی از ساربانان باتجربه، گوشت مربوط به دام حاشی (شتری که مرتب از شیر مادر تغذیه شده باشد)، کیفیتی به مراتب بالاتر از گوشت بره دارد
⇠ گوشت شتر در اکثر نقاط به صورت فله ای عرضه میشود، بنابراین هنگام تهیهی آن دقت کنید که ظاهر گوشت لزج، چسبنده و مترشح نباشد و عضلات سفت و قوام طبیعی داشته باشند.
⇠ هر نوع بوی غیرطبیعی و نامطبوع مانند ترشیدگی، تعفن و کپک زدگی علامت فساد گوشت است.
⇠ خشک و چروکیده بودن از علایم نگهداری گوشت در شرایط نامناسب و غیربهداشتی است. این گوشت با دیگر فرآوردههای آن(دل، جگر، قلوه و …) باید حتما در داخل یخچالهای ویترین دار نگهداری شود.
.
• مصرف گوشت شتر
طبیعت گوشت شتر گرم و خشک است و در صورت تمایل به مصرف آن بهتر است با روغن زیتون, نمک و شوید، فلفل، سرکه و زیره پخته شود.
.
منابع:
.https://www.tasnimnews.com
.https://article.tebyan.net
مجله خوراکیها و موادغذایی
