ورزش دوچرخه‌سواری و کودکان

دوچرخه سواری یک ورزش تمام عیار و یک تفریح لذت بخش برای کودکان است. وقت کافی، مکانی امن و تشویق فراوان کودک، تنها چیزهایی ست که برای آموزش دوچرخه سواری به فرزندتان نیاز دارید است.

در بیشتر موارد، بچه‌ها به تنهایی و به طور ذاتی نحوه استفاده از دوچرخه‌ی بدون رکاب را می‌فهمند. اما لازم است که در این بین آموزش‌های لازم به او داده شود. فراموش نکنید که دوچرخه سواری را بعنوان یک تفریح شاد و مفرح به فرزندتان معرفی کنید نه یک اجبار! در این مطلب اصول آموزش دوچرخه سواری به کودکان بصورت گام به گام توضیح داده شده است.

.

یک دوچرخه‌ی مناسب برای کودک خریداری کنید

قبل از اینکه انتظار داشته باشید فرزندتان بر دوچرخه سواری مسلط شود، باید یک دوچرخه‌ی تعادلی خوب برای او خریداری کنید. این روزها دوچرخه‌های متنوعی در بازار موجود است که می‌توانید از میان آنها بهترین دوچرخه را انتخاب کنید. توجه داشته باشید که از خرید دوچرخه‌های سایز بزرگ برای کودک بپرهیزید چون اینکار موجب کند یا متوقف شدن روند یادگیری او می‌شود. اندازه‌ی دوچرخه باید به گونه ای باشد که دست‌های کودک به راحتی به فرمان و ترمزها برسد و زمانیکه روی زین می‌نشیند، به راحتی کف پاهای خود را روی زمین قرار دهد.

توجه: دوچرخه هایی که برای کودکان 2 تا 4 سال طراحی می‌شوند معمولا رکاب ندارند و در حقیقت برای آموزش دوچرخه سواری به کودکان طراحی شده اند. به این دوچرخه ها، دوچرخه‌های تعادلی گفته می‌شود. اگر دوچرخه‌ی فرزندتان رکاب دارد، باید آن را باز کنید تا کودک ابتدا با مفهوم تعادل و اصول ترمز گرفتن آشنا شود.

.

انتخاب سایز مناسب برای دوچرخه

خرید دوچرخه کودک با اندازه مناسب با توجه به سن و جثه کودک بسیار مهم است. سایز بزرگ دوچرخه باعث می‌شود کنترل دوچرخه برای کودک سخت شده و به خود آسیب برساند. این تصور که یک دوچرخه برای کودک بخرید تا برای چندین سال استفاده کند اشتباه است. در هر سنی باید دوچرخه‌ای مناسب کودک خریداری شود تا کودک شما در امنیت کامل از دوچرخه سواری لذت ببرد.

برای مثال باید توجه کنید هنگام نشستن روی دوچرخه پای کودک به زمین برسد. نشیمنگاه نیز باید برای کودک مناسب بوده و قسمت کمی از آن خالی بماند به علاوه کودک باید به راحتی به ترمزها دسترسی داشته باشد.

.

توجه به قطر چرخ

نکته مهمی که بسیار مهمتر از اندازه بدنه است قطر چرخ دوچرخه می‌باشد. در واقع معیار اصلی شما در خرید باید قطر چرخ دوچرخه باشد. هرچقدر سن کودک کمتر باشد قطر چرخ دوچرخه نیز باید کاهش یابد.

◉ برای سنین 4 تا 5 سال: قطر چرخ 12 و ارتفاع بدنه 14 تا 17 اینچ

◉ برای 6 سال: قطر چرخ 16 و ارتفاع بدنه 18 تا 21 اینچ

◉ برای سنین 7 تا 8 سال: قطر چرخ 20 و ارتفاع بدنه 22 تا 25

◉ برای 9 سال به بالا: قطر چرخ 24 و ارتفاع بدنه 26 اینچ به بالا

.

خرید کلاه و لوازم ایمنی

کلاه ایمنی، زانوبند، مچ بند، بوق، چراغ و چرخ‌های کمکی از لوازم ایمنی مهم برای دوچرخه کودکان هستند. دقت کنید کلاه باید کاملا اندازه سر کودک باشد. چرخ‌های کمکی برای شروع یادگیری دوچرخه سواری مفید هستند. استفاده از کلاه، مچ بند و زانو بند در هر بار دوچرخه سواری ضروری است زیرا احتمال افتادن کودک وجود دارد و نباید صدمه جدی ببیند.

بوق باعث می‌شود کودک اگر کنترل خود را از دست داد با بوق زدن به کسی صدمه نزند و افراد را از خطر مطلع کند. چراغ نیز برای دوچرخه سواری در شب و افزایش امنیت اهمیت بسیاری دارد.

.

جنس دوچرخه

اصولا دوچرخه‌های ارزان قیمت از مواد نامرغوب و بی‌کیفیت ساخته شده که استحکام کمی داشته ولی وزن بالایی دارند. این وزن بالا رکاب زدن را برای کودک مشکل می‌کند. حتما دقت کنید جنس دوچرخه برای کودکان باید از فولاد باشد و هیچ وقت سراغ دوچرخه‌های استیل نروید.

.

انتخاب ترمز مناسب در دوچرخه

با توجه به سن کودک باید دوچرخه‌ای با ترمز مناسب انتخاب کنید. برای مثال کودکان زیر 5 سال نمی‌توانند از ترمز دستی استفاده کنند و دوچرخه آنها باید با ترمز پدالی باشد. به علاوه از نرمی و سالم بودن ترمز مطمئن بوده و بعد از خرید نیز هر چند مدت ترمز را کنترل کنید.

.

انتخاب دوچرخه‌های دنده دار

این مدل دوچرخه‌ها باعث می‌شوند کودک به راحتی بتواند بر روی هر سطحی که دوست دارد دوچرخه سواری کند. فقط باید مطمئن شوید که فرزند شما مهارت‌های کافی برای استفاده از چنین دوچرخه‌ای را دارد.

.

سایر نکات مهم

در هنگام خرید حتما قسمت هایی که در ادامه نام می‌بریم را کنترل کنید.

◉ ترمزها را کنترل کنید تا مطمئن شوید روان و بدون هیچ ایرادی کار می‌کنند.

◉ چرخ جلو را بررسی کنید که سالم بوده و به هیچ سمتی تاب نداشته باشند.

◉ بدنه دوچرخه را بررسی کنید و امتحان کنید که با دست خم نشود.

◉ مطمئن شوید اجزای دوچرخه تراز هستند.

◉ هنگام خرید کودک خود را با خود ببرید تا هم نظر دهد و هم از انتخاب اندازه مناسب دوچرخه مطمئن شوید.

.

آموختن دوچرخه سواری بدون رکاب

◉ تمرین سوار شدن و پیاده شدن از دوچرخه این مرحله اغلب نادیده گرفته می‌شود. کودک باید دراین مرحله تشویق شود و چندین بار آنر ا تکرارکند. دوچرخه را از یک سمت به کودک تکیه دهید تا سوار شدن آسان گردد.

◉ اسکیت کردن و سر خوردن از کودک بخواهید دسته‌های نگهدارنده را بگیرد و در حالی که بر دوچرخه نشسته است. با پاهایش به عقب و جلو حرکت کند.

◉  کودک را ترغیب کنید تا با گام‌های بلند حرکت کند سعی کنید اورا وادار به طی کردن مسیرهای طولانی کنید تا پاهایش عادت کند.

◉ توجه داشته باشید که کودک بطور همزمان با دو پایش فشار وارد کند همانطور که او تمرین اسکیت رفتن را انجام می‌دهد، ترغیبش کنید تا به جای نگاه کردن به پاهایش به جلو نگاه کند. به کودک پیشنهاد دهید تا دوچرخه را با هر دو پا رو به جلو حرکت دهد. در آن صورت یک سربالایی کوتاه و با شیب کم پیدا کنید و به کودک اجازه دهید تا از آن بالا رود. سپس با سرعتی کم به پایین سر بخورد. اگر او از این کار راضی بود مسیر را طولانی کرده و به نقاط بالاتر بروید.

.

چرخاندن فرمان و چرخ‌ها هنگام سر خوردن:

هنگامی که کودکتان توانایی اسکیت کردن و سر خوردن را به دست آورد، چرخش فرمان را به او بیاموزید.

1-دوره آسان گذر از مانع :مخروط‌های ایمنی نارنجی رنگ را طبق یک الگو بچینید و به کودک تان بگویید تا بین آن‌ها حرکت کند.

2- شما نیز بر دوچرخه خود سوار شوید و کودک را با سرعتی آهسته دنبال کنید، به تدریج سرعت خود را افزایش دهید.

.

یادگیری دوچرخه سواری با رکاب :

چنانچه در نمناک توضیح داده ایم هنگامی که کودک با دوچرخه تعادلی توانست حرکت کند و مهارت‌های لازم را به دست آورد وقت آن است که رکاب‌های دوچرخه را متصل کنید اما همچنان صندلی دوچرخه را در وضعیت پایین نگه دارید تا کودک کنترل توقف دوچرخه را بر دست گیرد.

.

آگاهی از رکاب ها:

دراین مرحله از کودک بخواهید تا پاهای خود را جمع کرده و به رکاب زدن عادت کند. برای کمک به کودک روبروی او قرار بگیرید و در حالی که بر دوچرخه سوار شده است میله نگهدارنده جلو را نگه دارید و از او بخواهید به پاهای خود نگاه کرده و رکاب بزند. سپس از او بخواهید تا به جلو نگاه کرده و متمرکز شود.

.

کند شدن و متوقف کردن:

قبل از شروع به رکاب زدن، ترمز گرفتن را بیاموزد و سرعت خود را کم کند.

◉  از یک موقعیت متوقف شده شروع کنید:در مرحله بعد زمان آن فرارسیده است که کودک حرکت کرده و متوقف شود. اگر دوچرخه دارای چرخ دنده است اطمینان حاصل کنید که کودک احساس راحتی و تعادل داشته باشد.

◉ بگذارید کودک با یک پای صاف روی زمین و پای دیگر روی رکاب شروع کند و سپس روی صندلی بنشیند. به او بیاموزید تا با فشار بر روی رکاب پا بگذارد زیرا در غیر این صورت دوچرخه به جلو خواهد رفت.

◉ گزینه دیگر آن است که با یک پا روی رکاب از پای دیگر برای اسکیت کردن استفاده کند برای رسیدن به سرعت یک قدم اسکیت برداشته و سپس رکاب دوم را پیدا کند.

◉ چرخاندن فرمان و دوچرخه هنگامی که کودک رکاب زدن را آموخت از او دور شده و بخواهید که دور بزند. هم چنین می‌توانید با چیدمان مخروط‌ها دور زدن را به او بیاموزید.

◉ برای سرگرم کننده کردن آموزش فاصله مخروط‌ها را کم و زیاد کنید و یک مخروط را 10-20 متر جلوتر قراردهید و از کودک بخواهید قبل از اصابت به آن متوقف شود.

◉ هنگامی که کودک تان این مراحل را آموخت با او مسیری را دوچرخه سواری کنید.

.

مراحل آموزش دوچرخه سواری به کودکان

مراحل آموزش دوچرخه سواری به کودکان شامل 4 مرحله‌ی زیر است:

1- ایستادن و راه رفتن

2- نشستن و راه رفتن

3- نشستن، دویدن و حفظ تعادل

4- نشستن، دویدن و بلند کردن پاها از روی زمین

در این قسمت تمام موارد فوق بصورت کامل توضیح داده شده است.

.

1- ایستادن و راه رفتن (برای کودکان بین 18 ماه تا 3 سال)

کاری که کودک باید انجام دهد: کودکان 18 ماه تا 3 سال هنگام شروع یادگیری دوچرخه سواری، معمولاً بالای چارچوب دوچرخه می‌ایستند و راه می‌روند. کودکان در این سن معمولا سعی نمی کنند روی زین دوچرخه بنشینند و اغلب در مقابل انجام اینکار مقاومت می‌کنند. بعضی از بچه‌ها بیشتر راه می‌روند و برخی دیگر تنها چند قدم به جلو می‌روند.

این مرحله چه مدت طول می‌کشد؟ مدت زمان این مرحله می‌تواند بسیار متفاوت باشد، اما تقریباً برای همه‌ی کودکان، طولانی ترین مرحله یادگیری خواهد بود. بعضی از بچه‌ها در اولین روزهای دوچرخه سواری، نشستن و راندن دوچرخه را یاد می‌گیرند درحالیکه راحت نشستن روی زین دوچرخه برای برخی دیگر از بچه‌ها ممکن است تا چند ماه طول بکشد. به طور کلی هرچه کودک کوچکتر باشد، مرحله ایستادن و راه رفتن طولانی تر می‌شود.

برای کمک به کودک چه کاری می‌توانید انجام دهید: در این مرحله و در واقع در تمام مراحل آموزش دوچرخه سواری به کودک، باید از پشت هوای کودک را داشته باشید. به کودک اجازه دهید تا جایی که لازم است با دوچرخه راه برود. برای بچه هایی که سرعت پیشرفت آنها کند است، با صبوری رفتار کنید و اجازه دهید با سرعت خود به جلو حرکت کنند.

.

2- نشستن و راه رفتن (برای کودکان بین 2 تا 3 سال)

کاری که کودک باید انجام دهد: سرانجام بچه‌ها یاد می‌گیرند که روی زین دوچرخه بنشینند اما در این مرحله نیز کودک همچنان به راه رفتن خود با دوچرخه ادامه می‌دهد. در این مرحله کودک می‌تواند کم کم لذت دوچرخه سواری را احساس کند.

این مرحله چه مدت طول می‌کشد؟ هرچه کودک کوچکتر یا ترسوتر باشد، مرحله “نشستن و راه رفتن” بیشتر طول می‌کشد. اما همین که کودک نشستن روی زین و حرکت همزمان را یاد گرفت، سعی می‌کند بجای راه رفتن، بدود. در نتیجه به محض تسلط بر نشستن و راه رفتن، بچه‌ها خیلی زود به مرحله بعدی یعنی مرحله‌ی “نشستن و دویدن” می‌رسند.

برای کمک به کودک چه کاری می‌توانید انجام دهید: در این مرحله همراه کردن کودک با دیگر کودکانی که در حال دوچرخه سواری هستند، بسیار مفید است. کودک با دیدن بچه‌های دیگر که با خوشحالی دوچرخه سواری می‌کنند، متوجه می‌شود که دوچرخه‌ها واقعاً سرگرم کننده هستند! بچه هایی که شخصیت‌های رقابتی دارند هم سعی می‌کنند که از بچه‌های دیگر جلو بزنند. همین امر به آنها کمک می‌کند تا به مرحله “نشستن و دویدن” برسند.

با این وجود کودکان ترسو ممکن است از سرعت کند خود در مقایسه با دیگر بچه‌ها ناامید شوند و اعتماد به نفس خود را از دست بدهند. در این شرایظ سعی کنید کودک خود را دلگرم کنید و از مقایسه‌ی او با دیگران بپرهیزید. با ایجاد روحیه و اعتماد بنفس در کودک، سرعت پیشرفت او را بیش از پیش افزایش دهید.

.

3- نشستن، دویدن و حفظ تعادل (برای کودکان بین 2 تا 4 سال)

برای این مرحله آماده باشید. وقتی کودک یاد گرفت با دوچرخه تعادلی خود بدود، بهتر است در کنار او باشید و در زمان دویدن، کاملا از او مراقبت کنید.

کاری که کودک باید انجام دهد: در این مرحله بچه‌ها یاد می‌گیرند که با دوچرخه بدوند و همزمان تعادل خود را حفظ کنند. اکثر بچه‌ها خود به خود وارد این مرحله می‌شوند، اما اگر به راهنمایی احتیاج دارند و فرصتی برای حضور در کنار دیگر کودکان دوچرخه سوار ندارند، می‌توانید از کلیپ‌های مختلفی که در YouTube به اشتراک گذاشته می‌شود، استفاده کنید.

این مرحله چه مدت طول می‌کشد؟ مرحله 3 کوتاهترین مرحله یادگیری است. هنگامی که بچه‌ها دویدن را یاد می‌گیرند، به راحتی به سمت بلند کردن پاها از زمین پیش می‌روند. بچه‌های ماجراجو به سرعت از این مرحله عبور می‌کنند (گاهی اوقات در عرض یک روز!)، در حالی که این ممکن است برای بچه‌های ترسو چند هفته طول بکشد.

برای کمک به کودک چه کاری می‌توانید انجام دهید: ما به شما توصیه می‌کنیم که بجای استفاده از سه چرخه یا دوچرخه با چرخ‌های کمکی، از دوچرخه‌های تعادلی استفاده کنید چون کودک به سرعت می‌فهمد که می‌تواند دوچرخه را به هرجاییکه مایل است، هدایت کند. در نتیجه بهتر است به بچه‌ها اجازه دهید در مناطق آزاد تمرین کنند که دیگر نگران پیچیدن کودک در خیابان یا برخورد او با بلوک‌ها و پیاده روها نباشید. حتماً وقت بگذارید و به فرزندتان یاد دهید که در چه مکان هایی مجاز به دوچرخه سواری هستند و در کجاها مجاز نیستند.

.

4- نشستن، دویدن و بلند کردن پاها از زمین (برای کودکان بین 2.5 تا 4 سال)

کاری که کودک باید انجام دهد: در آخرین مرحله کودک بر دوچرخه‌ی بدون رکاب خود تسلط کامل پیدا می‌کند. فرزند شما در این مرحله آخرین و مهیج ترین قسمت سواری را تجربه می‌کند. بلند کردن پاها از زمین و سر خوردن، برای اکثر بچه‌ها یک گام طبیعی است و آنها به تنهایی وارد این مرحله می‌شوند.

در مرحله نهایی دوچرخه سواری تعادلی، همه چیز ممکن است زیرا کودک شما اکنون تسلط کامل پیدا کرده است و می‌تواند از پارک‌های اسکیت و مناطق سرازیری گرفته تا پیست دوچرخه سواری و بطور کلی در هر مکانی که دوست دارد، بازی کند و با دوچرخه تعادلی خود هر کاری انجام دهد.

این مرحله چه مدت طول می‌کشد؟ بسیاری از والدین تصور می‌کنند که دوچرخه‌ی بدون رکاب، صرفاً وسیله و ابزاری برای یادگیری دوچرخه سواری واقعی به کودک است. این طرز فکر تا حدی درست است اما واقعیت این است که دوچرخه‌های تعادلی برای کودکان کوچکی طراخی شده‌اند تا بتوانند به راحتی سوار دوچرخه شوند بدون اینکه نگران زمین خوردن و از دست دادن تعادل خود باشند.

بنابراین عجله نکنید و بگذارید فرزندتان از دوچرخه‌ی بدون رکاب خود لذت ببرد تا زمانی که تمایل به دوچرخه سواری پیدا کند.

برای کمک به کودک چه کاری می‌توانید انجام دهید: برای کودکانی که به راهنمایی بیشتر نیاز دارند، هل دادن آرام دوچرخه در امتداد یک مسیر کوتاه می‌تواند به یادگیری سریعتر کمک کند. بچه‌های خود را برای تفریح و گشت و گذار، به مسیرهای پیاده روی، پارک‌ها و پیست‌های دوچرخه ببرید! مکان مناسبی برای تمرین کودک پیدا کنید چون محل تمرین، تاثیر زیادی در پروسه‌ی یادگیری دارد.

.

روش توقف دوچرخه‌های بدون رکاب

به کودک یاد دهید که با استفاده از پاهای خود، ترمز کند

یادگیری نحوه‌ی ترمز کردن بخصوص در دو مرحله آخر دوچرخه سواری حیاتی است. بچه‌ها ذاتاً می‌دانند که برای متوقف کردن دوچرخه باید از پاهایشان استفاده کنند. آنها معمولاً با استفاده از تمام پای خود برای ترمز کردن استفاده می‌کنند.

با این حال برخی از بچه‌ها می‌خواهند با کمک انگشتان پا، دوچرخه را متوقف کنند (بصورتیکه پاهایشان پشت سر آنها قرار می‌گیرد). اگرچه کشیدن انگشتان پا روی زمین به کودک کمک می‌کند تا متوقف شود اما معمولاً باعث آسیب به کفش‌ها و در مواقع شدید، انگشتان پا می‌شود. به این ترتیب کودک را تشویق کنید که برای ترمز گرفتن، کل کف پاها را روی زمین قرار دهند و به این ترتیب عمر كفش‌های خود را نیز افزایش دهند. استفاده از کفش‌های جلو باز در زمان دوچرخه سواری کودک توصیه نمی شود!

با توجه به تصویر فوق، برای متوقف کردن دوچرخه‌های بدون رکاب سه روش وجود دارد: 1- قرار دادن کف پا روی زمین 2- کشیدن انگشتان پا روی زمین 3- استفاده از ترمز دوچرخه

.

ترمز گرفتن با استفاده از ترمز دوچرخه

پس از اینکه کودک توانست تعادل خود را در زمان دوچرخه سواری حفظ کند، قادر خواهد بود از ترمز دستی دوچرخه نیز استفاده نماید. اینکار به آنها امکان می‌دهد سریعتر متوقف شوند و از ساییدگی و پارگی کفش‌های خود جلوگیری کنند. بچه‌ها تا سن 2.5 یا 3 سالگی، از هماهنگی کافی دست و چشم برای استفاده از ترمز دستی برخوردار نیستند.

همه دوچرخه‌های تعادلی ترمز دستی ندارند، بنابراین اگر در مناطق پر از پستی و بلندی زندگی می‌کنید و نگران ترمزهای دوچرخه‌ی فرزندتان هستید، سعی کنید دوچرخه‌های تعادلی دارای ترمز را خریداری کنید.

از دیگر مزایای داشتن ترمز در دوچرخه‌های تعادلی این است که کودک نحوه‌ی استفاده از ترمز دوچرخه را یاد می‌گیرد و بهتر می‌تواند با دوچرخه‌های پدالی کار کند.

.

یادگیری استفاده از دوچرخه‌های بدون رکاب برای کودکان چقدر طول می‌کشد؟

یادگیری استفاده از دوچرخه‌های بدون رکاب نسبت به سه چرخه، اسکوتر یا دوچرخه‌های دارای چرخ کمکی، به زمان بیشتری نیاز دارد. در نتیجه اینکار ممکن است برای والدین و حتی بچه‌ها کمی خسته کننده شود و در برخی مواقع باعث کنار گذاشتن آن شود. بنابراین توجه داشته باشید که یادگیری نحوه‌ی استفاده از دوچرخه‌های بدون رکاب می‌تواند زمان ببرد.

توجه داشته باشید که مدت یادگیری، به سن و خلق و خوی کودک بستگی دارد. یک کودک 3 ساله مشتاق و دوستار ورزش، ممکن است ظرف یک هفته بر روند کار مسلط شود. اما این پروسه ممکن است برای یک کودک کوچکتر و ترسوتر ماه‌ها طول بکشد.

اگر آموزش دوچرخه سواری به کودک از سنین بسیار پایین مثلا 18 ماهگی آغاز شود، معمولا 9 ماه تا یک سال طول می‌کشد تا کودک بتواند به طور کامل بر دوچرخه خود مسلط شود. نکته مهمی که باید به یاد داشته باشید این است که هر بچه ای متفاوت است و مراحل یادگیری می‌تواند برای برخی از کودکان سرگرم کننده و کوتاه باشد.

استفاده از دوچرخه‌های بدون رکاب محدودیت سنی ندارد و کودکان می‌توانند سال‌ها از این دوچرخه‌ها استفاده کنند و لذت ببرند.

.

روش تنظیم دوچرخه‌ی بدون رکاب برای کودکان

قبل از اینکه کودک خود را سوار دوچرخه کنید، باید ارتفاع زین را به درستی تنظیم کنید. برای دوچرخه‌ی بدون رکاب، پای کودک باید به زمین برسد و در حالیکه به راحتی روی زین نشسته است، قدم بردارد و راه برود.

برای درک بهتر این موضوع، به سه تصویر زیر نگاه کنید. همانطور که مشاهده می‌کنید، تصویر سمت چپ نشان می‌دهد که زین دوچرخه برای کودک بالاست. تصویر وسط نیز نشاندهنده‌ی پایین بودن زین است و تصویر سمت راست، ارتفاع ایدآل زین را نشان می‌دهد.

در تصویر بالا سمت چپ دوچرخه برای کودک بزرگ است، تصویر وسط دوچرخه کوچک است و در تصویر سمت راست اندازه است

توجه داشته باشید که قبل از سوار شدن کودک، باد لاستیک‌های دوچرخه را تنظیم کنید.

.

راه‌های جلوگیری از آسیب کودک در زمان زمین خوردن

کودکان نوپا و پیش دبستانی معمولاً در زمان شروع دوچرخه سواری، زمین می‌خورند. بنابراین استفاده از دستکش، زانو بند و کلاه ایمنی برای کودکان بسیار توصیه می‌شود.

اما به طور کلی زمین خوردن بچه‌ها در ابتدای کار، مشکل خاصی بوجود نمی آورد و معمولاً باعث صدمه‌ی جدی او نمی شود. وقتی بچه‌ها در دوچرخه سواری پیشرفت می‌کنند و سرعت خود را بالا می‌برند، احتمال آسیب دیدن آنها در هنگام زمین خوردن بیشتر می‌شود.

سه تصویر فوق، حالات زمین خوردن کودکان در زمان دوچرخه سواری را نشان می‌دهد.

دو دلیل زیر نشان می‌دهد که زمین خوردن با دوچرخه‌های بدون رکاب، معمولاً منجر به آسیب جدی نمی شود:

1- دوچرخه‌های کوچک کودکان، در سطح پایینی قرار دارند و از زمین فاصله‌ی کمی دارند. این فاصله‌ی کم منجر می‌شود که کودک در زمان زمین خوردن، آسیب جدی نبیند.

2- دوچرخه‌های بدون رکاب، هیچ پدالی ندارند بنابراین کودک در زمان زمین خوردن با آنها تماس پیدا نمی کند و احتمال آسیب او کاهش میابد.

.

آیا دوچرخه‌ی بدون رکاب، به زیرپایی نیاز دارد؟

بسیاری از والدین اغلب نگران این هستند كه كودك در زمان بلند کردن پاها از زمین، باید پاهای خود را کجا قرار دهد.

در تصاویر فوق، دوچرخه‌های بدون رکاب دارای زیرپایی و بدون آن را مشاهده می‌کنید.

بچه‌ها به طور طبیعی هنگام سر خوردن پاها را بالا می‌آورند و نگران نیستند که با آنها چه کنند. بنابراین داشتن زیرپایی، یک مورد ضروری و مورد نیاز نیست و تنها در صورت تمایل می‌توانید از آنها استفاده کنید.

برخی از زیرپایی‌ها در دوچرخه سواری کودک مزاحمت ایجاد می‌کنند بنابراین اگر مایل به خرید این دوچرخه‌ها هستید، حتما این نکته را مد نظر قرار دهید و از طراحی استاندارد دوچرخه اطمینان حاصل نمایید.

.

پس از اینکه کودک روش استفاده از دوچرخه‌ی بدون رکاب را آموخت، چه کنیم؟

پس از تسلط کامل کودک بر دوچرخه‌ی بدون رکاب، یکی از پدال‌های دوچرخه (سمت راست یا چپ به دلخواه خود) را نصب کنید. سپس در زمانی که یک پای کودک روی پدال است، از او بخواهید که با پای دیگر، خود را به جلو هل دهد.

پس از آن پدال دوم را نصب کنید و از کودک بخواهید که شروع به رکاب زدن کند. در همین حین از پشت هوای کودک را داشته باشید تا زمانیکه بتواند تعادل خود را بطور کامل حفظ کند.

.

نکات ایمنی دوچرخه سواری کودکان

برای علاقه‌مند کردن کودکان به استفاده از این کلاه‌ها، سعی کنید رنگ موردعلاقه‌شان را خریداری کنید. به آن‌ها پیشنهاد دهید که با برچسب‌های رنگی و شبرنگ، که امنیت آن‌ها را در تاریکی نیز افزایش می‌دهد، کلاه ایمنی را هر طور که دوست‌ دارند تزیین کنند.

مطمئن شوید بند کلاه محکم، اما طوری که با آن راحت باشند بسته شده باشد و در خرید سایز مناسب کلاه نیز دقت کنید. کلاه ایمنی، سر را از جراحت‌ها حفظ می‌کند؛ اما این به این معنی نیست که غیرقابل‌تخریب است و باید در مراقبت از آن دقت کنید. پرتاب کلاه ایمنی به سطوح سخت به آن صدمه می‌زند و خاصیت حفاظتی آن را کاهش می‌دهد. برای انتخاب و راهنمای خرید کلاه ایمنی استاندارد و ضد ضربه به مقاله راهنمای خرید کلاه ایمنی مراجعه کنید.

نکته‌ی مهم دیگر اندازه مناسب دوچرخه است. زمانی که با هر دو پا بر روی زمین روی دوچرخه می‌ایستید فاصله مجاز شما از میله‌ی بالای آن بین 2.5 تا 7.6 سانتی‌متر است. پیش از دوچرخه‌سواری از سلامت ترمزها اطمینان حاصل کنید و روغن‌کاری زنجیر چرخ‌ها را کنترل کنید. بهتر است برای بهتر دیده شدن کودکان توسط خودروها، از لباس‌هایی با رنگ روشن استفاده شود.

کفش مناسب دوچرخه‌سواری در جلوگیری از آسیب‌دیدگی بسیار مهم است. استفاده از دمپایی یا کفش پاشنه‌دار حفظ تعادل را مشکل می‌کند و احتمال آسیب دیدن پا را افزایش می‌دهد. بهتر است از کفش‌های ورزشی استفاده شود و اگر کفش بنددار باشد مطمئن شوید بند آن‌ها محکم بسته شده، زیرا در صورت باز شدن ممکن است خطرآفرین باشد.

منطقه‌ مجاز برای دوچرخه‌سواری را با در نظر گرفتن مناطق خطرناک و پررفت‌وآمد برای کودکان تعیین کنید. به آن‌ها یادآوری کنید که اگر نیاز باشد از خط‌کشی عابرپیاده عبور کنند، از دوچرخه پایین آمده و آن را پیاده از خیابان عبور دهند.

برای حفظ تعادل دوچرخه در صورت وجود مانع، هر دو دست باید همواره روی فرمان باشد. حتماً به کودکان هشدار دهید به در ماشین‌های پارک شده نزدیک نشوند، زیرا در صورت باز شدن در خودرو و برخورد با آن جراحات شدیدی به دوچرخه‌سوار وارد می‌شود.

اگر فرزندتان با دوستانش به محلی که احتمال وجود خودرو هست برای دوچرخه‌سواری می‌رود از آن‌ها بخواهید در یک صف تک‌نفره دوچرخه برانند و کنار هم حرکت نکنند. همانند رانندگی، نگاه کردن به دو طرف خیابان در تقاطع‌ها نکته‌ای بسیار مهم و اساسی در دوچرخه‌سواری است و باید از دوچرخه‌سواری در خلاف مسیر خودروها اجتناب کرد.

استفاده از تجهیزات ایمنی مانند، کلاه ایمنی و زانوبند برای دوچرخه‌سواری بسیار مهم است؛ اما در درجه اول آنچه ما را از خطرهای جانی حفظ می‌کند، داشتن تمرکز و مهارت لازم برای کنترل دوچرخه و آشنایی با قوانین مربوط به آن است.

.
منابع :

.https://imentraffic.ir
.https://honarfardi.com
.https://namnak.com
.https://arya-charkh.ir