گل جعفری (نگهداری + پرورش)

گلدهی

گلدهی آن در سراسر تابستان ادامه داشته و تا پائیز به طول می‌انجامد.

نیازها

این گیاه آفتاب دوست است و در نقاط آفتابی و گرم رشد خوبی دارد. در دماهای کمتر از 16 سانتی گراد رشد کند بوده و گیاهان کلروزه می‌شوند. نسبت به قوی بودن زمین حساسیت از خود نشان نمی دهد ولی زمین‌های مرغوب و قوی باعث می‌شود که بوته رشد خوبی داشته و در نتیجه گل‌های درشت تولید کند. pH مناسب محیط کشت آن 6 – 6.5 است. مسمویت ناشی از آهن در pHهای پایین خاک گزارش شده است. علامت‌های مسمومیت آهن، شامل نقاط نکروزه و کلروزه و نیز خم شدن برگ به سمت پایین و فنجانی شدن برگ است. اگر میزان نیتروژن خاک زیاد شود نسبتبه بعضی بیماری‌ها حساس می‌شود. به رطوبت بالا نیز به نسبت حساس است. جعفری به ویژه جعفری آفریقایی، به عنوان گیاه روزکوتاه اختیاری طبقه بندی می‌شود. واکنش به طول روز در رقم‌های مختلف متفاوت است. در واکنش نسبت به طول روز، دما نیز می‌تواند اثر داشته باشد.به عنوان مثال جعفری آفریقایی در دمای 21 –24 درجه سانتی گراد فقط در شرایط روزکوتاه گل می‌دهد ولی در دمای 17 –18 درجه سانتی گراد در تمام دوره‌های نوری گل می‌دهد. طول روز بلند در شدت نورهای بالا در مقایسه با شدت نور پایین اثر بازدارنده کمتری بر گلدهی دارد. برایگلدهی بهتر، گل‌های پژمرده این گیاه باید چیده شود.

افزایش

جعفری اغلب از طریق کاشت بذر افزایش می‌یابد، اما از قلمه آن نیز می‌توان استفاده کرد که هزینه بیشتری دارد. برای استفاده از قلمه بخش انتهایی شاخساره به طول 6 -8 سانتی متر استفاده می‌شود.

بذر به صورت مستقیم در محل اصلی و یا در خزانه کشت می‌شود. در تهیه نشاء، بذر در اواخر اسفند تا اواخر فروردین کشت می‌شود و نشاء ظرف مدت دو ماه آماده انتقال می‌شود. کشت‌های دیرتر نیز امکان پذیر است ولی باعث ریز شدن گل‌ها می‌شود. در روش کاشت مستقیم نیاز به تنک کردن دارد.

برای تولید گل‌های درشت، بهتر است گیاه دو بار خزانه شود بدین ترتیب که ابتدا بذر را در یک خزانه کاشته و وقتی گیاه 4 –6 برگی شد آن را به خزانه دوم منتقل و با فاصله بیشتر کشت کرد. پس از آنکه گیاه مدتی در خزانه دوم رشد کرد و آب و هوا برای انتقال آن مساعد شد آن را به زمین اصلی منتقل می‌کنند. در این صورت گل‌های بسیار مرغوبی تولید می‌شود.

گیاه جعفری به صورت مستقیم رشد کرده تا اینکه جوانه گل انتهایی تشکیل شود بعد از تشکیل جوانه گل انتهایی جوانه‌های جانبی از غالبیت انتهایی آزاد شده و انشعابات جانبی را تشکیل می‌دهند. در صورتی که بخش انتهایی شاخساره زودتر قطع شود انشعابات جانبی زودتر تشکیل شده و تعداد گل بیشتر با کیفیت بهتر و اندازه یکنواخت ظاهر می‌گردد.

آفات و بیماری ها

از مهمترین بیماری‌های آن پژمردگی، بوته میری، بلایت ناشی از بوتریتیس، پوسیدگی ریشه و ساقه و بیماری‌های برگی و از آفات ممهم آن کنه است که با استفاده از سموم قارچ کش و کنه کش می‌توان آن‌ها را کنترل کرد.

.