گیاه ترون (نگهداری + پرورش)

نام علمی ترون Ligustrum vulgare وازجنس برگ نو یا ligustrum واز خانواده زیتون‌ها میباشد.گیاهی همیشه سبز-خزان پذیر است یعنی از دست دادن برگهای این گیاه بستگی به شرایط محیط دارد.در مکانهای سرد برگهایش را از دست می‌دهد امادر مکان‌های گرمتر گیاهی همیشه سبز است.رشد نسبتاسریعی دارد وحدود سه متر ارتفاع می‌یابددر بهار وتابستان گلهایی سفید رنگ بابویی نه چندان خوشایند دارد.

برگها 2.5الی 7سانتی مترطول دارند.میوه‌ها سیاه رنگ هستند.این گیاه در محیط ما با نام ترون نیز معرفی می‌گردد.گیاه برگ نویا ترون ابلق وسبز-درختچه نیمه خزان کننده با برگهای بیضی شکل کشیده و هرس پذیر و نوک دار میباشد.

این گیاه کم توقع و مقاوم در برابر سرما و شرایط نامناسب است. شمشاد برگ نو به صورت درختچه ای است و گاهی ارتفاع و عرض آن تا 5 متر هم می‌رسد. شاخ و برگ‌ها بسیار متراکم هستند. برگ‌ها همیشه یبز هستند. گل‌های ریز و سفیدی دارد که در انتهای شاخه‌ها ایجاد می‌سشوند. میوه‌ها مشکی و سفید هستند و توجه پرندگان را به خود جلب می‌کنند. این گیاه توانایی تحمل شرایط خشکی و شوری را دارد. گل‌های این گیاه مورد توجه پروانه‌ها و زنبور‌های عسل قرار می‌گیرد.

یکی از خصوصیات این گیاه آن است که گرد و خاک صدمه زیادی به آن‌ها نمی رساند ولی به طور کلی نیاز به آب زیاد داشته و در زمین‌های نسبتاً مرطوب رشد سریع و خوبی دارد. این گیاه بایستی بلافاصله پس از گلدهی هرس شود. توانایی رشد در هر شرایط خاکی را دارد و نیاز به مراقبت خاصی ندارد. خاک آن بایستی تا حدی مرطوب باشد.

شرایط مورد نیاز برای نگهداری ترون:

همانطور که می‌دانید تمامی گیاهان برای اینکه بتوانند روند رشد خود را به خوبی طی کنند نیاز به شرایطی دارند که شما بایستی آن را فراهم نمایید و به همین منظور در ادامه سعی داریم به بیان اصول پرورش و نگهداری گل ترون بپردازیم:

آبیاری:

گیاهان ترون معمولا نسبت به کم آبی تا حدودی مقاوم هستند. البته که گیاهان جوان را بایستی تا زمان استقرار در مکان کاشت به خوبی و با فواصل منظم آبیاری نمود تا بتوانند سیستم ریشه ای خود را درون خاک بگسترانند. توجه داشته باشید که اگر در روند آبیاری افراط کنید با مشکلاتی از جمله پوسیدگی طوقه و ریشه‌های گیاه مواجه خواهید شد و به همین خاطر توصیه می‌شود تنها زمانی اقدام به آبیاری نمایید که سطح خاک تا حدودی خشک شده باشد. حتی گیاهان بالغ را نیز زمانی می‌توانید آبیاری نمایید که بستر کامل خشک باشد.

دما و نور:

این گیاه زیبا معمولا گرمای فصل تابستان را به خوبی تحمل می‌کند البته به شرطی که در طول روز‌های گرم تابستانی نسبت به آبیاری آن‌ها دقت زیادی داشته باشید و زمانی که سطح خاک تقریبا خشک شد اقدام به آبیاری کنید.

همچنین در مناطقی که تابستان‌ها بسیار گرم است توصیه می‌شود گیاه خود را در مکانی بکارید که در تایم عصر از مقداری سایه برخوردار باشد تا لطمه ای به رشد آن وارد نشود. در مورد دمای ایده آل برای پرورش گل ترون باید به بازه دمایی 10 الی 25 درجه سانتی گراد اشاره کرد که گیاه می‌تواند در آن به خوبی رشد کند.

خاک:

توجه داشته باشید که در بستر کشت ترون باید از ترکیب خاک‌های قلیایی، لومی، باغچه ای و همچنین سنگین استفاده کنید تا پس از آبیاری آب اضافی به سرعت از گلدان خارج گردد و همچنین که بستر کشت باید از زهکشی ایده آلی نیز برخوردار باشد زیرا اگر چنانچه آب اضافی از درون بستر خارج نشود احتمال پوسیدگی ریشه و طوقه گیاه وجود دارد. به طور کلی می‌توانید هنگام آماده سازی بستر کشت این گیاه مقداری خاک معمولی همراه با پیت ماس و کود دامی پوسیده نیز به بستر اضافه نمایید.

کوددهی:

به طور کلی در مورد کوددهی گل ترون نیز می‌توانید در طول دوران رشد آن یعنی فصول بهار و تابستان دو الی سه مرتبه از کودهایی مانند فرمول 20.20.20 استفاده کنید. همچنین به این نکته توجه داشته باشید که کوددهی بیش از حد می‌تواند موجب آسیب دیدن ریشه و در نتیجه کوتاهی قامت گیاهتان شود.

هرس کردن:

از آنجایی که پرورش گل ترون بسیار هرس پذیر است می‌توان آن را کوتاه تر از قامتی که به شکل طبیعی رشد می‌کند تربیت نمود. این گیاه را در هر زمانی از سال می‌توانید هرس کنید و در واقع هیچ محدودیت زمانی برای این کار وجود ندارد. همچنین برای عمل هرس نیز می‌توان با توجه به فرم و شکل اصلی گیاه شاخه هایی را که بیش از اندازه رشد کرده‌اند یا خارج از شکل اصلی بلند شده‌اند را تا جایی که نیاز است کوتاه کرد.

آفات

هیچ آفت و یا بیماری جدی متوجه این گیاه نیست اما می‌تواند به گال طوقه ای، لکه‌های برگی، پوسیدگی ریشه ای ، سوختگی و سفیدک پودری مبتلا شود. همچنین می‌تواند توسط شته ها، نماتود‌ها و کنه‌ها مورد حمله قرار بگیرد.

موارد استفاده

جهت حصار و پرچین بصورت کاشت ردیفی و توپر و بعنوان تک بوته تزئینی

تکثیر

این گیاهان را میتوان با استفاده از کاشت بذر و همچین قلمه تکثیر کرد. اگر میوه‌های تازه گیاه را در پاییز جمع کرده و قبل از اینکه پوشش آنها خشک شوند آنها را بکاریم میزان جوانه زنی نسبتا مناسب و بالا است و در چنین شرایطی بذرهای این گیاه نیاز به تیمار خاصی قبل از کاشت ندارند .

اما اگر پوشش میوه‌ها خشک شوند قبل از کاشت بذرها می‌بایست ابتدا میوه را در آب خیس کرد تا پوشش آنها نرم شوند سپس این پوشش را برداشت و بعد بذرها را کاشت. بذرها را در عمق 3-2 سانیتمتری و در مکانی بکارید که حدود 6 ساعت نور مستقیم آفتاب دارشته باشد. دمای مناسب جوانه زنی بذرها 10 الی 25 درجه سانتیگراد است.

قلمه‌ها را می‌توان از چوب نرم(چوب سبز ) این گیاه در طی بهار به طول حدود 10 سانتیمتر و یا قلمه‌های نیمه چوبی در تابستان و یا قلمه‌های چوبی در طی پاییز به طول 30-20 سانتیمتر تهیه کرد. البته این ارقام نسبی است اما توجه داشته باشید که بر روی قلمه حداقل دو گره باید وجود داشته باشد.

قلمه‌های سبز که زمان تهیه آنها در بهار است از نوک ساقه‌های جدید و جوان گیاه برداشته می‌شوند. قلمه‌های نیمه چوبی از ساقه هایی که کمی رسیده تر هستند (این ساقه‌ها خم می‌شوند اما در نهایت می‌شکنند) و قلمه‌های چوبی از ساقه هایی که به خوبی بالغ و رسیده هستند (این ساقه‌ها کمتر خم می‌شوند و با خم کردن زودتر از قلمه‌های نیمه چوبی می‌شکنند) تهیه می‌شوند.

توجه کنید که بخصوص برای تهیه قلمه‌های چوبی که در پاییز تهیه می‌شوند باید از ساقه هایی استفاده کرد که دارای گل و یا میوه نباشند. قلمه‌های تهیه شده از ساقه‌های دارای گل و میوه به میزان کمی ریشه زایی خواهند داشت. به طور کل قلمه‌های سبز که در بهار تهیه می‌شوند شانس بیشتری برای ریشه زایی در مقایسه با دو نوع دیگر قلمه (نیمه چوبی و چوبی ) دارند و به منظور افزایش شانس ریشه زایی در قلمه‌های نیمه چوبی و چوبی انها را به شکل پاشنه دار تهیه می‌کنند.

یعنی در قسمت پایین قلمه ، قسمتی از ساقه مسن تر نیز وجود دارد. یعنی اگر قلمه را از ساقه حاصل از سال جاری که اکنون بالغ و چوبی است تهیه می‌کنیم بخشی از ساقه سال قبل را نیز در قسمت پایین قلمه در نظر می‌گیریم و با وجود این قسمت ، قلمه را از گیاه مادری جدا می‌کنیم.

برش را از زیر گره یعنی ناحیه اتصال برگها به ساقه‌ها می‌زنیم و در قلمه هایی که برگ دارند، برگها را از یک دوم قسمت پایینی برگ جدا می‌کنیم. محیط کاشت قلمه‌ها را میتوان از پیت موس+ شن و یا پیت موس+ پرلایت به نستبهای مساوی تهیه کرد و حداقل تا یک سوم طول قلمه‌ها باید آنان را در محیط کاشت قرار داد.

همچنین استفاده از پودرهای (هورمونهای )ریشه زایی به رشد ریشه‌های قلمه‌های چوبی این گیاه کمک می‌کند.

همچنین کشیدن یک لایه پلاستیک شفاف بر روی بستر کاشت قلمه‌ها و قلمه‌ها به حفظ رطوبت هوای اطراف قلمه‌ها و ریشه زایی بهتر آنان کمک می‌کند که در این رابطه می‌توان از غبارپاشی روزانه نیز استفاده کرد.

دمای مناسب نیز 18 درجه سانتگراد است و در طی مدت ریشه زایی قلمه‌ها را به دور از نور مستقیم آفتاب اما در مکانی روشن قرار دهید. مدت ریشه زایی قلمه‌ها 12-5 هفته است.