روایتی تکان‌دهنده از مبارزه با مرگ؛ امیلیا کلارک از تجربه خونریزی‌های مغزی و ضرورت حمایت روانی گفت

امیلیا کلارک (Emilia Clarke)، ستاره سریال بازی تاج‌وتخت (Game of Thrones)، در تازه‌ترین سخنرانی خود در رویداد «قدرت زنان» (Power of Women) که توسط نشریه ورایتی (Variety) در لندن برگزار شد، از تجربه دشوار دو خونریزی مغزی‌اش گفت و تأکید کرد که چرا ایجاد سیستم‌های حمایتی برای سلامت روان مبتلایان به آسیب‌های مغزی تا این حد حیاتی است.

به گزارش لوح خبر، این بازیگر ۳۹ ساله که در اوایل دوران حرفه‌ای خود با این بحران مواجه شد، درباره احساسش در آن دوران گفت: برای سال‌ها احساس می‌کردم که از چنگ مرگ گریخته‌ام و او همچنان به دنبال من است. واقعاً حس می‌کردم که کار اشتباهی انجام داده‌ام و نباید اینجا باشم. همچنین فکر می‌کردم این اتفاق توانایی بازیگری‌ام را نابود کرده است، هرچند شاید برخی با این نظر موافق باشند.

کلارک توضیح داد که مسیر بیماری او درست زمانی آغاز شد که شهرت جهانی‌اش با نقش دنریس تارگرین (Daenerys Targaryen) در سریال بازی تاج‌وتخت در حال شکل‌گیری بود. او در این باره گفت: ۲۲ ساله بودم که اولین خونریزی مغزی را تجربه کردم و در ۲۴ سالگی دومی رخ داد. من در همان سن ۲۲ سالگی مشغول فیلم‌برداری فصل اول بازی تاج‌وتخت بودم و در ۲۴ سالگی اولین تجربه بازیگری‌ام در برادوی (Broadway) را داشتم.

این بازیگر در سال ۲۰۱۹ به همراه مادرش، جنی کلارک (Jenny Clarke)، خیریه‌ای با نام «سیم‌یو» (SameYou) را تأسیس کرد که هدف آن توسعه خدمات سلامت روان برای افرادی است که دچار خونریزی‌های مغزی شده‌اند. طبق اطلاعات منتشر شده در وب‌سایت این بنیاد، از هر ۳ نفر، یک نفر در طول زندگی خود دچار آسیب مغزی می‌شود؛ حال این آسیب ناشی از سکته، خونریزی مغزی یا حوادث ناگوار باشد. با وجود ابعاد گسترده این مشکل، خدمات بهداشتی و اجتماعی فعلی برای پاسخگویی به این نیاز ناکافی هستند.

کلارک در ادامه با بیان اینکه به دلیل حجم بالای کاری، فرصتی برای پردازش آسیب‌های روانی‌اش نداشته، افزود: من هرگز فرصتی برای تأمل در مورد آنچه دو آسیب مغزی‌ام بر سر من آورده بود، نداشتم؛ چرا که می‌توانستم راه بروم، صحبت کنم، خودم باشم، دیالوگ‌هایم را به خاطر بسپارم و تنها چند هفته پس از هر دو حادثه، دوباره جلوی دوربین برگردم.

او همچنین اعتراف کرد که علائم شدید بیماری‌اش از جمله مشکلات هورمونی، اضطراب و حتی شکستگی‌های استخوانی را صرفاً به عنوان «استرس» کاری نادیده می‌گرفته است. او با اشاره به فضای دشوار صنعت سینما گفت: آیا در صنعتی که وسواس زیادی روی ظاهر دارد، چنین چیزی طبیعی نیست؟ شکستن دنده پس از فیلم‌برداری یک صحنه جنسی؟ خب، شاید آن تقصیر او بود. اما حتی غش کردن بعد از فیلم‌برداری‌های طولانی شبانه یا دردی که در تمام بدنم می‌پیچید؟ من حتی فکر نمی‌کردم باید علت آن را جویا شوم.

کلارک در پایان سخنرانی خود بر پیچیدگی‌های آسیب‌های مغزی و تأثیر عمیق آن بر سلامت جسمی و روانی فرد تأکید کرد و گفت: وقتی به این فکر می‌کنید که چه کسی هستید؛ شخصیت، هوش، شوخ‌طبعی، خاطرات و حتی سلیقه شما در کجا ساکن است؟ همه در ذهن شماست. و وقتی آن ذهن شما را ناامید می‌کند، می‌تواند اعتماد به نفس‌تان را متزلزل کند. این وضعیت می‌تواند شما را بترساند و متقاعدتان کند که دیگر هرگز آن کسی که بودید نخواهید شد. اما ما می‌دانیم که بازیابی خود ممکن است.