ایران آرت: سیلوستر استالونه، بازیگر ۸۰ ساله هالیوود، در مصاحبهای با نیویورک تایمز به مناسبت انتشار کتاب خاطراتش با عنوان «The Steps»، از وسواس شدید نسبت به بدن و مصرف استروئید در دوران فیلمهای «راکی» و «رمبو» پرده برداشت. او تأیید کرد که در زمان ساخت «راکی ۳» به بولیمیا (پرخوری عصبی) مبتلا شده است.
استالونه گفت: «رابطهام با بدنم بسیار صمیمی شد؛ بدنم زره من بود.» او درباره طراحی اندامش توضیح داد که در «راکی» شخصیت را معمولیتر میدید، اما بعدها حس کرد شخصیت میتواند کمی خودشیفتهتر شود. در «رمبو» نیز که نقش یک جنگجو را بازی میکرد، بدن باید حیوانیتر و چابکتر میبود. او افزود: «شروع کردم به طراحی بدنم مثل یک جگوار، یک گربه؛ نه بزرگ مثل آرنولد شوارتزنگر، بلکه وحشیتر، تهاجمیتر، بسیار چابک و ورزشی.»
اما این موضوع به وسواس تبدیل شد. استالونه گفت: «خیلی بد شد. به جایی رسید که مبتلا به بولیمیا شدم. برای اولین بار اینجا میگویم. در زمان «راکی ۳» به ۲.۶ درصد چربی بدن رسیدم و نمیتوانستم هیچ چیزی را پایین نگه دارم. یا نمیخواستم نگه دارم، چون آنقدر به ماندن در آن وضعیت بدنی وسواس پیدا کرده بودم؛ عملاً یک نوع بدنپرستی وسواسگونه. هیچکس بدون افزودنی و دارو به اینجا نمیرسد.»
او در پاسخ به این پرسش که آیا استروئید مصرف میکرد، گفت: «اوه خدای من، باید این کار را بکنی. اما به شکلی کنترلشده؛ شش هفته مصرف، شش هفته قطع. مردم میگویند این اندام طبیعی نیست. نه، نیست. اما عوارض سختی هم داشت.»
استالونه گفت رابطهاش با اندامش در فیلم «کاپ لند» (۱۹۹۷) تغییر کرد؛ زمانی که نقش ضعیفترین آدم اتاق را بازی کرد: نیمهناشنوا و دارای اضافهوزن. او گفت: «احساس آزادی کردم.» با این حال تأکید کرد که به بدنش آسیب زده است: «نُه عمل جراحی کمر، دو عمل شانه و سه فیوژن گردن داشتهام. همه چیز با سیم مفتول نگه داشته میشود، اما هنوز میخواهم خوشاندام بمانم.»
این بازیگر در پایان گفت اگر دوباره به عقب برگردد، میگوید بگذار دیگری پرچم را حمل کند و خودت بدلکاری نکن. او افزود: «نمیدانم چه چیزی در آسیب زدن به خودم بود.»
