شاکی پرونده پژمان جمشیدی پس از اعلام حکم دادگاه، در گفتوگو با امتداد مدعی شد دادگاه در نهایت احراز کرد که آنچه رخ داده «رابطهای بدون رضایت من، همراه با اکراه و عنف» بوده است.
ایران آرت: امتداد نوشت: ملیکا پارسادوست، شاکی پرونده شکایت از پژمان جمشیدی، تایید کرد که حکم ۹۹ ضربه شلاق برای پژمان جمشیدی به اتهام رابطه نامشروع در شعبه نهم دادگاه کیفری ۱ تهران صادر شده و این حکم پس از اعتراض و فرجام خواهی به شعبه ۲۹ دیوان عالی کشور ارجاع شده و عینا مورد تایید دیوان عالی کشور قرار گرفت.
طبق ماده ۶۳۷ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات)، مجازات رابطه نامشروع تا ۹۹ ضربه شلاق است که در مواردی که این عمل با عنف و اکراه انجام میشود این مجازات فقط برای اکراهکننده صادر و اجرا میشود که در این پرونده هم، قضات دادگاه کیفری یک و دیوان عالی کشور، تنها به مجازات پژمان جمشیدی به تحمل ۹۹ ضربه شلاق حکم دادهاند.
به نقل از امتداد، ملیکا پارسادوست درباره آزار و اذیتها و دروغ پردازیهای صورت گرفته در طول ماههای گذشته، گفت: «صدور حکم محکومیت قطعی برای متهم پرونده، دیگر همه چیز را شفاف کرده است و نشان میدهد که تمامی فضاسازیهای دروغینی که در طول این ماهها صورت گرفت، چقدر بیپایه و اساس بودند.»
پارسادوست تاکید کرد: «اجازه نمیدهم که خشونتی که متحمل شدهام به چیزی غیر از آنچه واقعاً بوده تقلیل داده شود یا با روایتهای ساختگی بازتعریف شود. آنچه بر من رخ داده، یک خشونت جنسی بوده است و من ار روز اول بر این حقیقت تاکید کردم.»
شاکی پرونده درباره اهمیت این حکم برای مبارزات زنان با آزار جنسی و خشونت، گفت: «هرچند این حکم ذرهای از درد و آسیبی که متحمل شدهام کم نمیکند، اما در کشوری که همه میدانیم اثبات خشونت جنسی و تجاوز تا چه اندازه دشوار است، همین که این پرونده به نتیجه رسید و دادگاه در نهایت احراز کرد که آنچه رخ داده «رابطهای بدون رضایت من، همراه با اکراه و عنف» بوده، برای من و برای بسیاری از زنانی که تجربهای مشابه داشتهاند، اهمیت دارد.»
به نوشته امتداد، ملیکا پارسادوست در انتها درباره خلأهای قانونی و همه سختیهایی که تحمل کرده و تمام موانعی که برای اثبات این جرم پیش رویش قرار گرفته، تاکید کرد که هرچند با اجرای هرگونه مجازات بدنی موافق نیست، ولی پرونده شکایت خود را تا انتها پیگیری خواهد کرد: «من ایستادهام و این حقیقت را تا انتها پیگیری خواهم کرد و امیدوارم این پرونده تنها به سرنوشت من محدود نماند و به همه زنانی که تجربهای مشابه داشتهاند یادآوری کند که سکوت، تنها گزینه پیش روی آنها نیست.»
