نیمکت ~زویا پیرزاد

داستان “نیمکت”

همیشه همین طور بود در اتوبوس ، در صف گوشت یا نان در مطب دکتر یا صف سینما همیشه به آدم های دور و بر نگاه می‌کرد. برای کشتن وقت یک بازی اختراع کرده بود. به آدم ها نگاه می‌کرد و از روی ظاهر و حرکات سعی می‌کرد خصوصیاتشان را حدس بزند. عصبیه، بی دست و پا و ترسوه ، از خودراضیه ، تازه به پول و پله رسیده . بعد زندگی روزمره هرکدام را در سر می‌پروراند و مجسم می‌کرد. قاتی اتفاقات و درگیر مسائلشان می‌شد. شادی هایشان را خوشحالی می‌کرد و از بدبیاری و غم و غصه هایشان غصه می‌خورد.

نویسنده : زویا پیرزاد
با صدای: سعید عسگرزاده