دارای ذوق هنری و ظرافت خاصی بودند که در نوشته ها و کتب ایشان ملموس است و نمونه ی بارز آن هم کتاب مکیال المکارم است که نگاهی جدید به موضوع مهدویت دارد ، ایشان که طبع بلندی از شاعری هم داشتند ، این ذوق هنری و نگاه جدیدشان در شعر ها و سروده های ایشان هم قابل درک است
ابیات مختلفی از حضرات معصومین هم به زبان فارسی و هم عربی در لا به لای متون و کتب ایشان به دست ما رسیده است
اکنون گزیده ای از اشعارشان مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف را تقدیم میکنم
ای چاره ی درد خستگان ادرکنی
ای مونس و یار بی کَسان ادرکنی
من بی کَسَم و خسته و مهجور و ضعیف
یا حضرت صاحب الزمان ادرکنی
اای مهدی صاحب الزمان دریابم
ای جان همه جهانیان دریابم
از دوری روی تو بدین سان گشتم
بیچاره و زار و ناتوان ، دریابم
از طعنه ی دشمنان دون صد فریاد
وزدیده ی کوته نظران صد فریاد
بر غربت دین احمدی صد افسوس
وز غیبت صاحب الزمان صد فریاد
دل رفت و عمر رفت و نیامد نگار من
وز دوری اش ز دست برون شد قرار من
امّید داشتم که رخ دوست بنگرم
رحمی نکرد بر دل امّیدوار من
مُردم ز انتظار و ندیدم رخ نگار
ترسم که به حشر کشد انتظار من
داغ جدایی ات دل من را کباب کرد
بنما ترحمی به دل داغ دار من
افسوس و آه و درد از جور دشمنان
در پرده مانده است ، جمالِ نگار من
ای آنکه وصف کرده خدایت به «اضطرار»
رحمی نمای بر من و بر اضطرار من
ای دل! امید دار، وصالِ جمالِ یار
چون نیست خلف وعده ی پروردگار من
اللهمعجللولیک الفرج!
المستغاث بک یا صاحب الزمان المستغاث بک یا صاحب الزمان المستغاث بک یا صاحب الزمان
