در چند روز گذشته خبر حضور مهناز افشار و ویشکا آسایش در دو فیلم سینمایی تولید شده در خارح از ایران، منتشر شد که بحثهای جدیدی در فضای سینمای ایران را رقم زده است.
عصرایران نوشت: مهناز افشار پس از مهاجرت، در فیلم قرار نوامبر (A Date in November) به کارگردانی مهدی سوداگران در آلمان بازی کرده است. این نخستین حضور رسمی او در سینما بعد از خروج از کشور است و برای مخاطبانش، بازگشتی به پرده سینما به حساب میآید.
ویشکا آسایش با فیلم Loose Ends (پایانهای باز) به کارگردانی مایکل یونسِی، نخستین تجربه جدی خود در سینمای هالیوود را پشت سر گذاشت که نقطه عطفی در کارنامه او محسوب میشود؛ چرا که برای نخستین بار توانست در فضایی بدون محدودیتهای رایج داخل ایران نقشآفرینی کند.
البته قبلا گلشیفته فراهانی هم این تجربه را از سر گذرانده و اتفاقا نمونه بارزی است که به موفقیت هم رسیده و در فیلمهای تولید شده در اروپا و هالیوود حضور داشته است.
البته بازیگرانی هم هستند که به خارج از کشو رفتهاند ولی مهاجرت باعث شده است که کاملا از فضای بازیگری در سینما دور شوند مانند: پگاه آهنگرانی، حمید فرخ نژاد، فاطمه معتمدآریا و …
در مقایسه با گلشیفته فراهانی، حرکت مهناز افشار و ویشکا آسایش در ابتدای مسیر است. آنها تازه در حال ورود به پروژههای مستقل و جشنوارهای هستند و باید شبکه حرفهای، زبان سینمایی و جایگاه خود را در بازار جهانی پیدا کنند.
برخلاف فراهانی، که خیلی زود نقشهایی در فیلمهای بزرگ گرفت، این دو بازیگر مسیر آهستهتر و شاید محتاطانهتری را انتخاب کردهاند.
