بولینگ در واقع از زمانهای قدیم به عنوان بازی در کشورهای مختلف وجود داشته و با مروری بر تاریخچه بولینگ متوجه خواهیم شد که بازی بولینگ در چه زمان و مکانی به یک ورزش رسمی تبدیل شده است.
بولینگ ابتدا به عنوان بازی 5200 سال پیش از میلاد مسیح در مصر وجود داشته است. بازیهای بولینگ اولیه با سنگی گرد به جای توپ بولینگ، که از بین سه قطعه سنگ مرمر به 9 سنگی که به شکل گنبد و به جای پین چیده شده بود، بصورت چرخشی پرتاب میشده است.
بازی بولینگ در دانمارک با پرتاب توپ گرد سنگی از فاصله 60 پائی(حدود 20 متر) به سمت هدفهای سنگی به جای پین انجام میگرفت. این همان 60 پائی است که امروزه بعنوان اصل اول در بولینگ با 10 پین نیز بکار میرود.
تاریخچه مسابقات بولینگ:
مسابقات بولینگ از قاره اروپا و کشورهای اسکاندیناوی شروع و بعدها توسط نویسنده ای به نام واشنگتن ایرویک در کتاب مشهور به سوی هدف در سال 1818 با شناختی از پینهای ساخت آمریکا به شکل کنونی به آمریکا کشیده شده است.
بولینگ در کشورهای مختلف با قوانین و تجهیزات اولیه متفاوتی انجام میشد و در واقع علت و زمان تبدیل 9 پین برای بازی بولینگ در اروپا به 10 پین در آمریکا، هنوز مشخص نیست. بولینگ در قرن 19 شهرت بسیاری پیدا کرد و برای اولین بار در شهر باوری آمریکا انجمن ملی بولینگ تاسیس شد.
اصطلاحات بازی بولینگ
اسپلیت در بولینگ: دو دسته پین باقیمانده که با توپ بعدی نمی ریزد. حتما باید پین 1 افتاده باشد تا اسپلیت محسوب شود.
اسپر: پینهای آزاد و تکی که با پرتاب توپ بعدی میریزد را در بولینگ اسپر مینامند.
استرایک: زدن کل پینها با پرتاب اولین توپ در بولینگ استرایک نام دارد.
میس در بولینگ: عدم موفقیت در زدن پینها در بازی بولینگ میس نامیده میشود.
تپ: تپ در بولینگ اصطلاحا جا ماندن یکی از پینهای سمت چپ که معمولا پین شماره 7 یا 10 است، میباشد.
واش در بولینگ: در بولینگ اوت شکست در گرفتن پین با توپ دوم و جاگذاری پین شماره 1، واش نامیده میشود.
چاپ: در ورزش بولینگ اگر با توپ دوم از یک فریم پینی را از بین چند پین باقیمانده بزنیم و باز هم پینی بماند یا اگر فقط یک پین باقی مانده بود و پس از توپ دوم هنوز همان یک پین بماند اصطلاحا چاپ نامیده میشود.
بولینگ و آشنایی با ابزار مورد نیاز آن
•توپ بولینگ
توپ: وزن توپهای بولینگ به پوند محاسبه میشود. به ظاهر رنگی توپهای بولینگ نگاه نکنید، حسابی سنگین هستند. از 6 پوند تا 16 پوند. هر پوند هم 450 گرم است. با این حساب سبک ترین توپ بولینگ هم 2کیلو و 700 گرم وزن دارد. پس حواستان باشد که با دست ضعیف یا آسیب دیده نمی شود سراغ ورزش بولینگ رفت.
هر کسی برای انتخاب توپ بولینگ باید به دو نکته توجه کند، وزن توپ و اندازه جای انگشتان. باید توپ بولینگی را انتخاب کنید که از پس پرتاب کردنش بر بیایید. اندازه انگشتتان هم باید به این سه سوراخ روی توپ بولینگ بخورد تا با کنترل آن را بغلتانید. لایه رویی توپ بولینگ پلی اتیلن است. در مرکز توپهای بولینگ یک فرم استوانه شکل با جنسی شبیه گچ وجود دارد با تعدادی زا ئده که به چرخیدن توپ بولینگ کمک میکنند و جهت آن را هم تعیین میکنند.
به توپهای بولینگ معمولی و آماتور که بیش تر برای تفریح هستند، هاوس بال میگویند. که وقتی به یک سالن بولینگ میروید در اختیارتان میگذارند. قیمت این توپهای بولینگ حوالی 15تا 20 هزار تومان است. ماجرای توپهای حرفه ای بولینگ کمی فرق میکند. هر بازیکن بولینگ توپ شخصی خودش را دارد. و برای یک توپ حرفه ای بولینگ بین 300 تا 600 هزار تومان هزینه میکنند.
● کفش بولینگ
بولینگ کفش مخصوص خودش را دارد. یکی به خاطر اینکه کفشهای معمولی روی لاین سر نمی خورند. بعد هم چون کفشهای معمولی کف سالن بولینگ را کثیف میکنند و کیفیتش از بین میرود. بسته به اینکه چپ دست یا راست دست هستید کف یک لنگه از کفشهای بولینگ یک کفی دارد تا روی لاین سر بخورید و پرتاب خوبی داشته باشید.
کفشهای معمولی که در سالنهای بولینگ هم بهتان میدهند 15هزار تومان قیمت دارند. وقتی هم که برای بازی بولینگ میروید 500 تومان هزینه اجاره کفش برای یک ساعت است.
کفشهای حرفه ای بولینگ، 80 تا 300 هزار تومان قیمت دارند. یک حسن این کفشهای بولینگ این است که میشود کفی مخصوص آن را وقتی کهنه میشود عوض کرد و یک کفی چسبی جدید چسباند.
● پین بولینگ
پین در بولینگ همان 10 هدف چوبی است که در انتهای لاین میبینیم. جنس این پینها ابتدا تمام چوب بود ولی بعدها به خاطر جلوگیری از شکستگی آنها روی شان لایه ای از فایبرگلاس تعبیه کردند. طول پینهای بولینگ 25 سانتی متر است و 1 کیلو و 380 گرم وزن دارند. پینهای بولینگ به صورت مثلثی و با فاصله 20 سانتی متر از هم چیده میشوند. و همه امتیازات بسته به تعداد پینی دارد که شما در هر بار پرتاب در بولینگ میتوانید بریزید.
● سالن بولینگ
سالنهای بولینگ به طور میانگین 10 لاین برای بازی دارند و روی هر لاین حداکثر 4 نفر میتوانند بولینگ بازی کنند. کف سالن بولینگ کاملا پارکت است. قسمت میانی لاین تا یک سوم انتهایی را، روغن میزنند تا توپ بولینگ سر بخورد. دو قسمت کناری لاین را هم کاتر یا اصطلاحا جوب میگویند که اگر توپ بولینگ وارد آن شود از قسمت اصلی خارج شده و دیگر به پینهای بولینگ برخورد نمی کند.
این فلش هایی هم که کف لاین میبینید برای هدف گیری بهتر است. برای هر ساعت بازی بولینگ روی یک لاین 20 تا 26 هزار تومان باید هزینه کنید که بین تعداد نفرات تقسیم میشود.
اگر هم عضو یکی از مجموعههای ورزشی شوید، حق عضویت میپردازید و برای ساعتهای بازی تخفیف میگیرید. فقط یادتان باشد که از قبل برای آخر هفته برنامه ریزی کنید و اگر میخواهید با انجام بولینگ خوش بگذرانید یک لاین رزرو کنید، چون خیلی از باشگاههای بولینگ شلوغ هستند.
● مانیتور سالن بولینگ
این مانیتورها که در سالن بولینگ میبینید، همان صفحه امتیاز است. و برای هر بار ضربه زدن با توپ بولینگ تعداد پینهای ریخته شده، امتیازتان و سرعت توپی که پرتاب کردید را برایتان نشان میدهد. برای هر چهار نفری که در یک ردیف بازی میکنند، دو دوربین بالای لاین نصب شده است که اینها را محاسبه میکند.
● تیبل
تیبل یک ست کامل است، شامل دستگاهی که پینهای بولینگ را میچیند، توپها را برمی گرداند و دستگاه دست خشک کن. وقتی که توپ بولینگ را پرتاب میکنید این دستگاه توپهای ریخته شده را جمع میکند و بعد از آن هم 10 پین جدید برایتان میچیند.
توپ بولینگ را هم از زیر لاین به دستگاهی که کنارتان است برمی گرداند. در انتهای تیبل هم یک دستگاه با باد سرد تعبیه شده است تا وقتی هنگام بازی بولینگ دست تان عرق کرد با باد آن را خشک کنید.
این دستگاه هایی هم که میبینید پشت ماجراست. که توپهای بولینگ را جمع میکند و دوباره میچیند. دو نفر هم همیشه آنجا مراقب هستند که اگر دستگاهها گیر کرد درست شان کنند.
▪ دستگاه سوراخ کردن توپ بولینگ:
وقتی بازی بولینگ حرفه ای میشود هرکسی توپهای خودش را دارد. توپهای حرفه ای بولینگ را که میخرند رویشان هیچ سوراخی ندارند. با این دستگاه و متههای مخصوصش که میبینید سه سوراخ به اندازه انگشت شصت و دو انگشت میانی روی توپ بولینگ ایجاد میکنند.
▪ ساک:
ساک ورزشی و تجهیزات اضافه در بولینگ سلیقه ای است و هر کسی با توجه به بودجه اش هزینه میکند. برای ساکی مثل چیزی که در عکس میبینید باید بین 100 تا 300هزار میتوان هزینه کرد. البته اینها جزو هزینههای ورزشکاران حرفه ای این رشته به حساب میآید.
▪ کیسه توپ بولینگ:
کیسه توپ هم از آن تجهیزات ورزشکاران حرفه ای به حساب میآید و وقتی با یک توپتان میخواهید به سالن بروید دیگر لازم نیست تا ساک بزرگی را با خودتان حمل کنید.
کلودیوم:
چون بولینگ با دست انجام میشود بیشترین آسیب را هم روی دستها و انگشتان دارد. اول از همه اینکه 3 انگشتی که با آنها توپ بولینگ را میگیرید بعد از مدتی تغییر فرم میدهند و زخمی شدنشان هنگام بازی بولینگ کاملا طبیعی است.
برای اینکه آسیب و خراشهای کوچک بازی بولینگ را متوقف نکند از مایعی لاک مانند به نام کلودیوم استفاده میکنند. باند کوچکی روی ناحیه زخمی میگذارند و بعد آن را روی باند میمالند تا روی زخمها را بگیرد.
نگاهی اجمالی به بولینگ
توپ بولینگ را از روی ریل برگشت بردارید. توپ را با هر دو دست بردارید، بازو را خم کنید و به سمت مسیر ورودی بروید. بهتر است تا به مسیر ورودی نرسیده اید انگشتان را داخل سوراخهای توپ بولینگ فرو نبرید چون ممکن است مجبور شوید صبر کنید تا بازی بازیکن دیگری تمام شود. اینکار باعث خستگی یا عرق کردن غیر ضروری انگشتان بخصوص انگشت شصت میشود.
نشانه گیری در بولینگ
بدیهی است که در ورزش بولینگ نشانه گیری بسیار مهم است. اگر نتوانید با توپ بولینگ هدف را مشخص کنید توپ در جای درست به پینهای بولینگ اصابت نخواهد کرد.
بولینگ، زمان بندی و حفظ تعادل
در بولینگ مسیر ورودی به دو معنی بکار میرود :
قسمتی از مسیر اولیه قبل از فول لاین که میایستید و توپ بولینگ را پرتاب میکنید. حرکات مشخصی است که در این مسیر انجام میدهید و توپ را میچرخانید تا به طرف پینها پرتاب کنید.
تعادل بدن در بولینگ
تعادل بدن در واقع يکی از مهمترين عوامل حساس و سرنوشت ساز در لحظه تحويل توپ بولینگ طی مسير ورودی است. تنظيم تعادل برای جلوگيری از سقوط شما لازم است اما باعث عدم کارائی در سه هدف اصلی مسير ورودی میشود:هدف اول توليد انرژی است که ضمن تنظِم مجدد تعادل در بازی انرژی هدر میرود و به توپ منتقل نمی شود.
هدف دوم هماهنگی حرکات پاندولی با قدمها است . تا زمانيکه توپ را رها میکنيد بايد اين حرکات هماهنگ و موزون باشند. اگر دوباره تعادل بر قرار کنيد حساسيت زمان بهم ريخته و برای انتقال انرژی به توپ مجبوريد آن را زودتر يا ديرتر از موعد رها کنيد که به پرتاب شما بستگی دارد.
هدف سوم نشانه گيری دقيق با توپ است . عدم تعادل و در واقع تغيير برای حفظ تعادل ممکن است شما را وادار کند متمايل شويد يا کلا باعث شود از مسير منحرف شويد که در هر دو حالت شما را از نشانه گيری دقيق دور میکند و باعث میشود توپ بولینگ را از سمت راست يا چپ نقطه مورد نظرتان رها کنيد.
بنابراين رمز موفقيت در حرکات مسير ورودی و تحول صحيح توپ و از بين بردن عدم تعادل در حرکاتی است که نياز به اصلاح آگاهانه دارد. اما قبل از اينکه بتوانيد عدم تعادل را از بين ببريد بايد آنها را تشخيص دهيد. مسئله اين است که مغز ما بخودی خود برای برقراری تعادل طراحی شده است.
بنابراين مجبور نيستيم به هر قدمی که بر میداريم فکر کنيم . بيشتر بازيکنان بولينگ با علائمی که موجب عدم تعادل و اصلاح حرکات میشوند آگاهی دارند و توپ در مسيری که انتظار داشتند نرفته است.
پس آنها بجای اصلاح علل اصلی مشکلات با افزودن حرکاتی اضافی و غير معمول در حرکات مسير ورودی آنها را بهبود میبخشند. متاسفانه اين تنظيم معمولا عدم تعادل بيشتری را بوجود میآورد و در نتيجه اصلاح آگاهانه بيشتر میشود.
اين حرکات غير معمول و نشان دهنده گرفتاريهائی است که بعضی بازيکنان دارند. راه حل اين است که بجای مبارزه آگاهانه با سيستم تعادل بدن با آن کنار آمد. آگاهی به تغييرات اصلاحی ضمير آگاه را متوجه میکند و به عدم تعادلی که لازم است از بين برود اشاره میکند.
دستورالعملهای استيل شروع ، قدمها و پرتاب توپ
اولين قدم در پيشرفت استيل شروع، تعيين محل ايستادن با توپ روی خط بازی در مسير ورودی است. محل دقيق استيل شروع بستگی به وضعيت بدنی شما دارد. وقتی محل استيل شروع مشخص شد، توپ را بلند کرده و آن را تا امتداد آرنج بالا ببريد.
مطمئن شويد توپ و مچ دست تان در امتداد شانه راست قرار دارد. در حاليکه وزن تان را بطور مساوی روی هر دو پا تقسيم کرده ايد در استيل شروع بايستيد بدن را جلو ببريد تا جائيکه فشار روی پهلوی پای چپ باشد. پای راست را جلو ببريد. سپس برای انتقال وزن بدن به پای راست، پاشنه پای راست بايد با زمين تماس داشته باشد.
در محل مناسب استيل شروع قرار بگيريد و با پای راست قدم اول را بر داريد. سپس با پای چپ قدم دوم را ادامه دهيد.
قدم سوم مجددا با پای راست برداشته میشود. همانطور که در خيابان راه میرويد. با پاشنه و پنجه قدم بلندتری بر داريد وقتی قدم میزنيد احساس میکنيد وزن شما جلو و روی پائی است که ساکن و بیحرکت است.
تنها تفاوت راه رفتن معمولی با اين قدمها اين است که در بولينگ هر قدم بلندتر از قدم قبل است. يعنی اولين قدم معمولی دومين قدم بلندتر و قدم سوم بلندتر و تقريبا پرش است. جائيکه قدم آخر را میگذاريد به اندازه قدم اول مهم است. دقت کنيد که از روی کدام برد شروع کرده ايد و در پايان قدم سوم پای شما بايد روی همان برد قدم اول باشد.
مسير قدمهايتان را دقيقا کنترل کنيد. اگر متوجه شديد به طرفين کشيده میشويد. قبل از تمرکز حواس بايستيد، تمرکز گرفته و بدون خم شدن زانو قدمی بر داريد. هنگام قدم برداشتن حرکات صحيح دستها را کنترل کنيد. آنها بايد کنار بدن کاملا راحت آويزان شوند. هيچ فشاری در اين چند قدم به دست و پايتان نياوريد.
حرکات بايد کاملا طبيعی باشند و تقريبا با همان سرعت معمولی قدم برداريد. ليز خوردن در واقع آخرين قدم مسير ورودی است و مهمترين نکته ای که بايد در اين مرحله بخاطر داشت اين است که حرکات و استيل بدن بايد آنقدر نرم باشند که انرژی توليد شده توسط حرکت آنی به توپ منتقل شود.
ليز خوردن اين مسير را طولانی تر نمی کند و بدن را هم عقب تر نمی برد. به محض اينکه پای چپ از کنار پای راست عبور کرد و وزن را از پای راست به پای چپ انتقال داديد شروع به ليز خوردن کنيد. وزن شما ابتدا به پنجهها بعد به توپ و توسط توپ به پا و دوباره به توپ و پاشنه پای چپ منتقل میشود.
اگر توانستيد در اين نقطه تعادل را حفظ کنيد، تمام وزن بدن روی پای چپ خواهد بود و با پای راست که آزاد است میتوانيد به هر سمتی حرکت کنيد. گرچه نيازی نيست تا برای حفظ تعادل و جلوگيری از سقوط پای راست را حرکت دهيد. وقتی به جلو حرکت کرديد پای راست را جلو ببريد و دوباره به حالت ايستاده برگرديد. در اينجا دوباره وزن شما روی هر دو پا متمرکز خواهد بود.
.
منابع:
.https://www.beytoote.com
