غزلی از حافظ، عمرت دراز باد ~شعرخوانی

چند سال پیش خوانده بودمش، یافتمش و به همت #مجتبی_میرسمیعی که هر چه از همراهی‌هایش در این سال‌ها بگویم کم گفته‌ام به زیبایی تنظیم شد. عمرش دراز باد!

معجزه و موهبت زندگی وجود چنین افرادی است که همراه همه کارِ دل کردن‌های من بوده است و پایدار و پاینده بر هر کاری که شروع می‌کنیم، می‌ماند؛ بی‌آنکه حتی یک بار یکدیگر را دیده‌ باشیم. موهبت ِ چنین همکاری ارزشمندی را وقتی بهتر می‌دانی که دنیا دنیای آدم‌هایی است که چشم در چشم هم می‌دوزند و بر قفای هم خنجر می‌زنند و روزی دلدار مخلصند و فردا چون برف در آفتاب تابستان ناپدید می‌شوند. تردید ندارم که همان پیام‌های گاه‌وبیگاه که «این جا را غلط خواندی» مرا به ادامه‌ی کارها وامی‌دارد، در تمام آن لحظه‌هایی که قلبم از دمسردی‌های انبوه‌ آدم‌ها می‌رود که منجمد شود، تلنگری است که می‌گوید: دل به کار…. /
دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد /
گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز یاد /
گفتم به باد می‌دهدم باده نام و ننگ /
گفتا قبول کن سخن و هر چه باد باد /
سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دست /
از بهر این معامله غمگین مباش و شاد /
بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ /
در معرضی که تخت سلیمان رود به باد /
حافظ گرت ز پند حکیمان ملالت است /
کوته کنیم قصه که عمرت دراز باد /
#حافظ

اجرا شهرزاد فتوحی/
تنظیم مجتبی میر‌سمیعی