دکلمه اشعار فریدون فروغی

◉ درباره: فریدون فروغی (زاده 9 بهمن 1329 − درگذشته 13 مهر 1380) آهنگساز، نوازنده و خواننده سرشناس ایرانی بود. فریدون در نهم بهمن ماه 1329 خورشیدی در محله سلسبیل تهران متولد شد. پدرش فتح‌الله کارمند ادارهٔ دخانیات بود و در تنهایی خود به سرودن شعر و نواختن تار می‌پرداخت. خانوادهٔ پدری او از ملاکان بزرگ نراق بودند. در ابتدا از جانب پدر نام فرهاد برای او انتخاب شد ولی با خواست پدربزرگ نام او به فریدون تغییر یافت. او آخرین فرزند خانواده بود که سه خواهر بزرگتر از خود به نام‌های پروانه، عفت و فروغ داشت. او در سال 1335 و از سن شش‌سالگی، تحصیل را آغاز کرد و عاقبت در سال 1347 مدرک دیپلم علوم طبیعی را گرفت و پس از آن دیگر تحصیل را رها کرد. وی موسیقی را بدون داشتن استاد و با توجه به علاقه‌ای که به موسیقی راک و به‌خصوص آثار ری چارلز داشت، با تمرین فراوان آموخت. وی در روز جمعه، سیزدهم مهر ماه 1380 در منزلش در تهران‌پارس به دلیل سکته قلبی در سن 50 سالگی درگذشت. او را در روستای قورقورک بوئین زهرا قزوین‌ درکنار برکه‌ای کوچک، در سایهٔ کوهی بزرگ و در آرامشی که سال‌ها انتظارش را می‌کشید به خاک سپردند. شهیار قنبری (خواننده، ترانه ساز، آهنگساز و دوست قدیمی فریدون فروغی) دربارهٔ مرگ او می‌گوید: «فریدون فروغی برای دومین بار می‌میرد. نخستین بار وقتی مرد که نتوانست بخواند و دومین بار وقتی مرد که می‌خواست بخواند. فریدون را فراموشی و خاموشی کشت.»

در این بخش بهترین و جذاب‌ترین «دکلمه اشعار فریدون فروغی» قرارگرفته است، امیدواریم از شنیدن آن بهره‌مند شوید و لذت ببرید …

منبع: بامیک