سنگی که دلش لک زده بود که خودش را بخاراند ~فرانتس هولر

داستان صوتی “سنگی که دلش لک زده بود خودش را بخاراند”

بر بلندترین جای یک روستای کوهستانی ، کنار یک شیب تند، یک سنگ بزرگ بود. هرچه بیشتر آن جا می‌ماند، بیشتر از پیش خزه و گل سنگ تنش را می‌پوشاند و هر چه بیشتر خزه و گل سنگ تنش را می‌پوشاند، بیشتر از پیش تنش بنای خاریدن را می‌گذاشت. هر وقت توکایی بر پشتش می‌نشست و بنا می‌کرد بر نوک زدن گل سنگ ها و خزه های پشتش ، حسابی گل از گلش می‌شکفت و از فرط سبکباری آرام می‌گفت آخی ی ی ی ی…

نویسنده :فرانتس هولر /
برگردان : علی عبدالهی /
با صدای: حمیدرضا دانش