بردن هنر میان مردم با هشتمین دوسالانه مجسمه‌سازی

📢 این صفحه را با دوستان خود به اشتراک بگذارید

Share on facebook
Share on pinterest
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on google
Share on telegram
Share on email

سومین نشست مجازی با موضوع «انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران؛ دیروز، امروز، فردا» عصر یکشنبه ۳۰ خرداد در صفحه اینستاگرام خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

بردن هنر میان مردم با هشتمین دوسالانه مجسمه‌سازیبه گزارش صبا به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، سومین نشست مجازی نهاد پیرامون ماهیت و کارکرد خانه‌ها و انجمن‌های هنری با موضوع «انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران؛ دیروز، امروز، فردا» عصر یکشنبه ۳۰ خرداد در صفحه اینستاگرام خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

در این برنامه آسیه مزینانی به گفتگو با عباس مجیدی رییس هیات مدیره انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران پرداخت.

در ابتدا عباس مجیدی ضمن توضیح تجربه انجمن مجسمه‌سازان ایران در هشتمین دوسالانه ملی مجسمه‌سازی، بیان کرد: امروز ما الزامی نداریم که آثار صرفا در موزه و در یک پایه مشخص و با آن شاخصه‌های تعریف شده، دیده شود. معنای هنر و مجسمه در فضایی که قرار می‌گیرد و زمینه‌ای که دارد، تاثیرگذار است و طبیعتا اگر این اتفاق بیافتد دیالوگ بین اثر و زمینه اتفاق می‌افتد. رویکردها کاملا معاصر بود و سعی کردیم اتفاق را آن‌طور که شایسته است، رقم بزنیم.

وی گفت: تمایلات اولیه روی این نبود که الزاما کار در موزه شکل بگیرد بلکه تمایل جدی وجود داشت که کار از موزه بیرون کشیده شود‌. این نگاه از نقطه‌نظر بسیاری از افراد بود که در دل شهر و میان مردم بیاید، ولی اینکه در کجا قرار بگیرد، انتقادها بیراه هم نبود. انتقادها گاهی می‌توانند مثبت هم باشند.

مجیدی در بخشی از نشست با اشاره به نگرانی‌های موجود عنوان کرد: یکی از نگرانی‌ها، مواجه شدن با یک فضای جدید بود و اینکه اگر آثار می‌خواهد به فضای باز بیاید، آثار بزرگی خواهد بود و هنرمند نیاز به حمایت دارد. به این سادگی نمی‌شود در ابعاد بزرگ آثاری بسازیم که حمایتی هم نباشد و این کار را چندین برابر سخت می‌کرد. کاری که در موزه اتفاق می‌افتاد، متفاوت‌تر بود. هنرمند با آثار در ابعاد کوچک کنار می‌آید، اما وقتی ابعاد بزرگ می‌شود و در فضای بیرونی می‌خواهد قرار بگیرد، یکی از جدی‌ترین مسایل بحث هزینه خواهد بود.

رییس هیات مدیره انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران درباره نیاز بینال‌های هنری به فضاهای ثابت و مشخص اظهار کرد: آنچه که مهم است به غیر از اینکه ما یک جای ثابت را باید داشته باشیم، فراموش نکنیم که بسیاری از بینال‌ها در فضاهایی قرار می‌گیرند که می‌تواند هر نقطه‌ جغرافیایی باشد، اما اینکه در آن فضا چگونه حمایت می‌شود، بخش اصلی قضیه است. در این بینال آثاری را داشتیم که اگر منصفانه قضاوت کنیم بسیار به جا نشسته بودند و حتی بعضی‌ها با فضا برقرار کرده بودند.

وی در پاسخ به اینکه انجمن می‌خواهد با مردم و مخاطب عمومی در ارتباط باشد، با تمام این ویژگی‌هایی که مد نظر بود، آیا توانستید آن مخاطب غیرمعمول و غیرمرسوم نمایشگاهی را در بینال ببینید یا خیر، گفت: با وجود اینکه شرایط کرونا در اوج خودش بود و ما حتی بعد از این شرایط قرمز و… را دوباره تجربه کردیم، با تدابیری که اتخاذ شد، استقبال خوب بود، ولی الزام ما این نبود که در جایی نمایشگاه برگزار کنیم که تعدادی بیایند و بازدید کنند. بحث ما این بود که هنر میان مردم می‌آید و در تعامل با مردم قرار می‌گیرد و این دیالوگ اتفاق می‌افتد. تا حدی این اتفاق افتاد و اگر بخواهیم جدی برخورد کنیم، انتظارمان خیلی بیشتر بود و این انتظار زمانی می‌تواند محقق شود که ما بتوانیم هنرمندان را حمایت کنیم؛ هنرمندانی که تفکر و ایده‌های جدی دارند و این ایده‌ها می‌تواند در ارتباط با مردم و فضای شهری شکل بگیرد که مستلزم حمایت و کمک به مسایل مالی است و تا زمانی که این امکان محقق نشود، تمام تلاش ما هر چند بر اساس پایه تفکر معاصر باشد، چالش‌هایی را خواهد داشت.

زمانی می‌توانیم موفق باشیم که هدف‌گذاری‌های درست بر اساس چشم‌انداز صحیح داشته باشیم

مجیدی درباره رسالت و ماهیت برنامه‌های انجمن هنرمندان مسجمه‌ساز ایران، بیان کرد: یک اشتباهی که همیشه وجود دارد این است که ما رسالت‌هایی که در اساس‌نامه‌ها تحت عنوان هدف داریم، اشتباه می‌گیریم و برخی مواقع مشکلاتی را برایمان ایجاد می‌کند. این رسالت‌ها باعث می‌شود که هیات‌های مدیره نیز احیانا در بعضی مواقع سلیقه‌ای عمل کنند. اما در مسیری که ما برای رقم زدن اتفاقات طی کردیم و موارد مختلفی که در قالب همکاری با نهادهای مختلف و رویدادهای مستقل داشتیم، بر اساس آن اهداف تعریف شده خودمان بوده است. زمانی می‌توانیم موفق باشیم که یکسری هدف‌گذاری‌های درست بر اساس یک چشم‌انداز صحیح داشته باشیم که آن چشم‌انداز بر اساس مفاد اساس‌نامه و رسالت‌هایی است که وجود دارد. نکته‌ای که مغفول می‌افتد همین است.

وی ادامه داد: اگر ما بتوانیم در هدف‌گذاری‌ها این گونه گام برداریم، بدون شک انجمن و سایر هیات مدیره‌هایی که می‌آیند، تقریبا اهداف نزدیک خودشان را در مسیر چشم‌انداز می‌بینند و مواضع‌ خودشان را متناسب با آن می‌گیرند. اینکه ما تصور کنیم تمام آثار شهری باید به این فضاها سوق داده شود و گاهی بسیاری از این‌ها هم مجسمه‌ساز نیستند، تاسف‌بار است. در نتیجه می‌بینیم که مواجهه‌های عجیبی صورت می‌گیرد و آثاری که در خور شان و منزلت جامعه ایرانی است شکل نمی‌گیرد.

مجیدی در این نشست مجازی اظهار کرد: اگر واقعاً این مسایل در منظر تخصصی خودش صورت بگیرد و این اتفاقات درست در جایگاه خودشان به صورت صحیح تحلیل شود، آن زمان ما انتظار داریم که از مردم حرف‌های خیلی جدی‌تری را بشنویم. ما باید به مردم حق بدهیم، وقتی این اتفاقات صورت نمی‌گیرد و مردم از این موضوع آگاهی ندارند، به خودشان اجازه می‌دهند قضاوت‌هایی داشته باشند و این قضاوت‌ها همان تاثیر حاصل سواد و آگاهی بصری است. بخشی از این تقصیر بر عهده مسئولین است و بخشی هم به هنرمندان بازمی‌گردد. شاید این اتفاق باعث شده که خیلی از هنرمندان آرام آرام منزوی شوند و خودشان را دور کنند و ما شاهد آثار جدی نباشیم. اگر جلسات جدی نباشد، گفتگوهای صحیح و نشست‌ها نباشد و دیالوگ‌ها برقرار نشود که این مسیر را در منظر درست خود پیش ببریم، شاهد اتفاقات بدی خواهیم بود.

وی یادآوری کرد: همکاری بخش‌های تخصصی شهر مثل جامعه معماری، مجسمه‌سازی و سایر نهادها در کنار هم می‌تواند اتفاقاتی را رقم بزند که ما شاهد یک الگوی مناسب باشیم و نهایتا به یک قضاوت درست برسیم و شاهد آثاری باشیم که ضمن اینکه تاثیر روح‌بخشی دارند و در ارتباط جدی با مخاطب‌ هستند، ارزش افزوده‌ای نیز برای جامعه داشته باشند.

تفاقات فضای مجازی گاهی به حق و گاهی کارشناسی نشده شکل می‌گیرد

رییس هیات مدیره انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران درباره فعالیت انجمن در عرصه‌های عمومی، بیان کرد: اینکه در شهر چه اتفاقی می‌افتد و وظایف و رسالت ما چیست و چگونه باید عمل کنیم یک مطلب است. اینکه ما چگونه عمل می‌کنیم و چگونه عمل کردیم، مطلب دیگری است. بسیاری از مواقع ما شاهد اتفاقاتی هستیم که در فضای مجازی صورت می‌گیرد. بسیاری از آن به حق و بسیاری نیز کارشناسی نشده و بدون تدبیر درست صورت می‌گیرد و وقتی در یک فضای جمعی رخ می‌دهد، طبیعی است که مسیری را پیش می‌برد که خیلی مواقع جمع و جور کردن آن ساده نیست و ما گرفتار تعاریف می‌شویم که باز به همان مسئله خوانش‌ها بازمی‌گردیم. واقعیت این است که ما با یک جمعیت حداکثری در انجمن مواجهیم که شامل بسیاری از افراد فرهیخته است، از پیشکسوتان، شخصیت‌های علمی و دانشگاهی و فرهنگی و… افرادی که فعالیت‌های جدی مجسمه‌سازی دارند. در بسیاری از مواقع خاص سعی ما بر این است که همیشه مشاوره‌هایی داشته باشیم. چون یک وقت‌هایی شاید بیانیه‌ها با موضع‌گیری‌های سریع صورت خوشی نداشته باشد و انتظاری که می‌بایست را برآورده نکند.

مجیدی افزود: گاهی اتفاقاتی در سطح شهر صورت می‌گیرد، مانند اتفاقاتی که درباره میدان حر پیش آمد که خبر اول غلط بود. اشاره به این شده بود که اثر استاد رحیم‌زاده ارژنگ، مورد تخریب قرار گرفته که این طور نبود و آن اثر سر جای خودش بود. آن چهار شیری هم که قرار بود تعمیر شوند و از اصل اثر قالب‌گیری صورت گرفته بود. طبیعی بود که ما موضع خیلی جدی نداشته باشیم. ولی من بلافاصله با تمام مسئولان ارتباط تلفنی داشتم و برایم تشریح کردند. اتفاق بسیار بد این بود که در فضای باز و در مکانی که مردم حضور دارند و از بسیاری از مسایل اطلاع ندارند، شاهد یک تخریب اثر بودند. منطق حکم می‌کرد که پرده‌ای بکشند، برای این کار امکانی به وجود بیاورند و حداقل با نهاد انجمن مشاوره داشته باشد. اشکالی که می‌توان گرفت این است و این اشکالات را خیلی وقت است که داریم و بارها و بارها درباره آن صحبت کردیم.

مجسمه‌های شهری قرار است تاثیر جدی روی سواد بصری مردم بگذارد

وی اضافه کرد: ما سازمانی به نام سازمان زیباسازی در تهران داریم که البته در بسیاری از شهرها نداریم. اتفاقاتی که می‌افتد با منظر و تعاریف آن‌ها و از نگاه آنان برای زیباسازی شهر شاید درست باشد ولی با مناسبات ما جور در نمی‌آید. ما برای شهر و مجسمه شهری تعریف داریم. این که مجسمه‌ای حضور دایمی در شهر دارد و آثاری که موقت قرار دارند، برای هر کدام تعاریف مستقل داریم. آدم‌های توانمندی داریم که قدرت بسیار زیادی برای اجرای این آثار دارند، افرادی که در این عرصه توانمندی‌شان ثابت شده است ولی منزوی هستند. بسیاری از افراد هستند که آثاری از آن‌‌ها انتخاب شده اما اجرا نشده است. این‌ها انتقادهایی است که وجود داشته، دارد و خواهد داشت. ما تمام این‌ها را قبلا در نشست‌های تخصصی گفته‌ایم. به هر بهانه‌ای و در هر مناسبتی این مسایل را عنوان کردیم، به علاوه در جلسات گفتگوی مستقیم در تهران و همین‌طور در مشهد، در قالب نامه و مکاتبات اداری تمام این‌ها را یادآوری کردیم که داستان اتفاقی که قرار است در شهر برای یک اثر جدی ماندگار شهری رخ دهد، چیست. وقتی ما یک جغرافیا و مکان خاص را تعریف می‌کنیم، برای آن فضا، مکان و مفاهیم خاص تعریف خاص خود را داریم که اثر باید یک روند مطالعاتی خودش را پیش ببرد. یک هنرمند باید فرصتی برای مطالعه اثر بر اساس مضمون خاصش داشته باشد و باید در تقابل با سایر بخش‌ها و عنصرها قرار بگیرد.

 رییس هیات مدیره انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران یادآور شد: فراموش نکنیم که این‌ها قرار است تاثیر جدی روی سواد بصری مردم بگذارد. ما در قبال این رفتارها مسئولیم، باید در بحث بودجه بازبینی جدی صورت بگیرد و وقتی در برنامه‌های صنفی خودمان، در تیپ قراردادها، در تعرفه‌ها و در تعاریف از اجرای یک اثر شهری دچار مشکل هستیم، باید انتظار چنین مسایلی را هم داشته باشیم. می‌تواند مسایل به صورت حرفه‌ای‌تر در یک مناسبات جدی‌تر تعریف خود را در جایگاه خودش داشته باشد.

مجیدی در پایان خاطرنشان کرد: وقتی می‌خواهیم یک اثری را در یک فضا تعریف کنیم، باید دید در آن فضای فرهنگی‌جغرافیایی چه اتفاقی گذشته، آن اثر چه ارتباطی با عناصر شهری دارد، چه دیالوگی با مخاطب برقرار می‌کند و از چه متریالی برایش استفاده می‌شود. این‌ها چیزهایی است که می‌خواهد هویت ایجاد کند و خیلی کم به آن بها داده می‌شود، متاسفانه به آثار موقت خیلی بیشتر از این‌ها بها داده می‌شود. ناگفته نماند که آثار موقت برای خودشان تعریف دارند و جایگاه خودشان را دارند، ولی حکم یک مسکن را دارند؛ در مواقع خاصی می‌توانند بیایند و تاثیر خود را بگذارند و بروند.

انتهای پیام/

منبع: خبرگزاری صبا | http://khabargozarisaba.com

🗓 برای اطلاع از جدیدترین رویدادهای هنر و فرهنگ، همراه گالری لیلیت باشید.

Share on facebook
Share on pinterest
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on google
Share on telegram
Share on email
روزنامه هنر رویدادهای هنری اخبار هنری گزارش‌های هنری نوآوری‌های هنری حراج هنری تئاتر و نمایش مد و لباس
برگزاری نمایشگاه «اقیانوس رنگ‌ها» آثار خانم فاطمه کریمی ریابی
برگزاری نمایشگاه «مفاهیم زندگی در هنر معاصر» آثار آقای رضا رحیمی لسکو
برگزاری نمایشگاه «گالری سیاه نقش» آثار آقای سیاوش هاشمی
برگزاری نمایشگاه «تصویری از طبیعت» آثار خانم حمیده وثوقی رهبری
برگزاری نمایشگاه «دنیای درون» آثار خانم مهتاب مظلومی
برگزاری نمایشگاه «پری‌زاد» آثار خانم مهناز اولیائی
برگزاری نمایشگاه «نگاه من» آثار نقاشی آقای عبدالله محمودی
برگزاری نمایشگاه «کبوترانه» آثار سیاه قلم خانم الهام رحیمیان
برگزاری نمایشگاه «نگاه» آثار نقاشی خانم ملیکا هدایتی
برگزاری نمایشگاه «بعد دیگر وجود» آثار نقاشی خانم زهرا شمشیری
اینستاگرام گالری لیلیت