نکات مهم برای عکاسی اکشن و ورزشی مانند یک عکاس حرفه ای

آیا به دنبال گرفتن عکس های ورزشی بهتر و تاثیرگذارتر هستید؟ عکاسی ورزشی فرصت های زیادی برای ثبت تصاویر چشمگیر و زنده به شما ارائه می کند که یک عمر باقی خواهند ماند. هیچ حوزه دیگری چنین فعالیت های نفس گیر، الگوهای رنگ زنده و فرصت های عکاسی منحصر به فردی را برای شما فراهم نمی کند. مراحل و راهنمایی های مطرح شده در این آموزش، طیف وسیعی از نکات عکاسی ورزشی مهم را پوشش خواهند داد – از انتخاب سرعت شاتر مناسب گرفته، تا حصول اطمینان از این که شما اکشن ها یا حرکت ها را از دست نمی دهید.
دنبال کردن این هشت نکته باید تا حد زیادی عکاسی شما را بهبود بخشد. جدا از این هشت نکته، کلید انجام کار این است که به طور مداوم عکاسی کنید!

۱- آماده باشید که از ایزوی بالا استفاده کنید
به دنبال گرفتن عکس های بی نقص هستید اما شاید نورپردازی خیلی خوب نیست؟ سعی دارید حرکت را در بازی فوتبال (مثل پرش دروازه بان) ثابت کنید و به یک سرعت شاتر بالاتر نیاز دارید؟ بالا بردن ایزو بر روی دوربینتان به شما اجازه خواهد داد تا با سرعت شاتر بالاتری عکاسی کنید، و شانس بهتری برای گرفتن عکس های عالی به شما می دهد.
عکاسان ورزشی حرفه ای از یک سرعت شاتر حدود ۱/۱۰۰۰ ثانیه برای فریز یا ثابت کردن حرکت استفاده می کنند. در طول روز این کار ساده است. با این حال، در شب ممکن است به یک دیافراگم باز تر (ضریب اف کوچک تر) از مقداری که لنز شما برای آن مناسب است، نیاز داشته باشید. برای حل کردن این چالش ایزوی دوربین خود را افزایش دهید. این کار به دوربین شما اجازه می دهد تا نور بیشتری را ببیند.
در شب، شما باید از یک ایزوی بالاتر استفاده کنید. عکس از Unsplash
بنابراین، چقدر بالا می روید؟ اگر با آخرین و بهترین دوربین ها، مانند نیکون D810 یا کانن ۵d Mark III عکاسی می کنید، می توانید در واقع از ایزو در بالاترین سطح آن استفاده کنید که در این صورت تصاویر شما هنوز هم خوب به نظر خواهند رسید. در گذشته، ایزوی بالاتر به معنای نویز بیشتر در عکس های شما بود. اما با سیستم های دوربین جدیدتر، تصاویر در هر سطحی خوب به نظر می رسند.
به این ترتیب، من معمولا با ایزو ۱۶۰۰ عکس می گیرم که به من اجازه می دهد با یک سرعت شاتر بسیار سریع تر برای ورزش عکس بگیرم.
بسته به دوربینتان، ممکن است بخواهید از ایزوی خودکار (auto iso) استفاده کنید تا به دوربین شما اجازه دهد به طور خودکار بهترین تنظیمات ایزو را برای شما انتخاب کند. یک ویژگی منحصر به فرد در مورد ایزوی خودکار این است که سیستم خودکار در گام های کامل ایزوی شما را تغییر نخواهد داد، مثلا از ایزو ۴۰۰ به ایزو ۸۰۰، در عوض می تواند ایزوی شما را از ۲۰۰ به ۲۱۰ تغییر دهد. اگر به تازگی شروع به استفاده از تنظیمات ایزو برای بهبود عکاسی در شب کرده اید، این تنظیمات را در نظر بگیرید.
تنظیمات ایزو خودکار برخی دوربین ها به شما اجازه می دهد تا مقدار بیشینه (Max) ایزو را تعیین کنید. در این صورت دوربین، ایزو را از مقدار مورد نظر شما بالا تر نخواهد برد.

۲- چیزی متفاوت را امتحان کنید
نیازی نیست که همه عکس های ورزشی یک جور به نظر برسند. چند سال پیش، چند عکاس از یک مجله آمریکایی کوچک، یک چیز متفاوت را برای فوتبال امتحان کردند. آنها به جای عکاسی در سطح چشم، روی زمین دراز کشیدند تا در نهایت بتوانند صحنه را با یک لنز واید پوشش دهند. این کار با تصاویر آنها چه کرد؟ یک زاویه جدید برای کمک به گفتن داستان به آنها ارائه کرد. در حال حاضر، همه این کار را انجام می دهند.
هنگام عکاسی، اصیل باشید و چیزی متفاوت را امتحان کنید. در هر رویدادی که من پوشش می دهم، سعی می کنم هر تعداد ممکن راه جدید برای نزدیک شدن به این هدف پیدا کنم. من در درجه اول به عنوان یک عکاس حرفه ای ورزش های موتوری کار می کنم، و عمدتا از NASCAR عکس می گیرم، اما در هر رویداد یک محیط جدید وجود دارد. این به من اجازه می دهد تا پس زمینه های جدید، زوایای جدید، و مکان های عکاسی جدید را امتحان کنم.
لازم نیست از ورزش های حرفه ای عکس بگیرید تا چیزی متفاوت را امتحان کنید. من حتی وقتی از فوتبال دبیرستان عکس می گرفتم، همیشه به دنبال زوایا و ایده های جدید بودم.
با امتحان کردن چیزی متفاوت، به خلاقیت خود اجازه رشد می دهید و از چیزی عکس می گیرید که هیچ کس دیگری ندارد.

۳- محیط اطراف را فراموش نکنید
ممکن است بدیهی به نظر برسد، اما محیط اطراف خود را فراموش نکنید. چه یک استادیوم پر از طرفداران در حال تشویق باشد، چه افرادی که در کنار ماشین های پارک شده خود در بیرون از استادیوم پیک نیک برگزار می کنند، محیط اطراف فرصت های منحصر به فردی برای ثبت روح بازی بدون عکس گرفتن از خود اکشن ارائه می کند.
حتی بعد از این که بازی شروع شد نیز محیط اطراف را فراموش نکنید. اگر یک لنز واید تر مانند لنز ۱۰٫۵mm یا ۱۴mm دارید، تا جایی که می توانید بالا بروید و عکسی بگیرید که کل استادیوم پر از طرفداران در حال تشویق را نشان دهد.

۴- با یک کمربند یا کیف تجهیزات آماده باشید
همیشه تعجب می کنم که چرا عکاسان ورزشی اینقدر تجهیزات با خود حمل می کنند؟ علت آن این است که ما می خواهیم در حین راه رفتن عضلات بزرگتری بسازیم.
از شوخی گذشته، زمانی که شما در حاشیه یا در وسط اکشن هستید، سخت است که به طرف کیف خود بدوید و تجهیزات عکاسی خود را عوض کنید. بسیاری از عکاسان ورزشی از یکی از این سه چیز برای حمل تجهیزات خود در حین کار در حاشیه زمین استفاده می کنند: یک کیف کمری، یک سیستم کمربند یا یک جلیقه عکاسی.
جلیقه های عکاسی چند سال پیش جالب بودند (من یکی داشتم) اما در حال حاضر با وجود تمام لنزهایی که شما باید با خود حمل کنید و به آنها دسترسی سریع داشته باشید، کاربردی نیستند. من استفاده از یک سیستم کمربند خوب را ترجیح می دهم. کمربند من ۶ جلد چرمی دارد که در هر زمانی می توان از آنها استفاده کرد، و هر یک از آنها از یک نگهدارنده لنز بزرگ گرفته تا یک جای فلش کوچک را دارد.
کمربند عکاسی به من اجازه می دهد تا به سرعت لنز را عوض کنم و تمام مموری هایم را با هم در یک جای امن نگه دارم. در حاشیه های زمین، این به من اجازه می دهد تا برای حرکت با انواع لنزها آماده بمانم و از آنجا که کاورهایی برای هر قسمت دارد، برای ورزش های فضای باز از تجهیزاتم در برابر باران محافظت می کند.
حمل کننده تجهیزاتی که انتخاب می کنید، باید کاملا متناسب با نیازهای خاص شما باشد. از فروشگاه دوربین محلی خود دیدن کنید، آنها را امتحان کنید، و ببینید چه چیزی برای شما از همه مناسب تر است.

۵ – لنز بلند تاثیر زیادی دارد
کلید ثبت عکس های عالی در ورزش به چیزهای نسبتا کمی بستگی دارد. یکی از مهم ترین چیزها لنز است. عکاسی ورزشی، برخلاف هر نوع دیگر عکاسی، گاهی نیازمند بزرگترین و گران قیمت ترین تجهیزات موجود است. این به شما اجازه می دهد تا از هر جایی در اطراف استادیوم عکس بگیرید، مثل قسمت های انتهایی در فوتبال.
من کلمه «گاهی» را به دلیل مهمی بیان کردم. همانطور که قبلا ذکر شد، دوربین ها در حال حاضر می توانند کارهای جالبی با تنظیمات ایزوی بالا انجام دهند. این مسئله در حال حاضر به افراد اجازه می دهد تا از لنزهای کندتری مانند f/4 برای عکاسی ورزشی استفاده کنند.
هنگامی که به دنبال لنز خوب برای عکاسی ورزشی می گردید، این عوامل را در نظر داشته باشید:
یک لنز بلند مانند یک لنز ۳۰۰mm یا ۴۰۰mm را در نظر بگیرید اگر می توانید از عهده خرید آن برآیید. در غیر این صورت یک ۷۰-۲۰۰mm بگیرید.
لنزی با ضریب اف f/2.8 یا f/4 انتخاب کنید. سعی کنید از f/5.6 اجتناب کنید.
هرچه لنز بزرگتر و سنگین تر باشد، معمولا بهتر است.
مطمئن شوید که لنز جای نصب (mount) سه پایه توکار داشته باشد.
به دنبال لنزهایی بگردید که از آزمون زمان سربلند بیرون آمده اند
خرید یک لنز خوب، مثل خرید یک بدنه دوربین جدید نیست. یک لنز خوب با مراقبت و نگهداری مناسب، حداقل ۱۰ سال دوام می آورد.

۶ – عکس های گرفته شده را از روی صفحه نمایش LCD دوربین بررسی نکنید، لطفا
هر عکاس ورزشی مرتکب خطای «نگاه کردن عکس ها از روی صفحه نمایش LCD یا چیمپینگ» می شود. اگر با این اصطلاح آشنا نیستید، این تعریف همه چیز را روشن خواهد کرد.
چیمپینگ (Chimping) به عمل عکس گرفتن و پس از آن به عکس گرفته شده نگاه کردن (در حال گفتن اوووو!!!!) گفته می شود. چک کردن عکس هایتان اشکالی ندارد حتی می تواند یک راه عالی برای یادگیری و تصحیح اشتباهاتتان باشد. اما وقتی شما این کار را انجام می دهید، توجهتان از آنچه در اطراف شما رخ می دهد منحرف می شود و لحظات ناب را از دست می دهید. همچنین به دلیل عکاسی از ورزش، ریسک پرت شدن حواستان و آسیب دیدن نیز وجود دارد. بنابراین از نمایشگر تنها وقتی استفاده کنید که کاملا نیاز باشد، (به طور مثال چک کردن نور در محیط کاملا بد نور) و نگاهتان را به صحنه نگه دارید و آماده عکاسی باشید.
هنگامی که شما عکس ها را از روی صفحه نمایش LCD می بینید، نگاه خود را از زمین و اکشن (حرکت) برمی دارید. اگر در حال عکاسی از فوتبال باشید، ممکن است وقتی حواستان نیست به راحتی به حاشیه زمین رانده شوید.
اگرچه بررسی کردن تصاویرتان خوب است، اما زمان و مکان خاصی برای این کار وجود دارد. در ورزش، بعد از این که دکمه شاتر فشرده می شود، هیچ شانس دومی وجود ندارد. شما باید به سراغ عکس بعدی بروید.

۷ – از یک سرعت شاتر آهسته استفاده کنید
یک سرعت شاتر آهسته؟ قبلا گفتم که از ۱/۱۰۰۰ ثانیه برای ثبت اکشن و ثابت کردن آن استفاده کنید…
علاوه بر امتحان کردن یک چیز متفاوت شما باید گاهی اوقات یک سرعت شاتر متفاوت را نیز امتحان کنید. اگر در حال عکاسی از بازی فوتبال هستید و می خواهید پرش دروازه بان را ثبت کنید، من عکاسی در ۱/۶۰ ثانیه را پیشنهاد نمی کنم. اما برای عکاسی از برخی سوژه های ورزشی، ماتی حرکت زیبایی که از ترکیب سرعت شاتر آهسته و تکنیک پنینگ به دست می آید بسیار جالب است.
بسیاری از عکاسان حرفه ای سایت هایی چون Getty Images و Reuters از این تکنیک برای افزودن انرژی به تصاویر خود و ایجاد پس زمینه های تمیز و خوش منظر استفاده می کنند. عکاسی با ۱/۱۰۰ ثانیه یا ۱/۸۰ ثانیه و پنینگ (دنبال کردن سوژه متحرک با دوربین طی عکاسی با سرعت شاتر آهسته) باعث می شود بازیکن در فوکوس و شارپ مانده، اما پس زمینه تار شود و یک اثر جالب ایجاد می کند.

۸ – از استفاده از فلاش اجتناب کنید
هنگام عکاسی از ورزش های حرفه ای یا دانشگاهی، عکاسی با فلاش معمولا به شدت ممنوع است. فلاش می تواند حواس بازیکنان را پرت کند و باعث شود مربیان عصبی شوند. چند استثنا وجود دارد، از جمله بسکتبال و دیگر ورزش های داخل سالن، اما فلاش روی دوربین معمولا هیچ وقت مجاز نیست.
برای ورزش های داخل سالن، برخی سالن ها فلاش های بسیار قدرتمند (استروب) نصب شده در تیرک های ورزشگاه دارند، که مقدار ایده آل نور را بر روی سطح زمین بازی می تابانند. سپس این فلاش ها با استفاده از یک پاکت ویزارد (Pocket Wizard) با دوربین شما همگام می شوند.
هنگام عکاسی از ورزش های فضای باز مانند فوتبال، شما هیچ وقت نباید از یک فلاش روی دوربین استفاده کنید. به همین دلیل است که تنظیمات ایزو اینقدر مهم است.
اما اگر در حال عکاسی از یک ورزش محلی یا یک رویداد سطح پایین مانند فوتبال مدرسه ای هستید، آن وقت فلاش معمولا قابل قبول است. من همیشه یا با مربیان یا با مدیر ورزشی مدرسه چک می کنم تا مطمئن شوم که وقتی فلاش زده می شود هیچ کس ناراحت نشود.

مرتبط: