همه چیز درباره عکاسی ایزو ISO


پیش از هرچیز خوب است بدانیم سنجش قدرت نور دهی منبع نور، مهمترین شاخصه‌ی انتخاب در کار عکاسی است.
اصل بر این است که نورانی‌ترین و قوی‌ترین منبع نوری بهترین نوع آن است. اگر منبع نوری قدرت کافی برای نوردهی نداشته باشد، نمی‌توانیم تصویر قابل قبولی ارائه کنیم. اما اگر شدت نور، بیشتر از میزان حداقل خود باشد، به راحتی می‌توانیم تصویری قابل قبول به دست آوریم. عکاسانی که با دوربین های حرفه‌ای کار می‌کنند، می‌توانند با استفاده از دیافراگم بسته یا سرعت شاتر بالا میزان اضافی نور را کنترل و یا از حساسیت پایین استفاده نمایند. در صورت استفاده از حساسیت پایین (مانند حساسیت ISO-100) کیفیت تصویر به مراتب بالا خواهد رفت. اگر از دوربین‌های دیجیتال استفاده می‌کنید استفاده از حساسیت پایین موجب کاهش نویز یا پارازیت‌های تصویری شده و تصاویر لطیف‌تر و با کیفیت بیشتری را ارائه خواهید کرد و هر چه حساسیت بالاتر رود غلظت رنگ کاهش پیدا می‌کند. در ادامه حساسیت‌های متناسب با موضوعات متنوع را تشریح خواهیم کرد.

عکاسی با ISO بالا به شما کمک می کند در نور کم تا حد ممکن از تار شدن تصویر جلوگیری کنید. این خاصیت معمولاً به شما اجازه می دهد بدون فلاش عکس هایی بگیرید که طبیعی تر به نظر می رسند.

اگرچه در دوربین ههای دیجیتال معمولی که سنسورهای کوچکی دارند. با افزایش ISO از ۱۰۰ کیفیت تصویر هم افت می کند. حقیقت این است که هر چه ISO بیشتر باشد نویز تصویر هم بیشتر است.

همانطور که ذکر شد با چند استثنا فقط دوربین هایDigital Single Reflex) DSR) با ISO بالا می توانند عکس های واضحی بگیرند.

حساسیت ISO-100 و پایین تر:
این حساسیت برای عکاسی در محیط خارجی به هنگام روز و زمانی که نور خورشید شدید است و یا هنگام عکاسی با فلاش ‌های استدیویی، مناسب می‌باشد. برای عکس‌های تبلیغاتی با غلظت رنگ بالا نباید از حساسیت بالا استفاده نمایید.

حساسیت ISO-200 :
این حساسیت برای اکثر موارد مناسب است. هم در محیط داخلی (In door) و هم در محیط خارجی (Out door). ترجیحا” با فلاش نتایج مطلوبی دارد.

حساسیت ISO-400 :
این حساسیت مناسب عکاسی خبری و ورزشی است و در هر دو محیط خارجی و داخلی نتایج خوبی به همراه دارد.

حساسیت ISO-3200,1600,800 :
این حساسیت مناسب عکاسی در محیط کم نور مثل سالن کنسرت و تئاتر و همچنین عکاسی از اشیای متحرک است.

بهینه سازی سنسورها
کارخانه های سازنده در حال انجام بهینه سازی هایی بر روی سنسورها هستند. یکی از این کمپانی ها Fojifilm است که با تولید سنسورهای Super CCD به موفقیت هایی در این زمینه دست پیدا کرده است. البته همه دوربینهای ساخت کمپانی Fojifilm دارای این تکنولوژی نیستند. سنسورهای Super CCD نور بیشتری را با نویز الکتریکی کمتر می بینند. به طوریکه عکس های با ISO 400 شفافتر می شوند. و حتی عکس هایی که با ۸۰۰ــ ISO با این دوربین ها گرفته شده اند قابل قبول و قابل استفاده هستند. و عکس هایی که ۱۶۰۰ــISO گرفته شده اند دارای نویز هستند ولی جزئیات کمی از تصویر از بین می رود.

مشکلات استفاده از مود حساسیت بالا
بعضی از دوربینهای یک مود برای حساسیت بالا دارند که در نور کم فعال می شود. این مود یا وضعیت با توجه به نور به طور اتومات ISO بالاتر را انتخاب می کنند. در بعضی از دوربین های دیجیتال زمانیکه ISO بالا را انتخاب می کنید به طور اتومات رزولوشن عکس را کاهش می دهد. مثلاً اگر دوربین شما ۶ مگاپیکسل باشد با ISO بالا ممکن است رزولوشن عکس ۳ مگاپیکسل شود.

کاهش نویز و ISO بالا
دوربین های دیجیتال برای اصلاح نویز از یک نرم افزار کاهش نویز یا Noise Reduction استفاده می کنند. ولی این خاصیت می تواند کمی تصویر را تار کند. به این ترتیب شما جزئیات ریز عکس را از دست می دهید و لکه های رنگی در تصویر شما ظاهر می شود. هر چه ISO را بالاتر ببرید سیستم کاهش نویز فعالتر می شود و در نتیجه لکه های بیشتر و جزئیات کمتر در عکس خواهید داشت.

حال چگونه از ISO بالا استفاده کنم.
اگر دوربین دیجیتالی دارید که به راحتی می توان آنرا ثابت نگه داشت تا حد امکان از ISO بالا استفاده نکنید. برای یک عکس مهم که باید در نور کم گرفته شود از ISO پایین و سه پایه برای دوربین خود استفاده کنید.

زمانیکه در نور کم عکاسی می کنید بهتر است ISO را خود انتخاب کنید تا اینکه اجازه دهید دوربین مقدار ISO را برای شما انتخاب کند. دوربین خود را با بالاترین ISO ها امتحان کنید، تا بیشترین ISO موررد قبول شما مشخص شود.

همه چیز درباره هنر دانستنی های ویکی پدیا هنری ارزشمند روش چگونه تهیه راه انجام تمام مطالب جزوه مقاله نوشته مطلب دانشنامه ویکیپدیا هر آنچه تاثیر خواندنی گنجینه راهنما آموزش آشنایی با دانش راهنمایی چگونگی جمع آوری تحقیق دانشجویی هنرگردی آنلاین هزارویک

مرتبط:

دکمه بازگشت به بالا